โอกาสเล็ก ๆ ที่พอจะช่วงชิงความได้เปรียบมาได้ ถูกทำลายลงจนหมดสิ้น เพราะตอนนี้ทุกคนจำเป็นต้องออกไปข้างนอกทุกวัน
จากการทดลองเมื่อเช้านี้ เธอได้ข้อสรุปมาหลายอย่าง
1. ที่นี่เป็นเมืองแห่งหนึ่ง ผู้คนดั้งเดิมก็คือคนที่เคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ และยังมีเมืองแบบนี้อีกมากมาย พวกเขาจะเข้าสู่ภาวะหลับใหล แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร สิ่งเดียวที่รู้คือ ทุกครั้งหลังตื่นจากการหลับใหล จะมีอาหาร “มาส่งถึงหน้าบ้าน”
2. พวกเขาไม่ได้กินแค่เนื้อ แต่ยังกินผักด้วย หรืออาจเป็นไปได้ว่าอาหารปกติหายากสำหรับพวกเขา?
3. การแลกของเป็นวิธีหลักหรือเปล่า? เรื่องนี้ยังต้องยืนยัน เพราะในโคมไฟเพดานของร้านนั้นมีเงินอยู่ตั้งมากมาย แถมหลังจบภารกิจก็ยังได้รับเงินอีก ชาติก่อนพวกเขายังต้องใช้เงินซื้ออุปกรณ์เลย
4. ไม่มีใครต้านทานอาหารได้ หมายถึงความหิวโหยตามสัญชาตญาณหรือเปล่า? ของกินมีความสำคัญต่อทุกคนมากใช่ไหม? พวกเขายังอาจใช้สิ่งนี้ตรวจพบมนุษย์ได้ด้วย
ส่วนเรื่องอื่น ๆ ขอแค่หลบอยู่ในบ้าน ไม่ส่งเสียง กลิ่นต้องไม่แรง และมีอาหารเพียงพอ ก็จะผ่านช่วงนี้ไปได้
ดังนั้น เหตุผลที่ห้ามกินอาหารกลิ่นแรง ไม่อย่างนั้นจะถูกพบเข้า เป็นเพราะพวกเขา “อยากกิน” งั้นหรือ?
ชาติที่แล้ว ตลอดเวลาที่อยู่ในโลกของเกม เธอเอาแต่มุดอยู่ในบ้านนิรภัย แทะบิสกิตกินประทังชีวิต
พอเข้าสู่โลกภารกิจมากขึ้นในช่วงหลัง อาหารการกินไม่ขาดแคลน เธอก็ยิ่งทำแบบนั้น
ตอนถูกกลุ้มรุมจนตาย เธอยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมพวกนั้นถึงมีอุปกรณ์มากมายขนาดนั้น
เพราะไม่เคยออกไปข้างนอก เลยพลาดอุปกรณ์ไปเยอะหรือเปล่า?
ดูท่าคำกล่าวที่ว่า “ความมั่งคั่งได้มาจากการเสี่ยงอันตราย” จะมีเหตุผลอยู่จริง ไว้กินข้าวเสร็จแล้ว เธอจะทบทวนสิ่งที่ได้มาในวันนี้
รถเข็นตั้งแคมป์สีแดง 1 คัน น้ำหอมสีเหลือง 1 ขวด ครีมทามือสีแดง 1 หลอด สบู่สีแดง 3 ก้อน น้ำยาซักผ้าสีแดง 2 ถัง โฟมล้างหน้าสีแดง 1 หลอด และเครื่องหอมสีแดง 3 ขวด