หลี่เฉิงจื่อเพิ่งคว้าอันดับหนึ่งจากภารกิจก่อนหน้าได้ พอลงจากดันเจียนก็ถูกผู้รอดชีวิตนับไม่ถ้วนตามหาตัวด้วยสารพัดวิธี ยุทธวิธีคนหมู่มากนี่สมคำร่ำลือจริง ๆ เธอระวังแค่ไหนก็ป้องกันไม่ไหว สุดท้ายถูกลากจนตายทั้งเป็น
ถ้าถามว่าความทุกข์ทรมานที่สุดของคนเราคืออะไร เธอมีสิทธิ์พูดเต็มปาก ก็ศพยังไม่ทันเย็น ทรัพย์สินที่อุตส่าห์สะสมมาหลายปีก็ถูกไอ้พวกโจรนั่นแบ่งกันไปหมดแล้ว
เธอแค้นเหลือเกิน!
ความแค้นที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าทำให้เทพแห่งโชคชะตาหันมาเมตตาเธออีกครั้ง หลี่เฉิงจื่อย้อนกลับมายังวันก่อนที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะพังทลาย และก่อนที่มนุษย์ทุกคนจะเข้าสู่เกมถ่ายทอดสดเอาชีวิตรอด
เธอสะดุ้งตื่นจากเตียง หอบหายใจเฮือกใหญ่ ปากยังไม่วายตะโกนว่า “จะเอาก็เอาชีวิตฉันไป อย่ามาแย่งเสบียงที่ฉันกักตุนไว้!”
ผนังข้างห้องดังปึง ๆ ก่อนจะมีเสียงทุบกำแพงอย่างแรง “ตะโกนอะไรนักหนา วันหยุดทั้งทีมีแรงเหลือขนาดนั้นก็ไปทำงานล่วงเวลาสิ!”
หลี่เฉิงจื่อขยี้ตาแรง ๆ สองสามที แล้วกวาดตามองห้องตรงหน้า ความทรงจำค่อย ๆ กลับคืนมา นี่ไม่ใช่ห้องเช่าของเธอหรอกหรือ? เจ้าของห้องเช่าช่วงบ้าบอนั่นดัดแปลงห้องสามห้องหนึ่งห้องรับแขกให้กลายเป็นแปดห้องสามห้องน้ำ ส่วนเธอต้องไปนอนตรงระเบียง
เหตุผลก็เพราะมันถูก แค่มีที่ให้ร่างกายนอนก็พอแล้ว บ้านเธอสะอาดเสียยิ่งกว่าบริษัทที่ทำงานด้วยซ้ำ
ความคิดเริ่มออกทะเล หลี่เฉิงจื่อหยิบสับปะรดที่กินเหลือครึ่งลูกบนโต๊ะขึ้นมา แล้วจิ้มลงบนแผลร้อนในในปากอย่างแรง
“อ๊าก—ซี้ด ๆ เจ็บ เจ็บ เจ็บ!”
“ออกมานี่เลย มาคุยกันต่อหน้า วันหยุดทั้งทีไม่นอน แล้วยังซ้อมเสียงอยู่อีกใช่ไหม!” เสียงจากห้องข้าง ๆ แหบพร่าและฉุนเฉียว ฟังดูก็รู้ว่าคงเพิ่งทำงานล่วงเวลามาหนักจนใกล้จะสติแตก
“ขอโทษ ๆ ฉันฝันเห็นหัวหน้าน่ะ เลยตกใจไปหน่อย ฉันจะเงียบแล้ว คุณนอนต่อเถอะ”
พอหลี่เฉิงจื่อพูดจบ อีกฝ่ายก็เงียบไปจริง ๆ สมแล้วที่ว่าขอแค่มีศัตรูร่วมกัน คนแปลกหน้าสองคนก็รวมใจกันได้อย่างรวดเร็ว ช่วยเหลือและเห็นอกเห็นใจกัน
โทรศัพท์แสดงเวลา 7:52 ถ้านั่นไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นชีวิตก่อนหน้าที่เกิดขึ้นจริง พอถึง 8 โมง เกมเกมหนึ่งก็จะปรากฏขึ้นบนโทรศัพท์ของทุกคน
เธอหยิบนมกล่องหนึ่งจากโต๊ะขึ้นมารองท้องก่อน
พอถึง 8 โมง การแจ้งเตือนเกมก็เด้งขึ้นมาจริง ๆ เธอรีบดาวน์โหลดทันที พอดาวน์โหลดเสร็จและเข้าสู่หน้าเกม ก็เห็นตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวปรากฏขึ้น
【เอาชีวิตรอดทั่วหล้า】
จากนั้นหน้าต่างเติมเงินสารพัดก็เด้งขึ้นมา นิ้วของเธอเกือบกดเครื่องหมายกากบาทเล็ก ๆ ตามความเคยชิน แต่เสียงเตือนในหัวดังลั่น “หยุดเดี๋ยวนี้! หยุดนะ!”
