อันดับสองเปิดไพ่แล้ว คราวนี้ไม่ปิดบังฝีมืออีกต่อไป

ตอนที่ 33 อันดับสองเปิดไพ่แล้ว คราวนี้ไม่ปิดบังฝีมืออีกต่อไป

7 นาที· 1.7K คำ

เอ็นพีซีกระดูกโครงพอใจหลี่เฉิงจื่อมาก คิดจะร่วมมือกันระยะยาว «ฉันถูกใจเธอมาก จะให้โอกาสเธอเติบโต มาทำงานให้ฉันสิ เอาผักมาให้วันละห้าต้น ฉันจะให้ยืมพลั่วฟรี ไปปรับสุสานให้ราบเรียบ รับรองว่าเธอได้ผลตอบแทนไม่น้อย»

หลี่เฉิงจื่อส่ายหน้า «ขอบคุณมากที่ชื่นชมและยอมรับในตัวฉัน แต่ฉันไม่มีผักมากขนาดนั้นแล้ว ให้ได้วันละหนึ่งต้นก็สุดกำลังแล้ว อีกอย่างฟ้าก็ใกล้มืด ฉันต้องหาที่นอน ไว้คราวหน้าเราค่อยร่วมมือกันใหม่นะ»

พูดจบก็หันหลังเดินจากไป ใช้ความเร็วสูงสุดเท่าที่ร่างนี้จะทำได้

แต่ในใจกลับภาวนารัว ๆ «เรียกฉันไว้สิ! ถ้ายังไม่เรียก ฉันจะเดินไปไกลแล้วนะ»

นี่คือเทคนิคต่อรองราคาที่เธอเรียนรู้มาจากการคลุกคลีอยู่ในย่านตลาดเสื้อผ้าบนดาวครามหลายปี

ต่อครึ่งราคาแล้วหั่นลงอีก ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่องก็หันหลังเดินหนี

โชคดีที่กระดูกโครงไม่ทำให้ผิดหวัง สุดท้ายก็ตะโกนเรียกเธอไว้ «ได้ ๆ เอาตามนี้แหละ»

หมวกนิรภัยสีเหลืองใบหนึ่งถูกสวมลงบนศีรษะหลี่เฉิงจื่อ «พรุ่งนี้เวลาใกล้เคียงกัน แค่เธอสวมหมวกใบนี้ ฉันก็หาตัวเธอเจอ»

«ได้เลย ฉันจะพยายามเต็มที่! เรามาช่วยกันสร้างทุ่งหญ้าอันงดงาม» เธอพูดให้กำลังใจไปพลาง มองส่งกระดูกโครงจากไป

(รายละเอียดสิ่งของ: ไอเทมไร้ระดับ สีเหลืองเป็นเพียงสีของมัน ช่วยปกป้องศีรษะและต้านทานการโจมตีทุกรูปแบบที่พุ่งเข้าหาศีรษะได้ แต่มีข้อแม้อยู่ว่า มันจะทรงพลังเกินธรรมดาแบบนี้เฉพาะในพื้นที่ที่งานดูแลถนนเข้าไปถึงเท่านั้น)

ของนี่โหดเอาเรื่องแฮะ ที่แท้ไอเทมไร้ระดับเป็นของเอ็นพีซี ไม่สิ น่าจะเป็นเอ็นพีซีที่มีอาชีพเฉพาะ

ไว้ค่อยกลับมาศึกษาดูว่าจะเอามาได้ไหม

ออกเดินทางต่อไป หลังจากออกจากสุสานมาได้ไม่นาน เธอก็พบชนเผ่าเร่ร่อนกลุ่มหนึ่ง กำลังจัดงานรอบกองไฟอยู่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป