บ่ายวันเสาร์ เสิ่นเป่ยชวนไปซื้อกับข้าวที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
ถังเปาอยู่บ้านคนเดียวทำการบ้าน ทำไปได้ครึ่งชั่วโมงก็เบื่อ เธอโยนปากกาทิ้ง ฟุบกับโต๊ะเหม่ออยู่พักหนึ่ง แล้วพลิกตัวลงจากเก้าอี้เดินเตร่ไปถึงหน้าประตูห้องหนังสือของพ่อ
ประตูห้องหนังสือปิดไม่สนิท
ก่อนหน้านี้เธอไม่ค่อยเข้าห้องหนังสือของพ่อ แม้เสิ่นเป่ยชวนจะไม่เคยพูดว่า "ห้ามเข้า" แต่ถังเปารู้ว่าในห้องหนังสือของพ่อมีของที่เกี่ยวกับงานเยอะมาก เธอเลยไม่เข้าไปยุ่ง
แต่วันนี้เธอรู้สึกเบื่อนิดหน่อย เลยผลักประตูเข้าไป
บนโต๊ะหนังสือจัดเรียงเป็นระเบียบ แฟ้มเอกสารเรียงตามสีเป็นแถว คอมพิวเตอร์พับไว้ยังไม่ได้เปิด ข้าง ๆ มีกรอบรูปใส่รูปถ่ายตอนเธอจบชั้นอนุบาล
ถังเปาเดินวนรอบห้องหนังสือหนึ่งรอบ สายตาหยุดอยู่ที่อัลบั้มรูปเล่มหนึ่งตรงชั้นล่างสุดของตู้หนังสือ
อัลบั้มรูปเล่มนั้นปกเป็นสีกรมท่าเข้ม ไม่มีตัวอักษรใด ๆ เลย ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
เธอย่อตัวลงดึงอัลบั้มรูปออกมา หนักพอสมควร
นั่งลงบนพรม เปิดหน้าแรก
หน้าแรกเป็นแผนที่แผ่นหนึ่ง ด้านในมีจุดที่วงด้วยปากกาสีแดงเยอะมาก เธอจำได้ นี่คือแผนที่ประเทศจีน
หน้าสองเริ่มเป็นรูปถ่ายแล้ว
รูปแรกเป็นทางเข้าถ้ำแห่งหนึ่ง ข้าง ๆ มีคนสวมชุดพรางอยู่หลายคน
รูปที่สองเป็นด้านในถ้ำ มีของเก่ามาก ๆ หลายอย่าง กระติกน้ำ ปืนยาว ผ้าที่เน่าเปื่อย
รูปที่สาม
ท่าทางพลิกหน้ากระดาษของถังเปาหยุดชะงัก
ในรูปคือกระดูก กระดูกคน สีขาว บางส่วนยังต่อกันอยู่ วางอยู่บนดิน ข้าง ๆ มีธงชาติผืนเล็ก ๆ วางไว้เป็นสัญลักษณ์
เธอไม่ได้กลัว
เธอพลิกไปหน้าถัดไป
ยังเป็นกระดูก ครั้งนี้มีหลายโครง เรียงอยู่ในร่องสนามเพลาะ ข้าง ๆ มีเจ้าหน้าที่ค้นหากำลังจดบันทึก
พลิกอีก
รูปหนึ่ง มีโลงศพใบหนึ่งถูกหามออกมา ด้านบนคลุมด้วยธงชาติ รอบ ๆ มีคนมากมายสวมชุดทหารยืนทำความเคารพ
พลิกอีก
หญิงชราคนหนึ่งกอดโลงศพร้องไห้
ชายชราคนหนึ่งคุกเข่าลงกับพื้นโขกศีรษะ
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งถือกระดูกชิ้นหนึ่งแนบกับใบหน้า
ถังเปาพลิกทีละหน้า ความเร็วช้าลงเรื่อย ๆ บนใบหน้าเธอไม่มีสีหน้าอะไร แต่ริมฝีปากเม้มแน่นขึ้นทุกที