โชคดีที่วินาทีสุดท้าย สติเอาชนะความเคยชินได้ คำสั่งจากสมองกับร่างกายขัดแย้งกันจนโทรศัพท์ร่วงลงบนผ้าห่ม
เกือบไปแล้ว!!!
หน้าจอยังคงแสดงข้อมูลเติมเงินอยู่
เติมเงินครั้งแรก 6 หยวน ปลดล็อกชุดแต่งกาย 1 ชุด และยาเม็ดปรับเปลี่ยนร่างกาย 1 เม็ด
เติมเงินครั้งแรก 88 หยวน ปลดล็อกช่องเก็บของ 10 ช่อง
เติมเงินครั้งแรก 1,111 หยวน ปลดล็อกบัตรเปลี่ยนชื่อไม่จำกัดครั้ง
เติมเงินครั้งแรก 5,555 หยวน ปลดล็อกเทคโนโลยีปรับแต่งใบหน้าไม่จำกัดครั้ง
เติมเงินครั้งแรก 9,999 หยวน ปลดล็อกซอฟต์แวร์เกมพกพา 1 โปรแกรม
เติมเงินครั้งแรก 13,333 หยวน ปลดล็อกฉายา 1 ฉายา เลือกได้ตามใจ
ช่วงที่หลี่เฉิงจื่อแสร้งทำตัวเป็นคนไร้ยางอาย เธอมีมนุษยสัมพันธ์ดีทีเดียว จากข่าววงใน คนกลุ่มแรกที่เริ่มตั้งตัวได้ต่างก็ซื้อแพ็กเกจในเกมมือถือกันทั้งนั้น
พลาดก้าวเดียว ก็พลาดไปทุกก้าว
พอมองหน้าจอเติมเงินในโทรศัพท์ ใจเธอก็ยิ่งกระวนกระวาย มือสั่นไปหมด บ้านไหนเขาเติมเงินแพงขนาดนี้กัน!
ลังเลอยู่นาน เธอก็ยังทำใจจ่ายเงินไม่ลง แล้วถ้าเสียเงินไปแล้ว แต่วันสิ้นโลกที่ว่าดันเป็นแค่ความฝันที่เหมือนจริงล่ะ?
“ติ๊ง~”
โทรศัพท์แจ้งข่าวหนึ่งขึ้นมา “ข่าวด่วน พายุไต้ฝุ่น ‘วันสิ้นโลก’ จะขึ้นฝั่งคืนนี้ คาดว่ามีกำลังแรงถึงระดับ 28 รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ ขอให้ประชาชนทุกคนเตรียมกักตุนสิ่งของและรับมืออย่างเหมาะสม อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่นี่”
ข่าวนี้เคยปรากฏในชีวิตก่อนหน้าที่เธอเห็นในความฝันเหมือนกัน ตอนนั้นเธอนอนยาวไปจนถึงบ่าย พอตื่นขึ้นมาแล้วเห็นข่าวพายุไต้ฝุ่น จึงไปซื้อของกักตุนที่ซูเปอร์มาร์เก็ต แต่ชั้นวางของกลับว่างเปล่า
พอถึงเที่ยงคืน พายุไต้ฝุ่นก็ขึ้นฝั่งตรงเวลา หลี่เฉิงจื่อที่อาศัยอยู่ตรงระเบียงยังไม่ทันได้ร้องเรียกใคร ก็ถูกพัดปลิวไปเสียแล้ว เรื่องนี้ยังทำให้ตอนเข้าสู่เกม สมรรถภาพร่างกายของเธอต่ำกว่าคนทั่วไปมาก
ทุกอย่างตรงกันแล้ว เธอเลิกสงสัยและกดซื้อแพ็กเกจเติมเงินทั้งหมดอย่างเด็ดขาด รวมเป็นเงิน 30,092 หยวน เลือดแทบไหลซิบจากหัวใจ!
หลังเติมเงินสำเร็จ หน้าจอเกมก็ปรากฏตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวชุดใหม่ 【โปรดรอสักครู่】
ฉันจะบ้าแล้ว!!!
