เฉิงเยี่ยนชิวนั่งอยู่ในห้องทำงาน ตรงหน้าเธอคือตารางแผ่นใหญ่ที่กางอยู่
พิมพ์บนกระดาษ A3 มี 36 แถว แต่ละแถวคือพิกัดหนึ่งแห่ง ชื่อรหัสภารกิจหนึ่งชื่อ และสถานะการค้นหาหนึ่งสถานะ
30 ช่องแรกมีเครื่องหมายถูกสีเขียวกำกับไว้แล้ว
วันนี้ อีก 6 ช่องสุดท้ายก็จะถูกเติมเต็มเช่นกัน
เธอหยิบปากกาขึ้นมา ขีดเครื่องหมายถูกที่หมายเลข 31 ถ้ำลึกในเจียงซี เจ้าหน้าที่ส่งข่าวใต้ดิน ยืนยันพบแล้ว
หมายเลข 32 ถูก เขตน้ำลึกทะเลใต้ เรือเสบียงดาวแดง ทหารเรือ 12 นาย ยืนยันทั้งหมด
หมายเลข 33 ถูก ธารน้ำแข็งทิเบต ทหารยามหลิวปิง ยืนยันพบแล้ว
หมายเลข 34 ถูก ต้าซิงอานหลิง ทหารป่าไม้หวังเจี้ยนกั๋วและหลี่หมิงเลี่ยง ยืนยันพบแล้ว
หมายเลข 35 ถูก เส้นทางเก่าริมฮวงโห เจ้าหน้าที่ใต้ดิน 3 คน ยืนยันพบแล้ว
ปลายปากกาหยุดนิ่งเหนือหมายเลข 36
ที่ราบสูงปามีร์ ทีมสำรวจ โจวหมิงหย่วน เฉินต้าเหว่ย ซุนเจี้ยนเช่อ 3 คน
เฉิงเยี่ยนชิวสูดหายใจลึก แล้วขีดเครื่องหมายถูกสุดท้ายลงไป
36 เครื่องหมายถูก ทั้งหมดเป็นสีเขียว
เธอวางปากกาลง จ้องมองตารางแผ่นนั้นอยู่เนิ่นนาน
จากเครื่องหมายถูกแรกถึงเครื่องหมายถูกสุดท้าย ใช้เวลาเกือบ 5 เดือน จากวันที่ถังเปาร้องเพลงแรกจนถึงตอนนี้ ก็ผ่านมาเกือบครึ่งปีแล้ว
จากวันที่เสิ่นเป่ยชวนเดินเข้าป่าลึกเพียงลำพังจนถึงวันนี้ ก็ 3 ปีกว่าแล้ว
เธอหยิบตารางขึ้นมา ออกจากห้องทำงานไปหาลู่เจิง
ลู่เจิงกำลังดูเอกสารอยู่ในห้องประชุม ตอนที่เฉิงเยี่ยนชิวเคาะประตูเข้าไป เขาเงยหน้าขึ้นมองก็เข้าใจทันที
"เสร็จแล้วเหรอ"