【ผู้เชี่ยวชาญควบคุมอันดับ】หมายเหตุ: หลังเข้าเกมแล้วจะสามารถคาดการณ์อันดับของตัวเอง รวมถึงอันดับของคนที่อยู่ก่อนหน้าและถัดไปได้อย่างแม่นยำ อีกทั้งยังมีพื้นที่เก็บของชั่วคราวนาน 5 ชั่วโมง ช่วยให้ควบคุมอันดับได้ดียิ่งขึ้น
เกมเอาชีวิตรอดนี้จัดอันดับจากความสามารถโดยรวมของผู้เข้าร่วมภารกิจเอาชีวิตรอด เช่น ระดับของที่พักปลอดภัย ความสะดวกสบาย ปริมาณเสบียง ความหายากของเสบียง ค่าพลังต่อสู้ และอื่น ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจบภารกิจแต่ละครั้งจะประกาศอันดับเป็นเวลา 4 ชั่วโมง ฉายานี้ช่างเกิดมาเพื่อโกงเกมชัด ๆ
เธอเลือกผู้เชี่ยวชาญควบคุมอันดับอย่างไม่ลังเล
หลังเลือกทั้งสองอย่างแล้ว ตัวเลือกใหม่ก็ปรากฏขึ้นมา
【สมาชิกผู้จ่ายเงินครั้งแรกแบบครบชุดผู้ทรงเกียรติ สามารถเลือกที่พักปลอดภัยหนึ่งแห่ง และเส้นทางไปยังที่พักปลอดภัยได้】
ภาพมุมมองจากด้านบนซึ่งเต็มไปด้วยบ้านหลังเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนปรากฏบนโทรศัพท์ ฉากนี้คุ้นตาเหลือเกิน
ชาติก่อนก็เป็นแบบนี้ การทดสอบแรกของเกมแทบทำให้ประชากรบนดาวเคราะห์น้ำเงินหนึ่งในสิบต้องตกรอบ
ทุกคนถูกส่งไปยังสถานที่ต่างกัน จากนั้นต้องสุ่มหาที่พักปลอดภัยเพื่อเข้าไปผูกมัด ระหว่างทางไปยังที่พักจะมีไอเทมตกอยู่ จะเก็บอะไรก็ได้ตามใจ แต่ส่วนใหญ่เป็นอาหารกับน้ำ
ตอนนั้นเธอถูกพายุไต้ฝุ่นพัดปลิวจนบาดเจ็บเล็กน้อย เคลื่อนไหวไม่สะดวก แถมยังนั่งทำงานในสำนักงานมาหลายปีจนขาดการออกกำลังกาย เกือบแย่งที่พักปลอดภัยไม่ทันเสียแล้ว
พอนึกถึงจุดเริ่มต้นสุดหายนะในปีนั้น ก็อยากร้องไห้!
ที่พักปลอดภัยบนหน้าจอโทรศัพท์เปล่งแสงหลากสี ก่อนเธอตายชาติก่อน สีเหล่านั้นแบ่งตามระดับสีรุ้งบนดาวเคราะห์น้ำเงิน ได้แก่ แดง ส้ม เหลือง เขียว คราม น้ำเงิน ม่วง สีแดงเป็นระดับต่ำสุด ส่วนสีม่วงเป็นระดับสูงสุด
ไม่ว่าจะเป็นหีบสมบัติ ไอเทม หรือที่พักปลอดภัย
ที่พักปลอดภัยตรงหน้าส่วนใหญ่เป็นสีแดง มีสีส้มกะพริบอยู่ประปราย
ข้างที่พักปลอดภัยสีส้มแห่งหนึ่งยังมีไอเทมสีส้มวางอยู่ด้วย
มองไม่ออกว่าเป็นไอเทมอะไร แต่แค่วิ่งไปสองสามก้าวก็หยิบมันได้แล้วเข้าไปในที่พักปลอดภัยได้
เธอเลือกจุดที่จะตกลงไปอย่างเด็ดขาด จากนั้นมองเส้นทางซ้ำอีกสองสามครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าจำได้
หลังจากเลือกเสร็จ เกมก็แสดงตัวอักษรใหญ่หกตัวขึ้นมา 【ขอให้สนุกกับเกม】
เวลาเป็น 11:35 แล้ว เธอเก็บของทุกอย่างใส่ตู้เสื้อผ้า สวมเสื้อผ้าให้ได้มากที่สุด พลางจับตาหน้าจอเกมในโทรศัพท์และเตรียมพร้อม วางมือทั้งสองข้างลงบนตู้เสื้อผ้า
11:55 เสียงลมกระโชกดังหอนมาจากนอกหน้าต่าง ต้นไม้ใหญ่ใต้ไฟถนนถูกลมพัดจนกิ่งก้านฟาดไปมาอย่างบ้าคลั่ง
เสียงนั้นผสานกับเสียงหัวใจของเธอ “ตึก... ตึก... ตึก...”
