ซ่งชิงหว่านเตรียมการไว้ตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว
เธอเปิดดูอัลบั้มรูปในมือถือจนทั่ว หารูปเค้กอยู่สิบกว่าแบบ สุดท้ายเลือกเป็นเค้กสตรอว์เบอร์รีสีชมพู ตอนนี้ถังเปาติดใจสตรอว์เบอร์รีไปหมด กระเป๋านักเรียนก็ลายสตรอว์เบอร์รี กระโปรงก็ลายสตรอว์เบอร์รี แม้แต่ถุงเท้ายังต้องมีลายสตรอว์เบอร์รี
"ท่านลู่ ว่าลูกโป่งซื้อสีอะไรดี"
ลู่เจิงกำลังดูเอกสารอยู่ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นเลย "สีชมพูสิ"
"สีชมพูทั้งงานจะไม่ธรรมดาไปหน่อยเหรอ"
"งั้นก็เพิ่มสีขาวเข้าไปอีกหน่อย"
ซ่งชิงหว่านถลึงตาใส่เขา "ช่วยใส่ใจหน่อยได้ไหม นี่เป็นวันเกิดครั้งแรกของถังเปานะ"
ลู่เจิงถึงวางเอกสารลงแล้วมองเธอ "ครั้งแรกเหรอ"
"ใช่ ครั้งแรก" น้ำเสียงของซ่งชิงหว่านอ่อนลง "ที่แบบสถานสงเคราะห์น่ะ ใครจะมาจัดวันเกิดให้เด็ก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันเกิดตัวเองคือวันไหน ฉันลองเช็คช่วงเวลาที่เธอถูกส่งไปสถานสงเคราะห์แล้วนับย้อนกลับไป กะว่าคงจะอยู่ในช่วงนี้แหละ"
ลู่เจิงเงียบไปสองวินาที แล้วปิดแฟ้มเอกสาร "ได้ เธอบอกสิจะซื้ออะไร ฉันจะไปซื้อให้"
"ลูกโป่งแกไปเป่าเองนะ เค้กฉันสั่งไว้แล้ว เฉิงเยี่ยนชิวบอกว่าจะมาทำให้ เรียกเจ้าหนุ่มจางเหล่ยมาด้วยนะ ถังเปาชอบเขา แล้วก็บอกแม่ของอันกับแม่ของโต้วโต้วให้พาเด็กๆ มาด้วย"
"นี่งานวันเกิดหรืองานประชุมใหญ่"
"หุบปากไปเลย จัดให้เรียบร้อย"
ลู่เจิงยกมือยอมจำนน "ครับ ผู้บังคับบัญชา"
วันเกิดจัดขึ้นในวันเสาร์ เช้าวันนั้นซ่งชิงหว่านก็ประดับห้องรับแขกเสร็จแล้ว ลูกโป่งกับสายรุ้งแขวนเต็มผนัง บนโต๊ะกาแฟมีขนมเล็กๆ น้อยๆ วางเรียงเป็นแถว พร้อมน้ำผลไม้กับนม
ตอนถังเปาตื่นขึ้นมาเห็นห้องรับแขกเปลี่ยนไปก็ยืนนิ่งไปอึดใจหนึ่ง แล้วอ้าปากน้อยๆ ค้างเป็นรูปตัวโอ
"ว้าว! คุณน้า! สวยจังเลย!"
ซ่งชิงหว่านย่อตัวลงกอดเธอ "ลูกพี่ วันนี้เป็นวันเกิดของหนูนะ สุขสันต์วันเกิด"