ผู้เอาชีวิตรอดจากเส้นทางที่สี่หย่วงห่วงยางเป็ดเหลืองออกมาจากมิติพกพา สวมมันไว้ตรงเอว แล้วลงน้ำอย่างไม่สะทกสะท้าน
เขาลอยอยู่บนผิวน้ำแล้วว่ายไปข้างหน้า จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีแรงที่ไม่อาจต้านทานเข้ามาขัดขวาง
หลี่เฉิงจื่อกำลังใช้มือยึดห่วงยางของเขาไว้แน่น สีหน้ามุ่งมั่นราวกับกำลังจะเข้าร่วมพรรค
ในหนังสือเขียนไว้ว่า ห้ามทอดทิ้ง ห้ามยอมแพ้ เธอจะยึดหลักการนี้ให้ถึงที่สุด
ผู้เอาชีวิตรอดจากเส้นทางที่สี่ลองสารพัดวิธีแล้วก็ยังสลัดหลี่เฉิงจื่อไม่หลุด สุดท้ายจึงได้แต่ลากคนสองคนฝ่าทางข้างหน้าไปด้วยกัน
ว่ายไปเรื่อย ๆ จนผู้เอาชีวิตรอดบนฝั่งตายกันไปหนึ่งระลอกแล้ว ในที่สุดในน้ำก็มีพืชปรากฏขึ้น สาหร่ายพันเกี่ยวส่ายลำตัวนุ่มนิ่ม แล้วพันเข้ากับผู้เอาชีวิตรอดจากเส้นทางที่สี่
สาหร่ายรัดแขนของผู้เอาชีวิตรอดคนนั้นจนขาด แม้เขาจะไม่รู้สึกเจ็บและร่างจริงก็ไม่ได้รับผลกระทบ แต่ร่างแข็งทื่อกลับเสียการทรงตัว เขาจึงเอียงไปทางขวาเล็กน้อย
หลี่เฉิงจื่อออกแรงดึงเขากลับมา จากนั้นหยิบก้อนหิมะออกจากมิติแล้วขว้างไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
สาหร่ายพันก้อนหิมะ ก่อนจะสูญเสียสภาพมีชีวิตไป
ทั้งที่เป็นสาหร่ายในน้ำอุ่นแท้ ๆ ทำไมถึงเย็นขนาดนี้กันนะ
เธอใช้วิธีนี้กำจัดสาหร่ายสองชั้นด้านหน้าออกไปจนหมด
หลังจัดการผู้เอาชีวิตรอดที่เป็นศพดิบอยู่บนบกแล้ว หญ้าหางแมวก็หันเป้าหมายไปยังสองคนในน้ำ
เข็มธูปฤาษีสายฟ้าพุ่งเข้ามาทีละดอก กระทบชุดทำงานแล้วร่วงลงน้ำ
เปรี๊ยะ ๆ กระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน หัวของหลี่เฉิงจื่อมีควันดำลอยขึ้นมา ใบหน้าก็ดำคล้ำไปเล็กน้อย
แรงดันไฟฟ้าสูงน่าดู
ผู้เอาชีวิตรอดจากเส้นทางที่สี่อาการหนักกว่าเสียอีก เห็นได้ชัดว่าลมหายใจเข้าแทบไม่มี แต่ลมหายใจออกกลับมีเหลือเฟือ
ก้อนหิมะถูกยิงออกไปต่อเนื่อง กระแทกกับเข็มธูปฤาษีที่หญ้าหางแมวยิงมา การโจมตีทั้งสองฝ่ายปะทะกันแล้วสลายไป