พอถึงเวลา 12:00 เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากนอกหน้าต่าง รถยนต์คันหนึ่งถูกลมพัดลอยขึ้นมากระแทกหน้าต่างจนแตกละเอียด
เสียงคุ้นเคยดังขึ้นในหัว
【ยินดีต้อนรับเหล่าผู้โชคดีทุกท่านสู่สนามคัดเลือกรอบใหญ่ของเกมถ่ายทอดสดเอาชีวิตรอด กฎการคัดเลือกโปรดค้นหาด้วยตนเอง ผู้ที่ไม่ผ่านจะถูกกำจัดทันที! ผู้ที่ไม่ผ่านจะถูกกำจัดทันที! ผู้ที่ไม่ผ่านจะถูกกำจัดทันที!】
【คำแนะนำจากมิตร: โปรดหาทางออกให้พบ!】
หลี่เฉิงจื่อกอดตู้เสื้อผ้าแน่น ในใจนึกดูแคลนคำพูดของระบบ ลมข้างนอกพัดจนหน้าต่างสั่นไปหมดแล้ว รีบลากเข้าเกมสักทีสิ จะมัวชักช้าอยู่ทำไม!
ความรู้สึกเบาสบายแผ่ซ่านออกมาจากร่างกาย มือทั้งสองข้างแทบไม่รู้สึกถึงตู้เสื้อผ้าอีกต่อไป ราวกับวิญญาณถูกดึงออกจากร่าง หลังจากมึนงงชั่วครู่และได้ยินเสียงหึ่ง ๆ ในหู
เธอก็มาถึงสภาพแวดล้อมอันรกร้างแห่งหนึ่ง พอลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองอยู่ในเขาวงกตคอนกรีตที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด ที่พักปลอดภัยและบ้านเหล่านั้นประกอบกันเป็นกำแพงของเขาวงกต ทำให้ผู้คนสับสนจนไม่รู้ว่าควรไปทางไหน
คนรอบตัวบางคนกำลังมีร่างกายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา บางคนลืมตาแล้วกลับไม่ขยับ สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
เธอลากตู้เสื้อผ้ามุ่งไปยังที่พักปลอดภัยที่อยู่ใกล้ที่สุด เสียงครูดคราดดังขึ้นจนคนรอบข้างหันมามอง
ไม่มีเวลาสนใจพวกเขา เธอออกแรงสุดชีวิต ดันตู้เสื้อผ้าไปจนถึงหน้าประตูที่พักปลอดภัย ข้าง ๆ มีเครื่องปั่นไฟตั้งอยู่ หมายเหตุ: เครื่องปั่นไฟสีส้มผลิตไฟฟ้าได้วันละ 10 หน่วย
เธอทิ้งตู้เสื้อผ้าไว้ก่อน แล้วเข็นเครื่องปั่นไฟเข้าไปในที่พักปลอดภัย จากนั้นค่อยออกมาลากตู้เสื้อผ้า
คนแถวนั้นมีไม่มากนัก แต่ทุกสายตาจับจ้องมาทางหลี่เฉิงจื่อ
ถึงขั้นมีคนเริ่มเดินตรงมาทางเธอแล้ว
“มองอะไรกัน? อย่าเข้ามานะ ถ้าเข้ามาฉันจะฟันแกให้ตาย! รีบไปหากฎการคัดเลือกซะ ไม่งั้นตายแน่!”
เธอล้วงมีดทำครัวออกมาจากตู้เสื้อผ้า ก่อนมาเธอตั้งใจลับมันมาเป็นพิเศษ ตอนนี้ยิ่งโบกขึ้นลง แสงเย็นเยียบก็ยิ่งวาบวับ
ไม่รู้ว่าพวกเขาถูกมีดทำครัวข่มขวัญ หรือถูกคำพูดของเธอเบี่ยงเบนความสนใจ แต่ก็ไม่มีใครคิดเล่นงานเธออีก อย่างไรเสียรอบ ๆ ก็มีบ้านอยู่ไม่น้อย และคนส่วนใหญ่ก็ทำตามคำพูดของระบบ ออกไปหาทางออกกันแล้ว
เวลานี้ยังไม่มีใครสังเกตเห็นความแตกต่างของที่พักปลอดภัย
บนโทรศัพท์ยังมองเห็นแสงสีต่าง ๆ ที่เปล่งออกมาจากพวกมัน แต่เมื่อเข้ามาในเกมกลับมองไม่เห็นอะไรเลย สภาพแวดล้อมทั้งหมดยังดูมืดมนและทรุดโทรม
เธอลากข้าวของทั้งหมดเข้ามาได้อย่างปลอดภัย แม้จะเกือบเกิดเรื่องขึ้นหลายครั้ง แต่ตอนนี้ก็หมดแรงไปบ้างแล้ว
เธอล็อกประตูที่พักปลอดภัยจากด้านใน
เสียงระบบดังขึ้น【ต้องการผูกมัดกับที่พักปลอดภัยแห่งนี้หรือไม่? เมื่อผูกมัดแล้วจะอัปเกรดได้เท่านั้น ไม่สามารถเปลี่ยนได้】
“ใช่”
【ตรวจพบเครื่องปั่นไฟสีส้ม ต้องการผสานหรือไม่】
“ใช่”
【เครื่องปั่นไฟผลิตไฟฟ้าได้วันละ 10 หน่วย ไฟฟ้าที่ใช้ไม่หมดจะสะสมเป็นยอดคงเหลือในช่วงเช้ามืด】
ผ่านไปราว 3 วินาที การผูกมัดที่พักปลอดภัยก็สำเร็จ โทรศัพท์ที่ตอนแรกเหน็บไว้ในกระเป๋ากางเกงด้านหลังเบาหวิว ก่อนจะหายไป แล้วนาฬิกากีฬาเรือนสีเงินขาวก็ปรากฏขึ้นแทน
เมื่อนาฬิกาแนบอยู่บนข้อมือก็สามารถฉายภาพขึ้นจอได้โดยตรง หากมือไม่ว่างก็ใช้คำสั่งเสียงได้ สะดวกและชาญฉลาดมาก
สิ่งแรกที่เธอทำคือกรอกชื่อประจำตัวว่า “หนอนคลั่งแห่งทะเลอุจจาระ” จากนั้นตั้งค่าข้อมูลอื่นทั้งหมดให้ซ่อนและเห็นได้เฉพาะตัวเอง ส่วนรูปประจำตัวถูกสุ่มสร้างขึ้น
เสร็จแล้วเธอก็กดเปิดชุดของขวัญเติมเงินที่ระบบมอบให้ ข้างในมีเสื้อผ้าหนึ่งชุดกับยาเม็ดหนึ่งเม็ด ตรงกับรายละเอียดของชุดเติมเงินครั้งแรก 6 หยวนพอดี
เธออมยาเม็ดเข้าปากก่อน ร่างกายที่ทรุดโทรมนี้ทำให้เธอลำบากมานานเหลือเกิน
จากนั้นก็เปลี่ยนไปสวมเสื้อผ้าที่ได้จากชุดของขวัญ เป็นชุดผู้ป่วยลายทางสีฟ้าขาว
（รายละเอียดไอเทม: ชุดผู้ป่วยสีเหลืองสำหรับผู้ป่วยจิตเวช สวมแล้วจะรู้สึกอบอุ่นราวฤดูใบไม้ผลิตลอดเวลา แม้อุณหภูมิจะต่างกันถึง 30 องศา อีกทั้งยังช่วยลดการกระทบกระทั่งระหว่างผู้คน เมื่อสวมแล้วคนอื่นจะรู้สึกอยากอยู่ห่างจากคุณโดยสัญชาตญาณ）
ชาติก่อนก็เป็นแบบนี้ ชุดเซ็ตทุกชุดในเกมมีคุณสมบัติเฉพาะตัว แต่ต้องเป็นชุดเซ็ตเท่านั้น ถ้าได้แค่เสื้อหรือกางเกงชิ้นเดียว มันก็เป็นแค่เสื้อผ้าธรรมดา
ชุดเซ็ตหาได้ยากมาก ถ้าพบว่าอีกฝ่ายบังเอิญมีอีกชิ้นที่เข้าชุดกับของคุณ ก็ขอแสดงความยินดีด้วย เตรียมตัวถูกเชือดได้เลย!
ยาเม็ดละลายในปากทันที หลี่เฉิงจื่อตั้งใจรับรู้ความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย อาการมือเท้าเย็นที่รบกวนเธอมาหลายปี ในที่สุดก็หายไปเสียที
รู้สึกว่าตัวเองมีแรงเหลือเฟือ! นอกเหนือจากนั้นก็ไม่พบอะไร แผงข้อมูลไม่ปรากฏขึ้น ส่วนเกมพกพากับช่องเก็บของสิบช่องก็ยังเป็นสีเทา ใช้งานไม่ได้ในตอนนี้
เธอลากตู้เสื้อผ้าไปวางข้างเตียงก่อน แล้วหยิบผ้าม่าน ค้อน และตะปูออกมา สิ่งแรกที่ทำคือปิดหน้าต่างให้มิดชิด เพื่อไม่ให้คนข้างนอกมองเห็นสภาพภายใน
จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เธอก็เอนตัวลงบนเตียง พลางเรียบเรียงความคิดและเตรียมตัวเข้านอน
ชาติก่อน สิ่งแรกที่เริ่มขึ้นก็เป็นการคัดเลือกเหมือนกัน ตอนนั้นยังไม่มีดันเจี้ยน ไม่มีภัยพิบัติ ไม่มีสัตว์ประหลาด มีแต่ภัยจากมนุษย์ด้วยกัน!
ประชากรบนดาวเคราะห์น้ำเงินมีราว 10,000 ล้านคน แต่ที่พักปลอดภัยที่สามารถผูกมัดได้มีเพียง 6,000 ล้านแห่ง อีก 4,000 ล้านคนจะไม่รู้ว่าควรไปที่ไหน
อย่าคิดว่าแค่ครอบครัวเดียวกันเข้าไปอยู่ในที่พักปลอดภัยเดียวกันก็พอ ตำแหน่งที่ทุกคนถูกส่งเข้าเกมนั้นถูกสับเปลี่ยนทั้งหมด อีกทั้งยังแบ่งเป็นเขตละ 10,000 คน หากอยู่คนละเขตก็จะติดต่อกันไม่ได้
เด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีและผู้สูงอายุที่มีอายุเกิน 65 ปีจะถูกส่งไปยังดาวเคราะห์ดวงอื่น ลบความทรงจำ แล้วจัดตั้งเป็นครอบครัวใหม่ ใช้ชีวิตตามปกติในฐานะแรงงานของดาวดวงนั้น
คนที่ถูกเลือกให้มาที่นี่ต้องรออีกนานกว่าจะผสานที่พักปลอดภัยได้ ตอนนี้ทำได้เพียงเอาชีวิตรอดตามลำพัง
หลี่เฉิงจื่อซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในเกมเอาชีวิตรอดมาหลายปีเข้าใจเรื่องหนึ่งดี คำพูดของระบบสิบประโยค มีเก้าประโยคเป็นเรื่องโกหก
คนที่กำลังคลุ้มคลั่งตามหาทางออกอยู่ข้างนอก พรุ่งนี้ก็จะพบว่าการหาทางออกนอกจากทำให้หมดแรง คอแห้งผาก และร่างกายอ่อนล้าแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
เมื่อพวกเขาพบว่าหาทางออกไม่เจอ และเริ่มคิดจะหาบ้านกับอาหารเพื่อเอาชีวิตรอดก่อน เกมคัดเลือกรอบนี้ถึงจะเปิดฉากขึ้นอย่างแท้จริง