เธอกดจุดกึ่งกลางใต้จมูกตัวเอง แล้วพยุงโต๊ะลุกขึ้นมา ไม่ว่าเรื่องเกมจะจริงหรือไม่ พายุไต้ฝุ่นไม่มีทางผิดพลาดแน่ ออกไปหาอะไรกินและซื้อเสบียงไว้ก่อนดีกว่า
ร้านอาหารเช้าชั้นล่างเพิ่งนึ่งซาลาเปาไส้หมูหมักเสร็จใหม่ ๆ น้ำมันเยิ้มทะลุแป้งออกมา เธอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว แล้วซื้อมา 4 ลูกกับโจ๊กข้าวฟ่างอีกชาม กินจนอิ่มพุงกาง
เงินเก็บเหลือแค่ 5,000 หยวน เธอเพิ่งเข้าสู่สังคมทำงานได้ปีครึ่ง ไม่ได้มีเงินมากมายอะไร เงินก้อนนี้ก็เป็นค่าเช่าที่ประหยัดได้จากการนอนระเบียงนั่นแหละ
หน้าซูเปอร์มาร์เก็ตมีคนอยู่ไม่น้อย ทุกคนกำลังพูดถึงพายุไต้ฝุ่น เธอเข็นรถเข็นแล้วใส่ของลงไปอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่ น้ำแร่ 2 แพ็ก ก๋วยเตี๋ยวหอยขม 2 ถุง ช็อกโกแลต 10 กล่อง หมาล่าทั่ง 10 ถุง บะหมี่ไก่เผ็ด 10 ถุง โจ๊กธัญพืชรวม 1 ลัง ผลไม้กระป๋อง 1 ลัง เครื่องปรุงหม้อไฟ 10 ถุง ลูกชิ้นเนื้อ 10 ถุง ไข่ไก่ 10 ชั่ง มันฝรั่ง 10 ชั่ง พริกเผ็ด 10 ชั่ง ข้าวสาร 20 ชั่ง
พอเข็นผ่านขนมปังกรอบอัดแท่ง เธอก็เลิกคิ้ว เร่งเข็นรถหนีอย่างรวดเร็ว “หมาเห็นยังไม่กินเลย!”
ที่จริงเป็นเพราะเธอกินมันมากเกินไปในวันสิ้นโลกที่อยู่ในความฝัน แค่เห็นก็อยากอาเจียนแล้ว ของพวกนี้มักเป็นรางวัลพื้นฐานทั้งนั้น
น้ำมันไม่ต้องซื้อ สองวันก่อนเพิ่งซื้อมา ส่วนยาก็ไม่ต้องซื้อ ถ้าเกมลงมาถึงโลกจริง ยาที่ใช้ในชีวิตประจำวันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี
เธอจำได้ว่าในชีวิตก่อนหน้าที่เห็นในความฝัน เคยได้ยินคนอื่นพูดว่า นอกจากการเติมเงินในเกมช่วงแรกแล้ว ยังมีสิทธิประโยชน์แฝงอยู่อีกอย่าง เมื่อเกมมาถึงโลก สิ่งของที่มือทั้งสองข้างสัมผัสอยู่ในขณะนั้นจะติดตัวไปด้วย
ตอนนั้นเธอล้วงมือใส่กระเป๋ากางเกง กำลังดูซีรีส์อย่างเมามัน
พอเข้าไปแล้วก็ได้แต่อึ้งจนพูดไม่ออก
ตรงระเบียงที่บ้านมีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่มากอยู่ตู้หนึ่ง กลับไปเธอจะเอาของทั้งหมดไปยัดไว้ในนั้น
คิดแล้วก็ลงมือ เธอเรียกบริการส่งของให้ขนทั้งของที่ซื้อและตัวเธอกลับไปยังห้องเช่า จากนั้นก็เริ่มจัดตู้เสื้อผ้า ของที่ไม่ได้ใช้โยนทิ้งให้หมด
จัดเรียงข้าวของไว้อย่างเป็นระเบียบ ยังเหลือพื้นที่แขวนเสื้อผ้ายาวให้วางของได้อีก เธอเปิดหน้าเกมในโทรศัพท์ดูอีกครั้ง ก็ยังคงขึ้นว่า 【โปรดรอสักครู่】 ใครมันจะไปตั้งตารอวันสิ้นโลกกัน? ตลกสิ้นดี!
หลี่เฉิงจื่อคิดไว้แล้ว เธอยังสาวอยู่ ถ้าการใช้เงินอย่างหุนหันพลันแล่นทั้งหมดในวันนี้กลายเป็นเรื่องจริง เธอก็ได้กำไร แต่ถ้าสุดท้ายเป็นเรื่องหลอก เธอจะใช้ความรู้ทั้งหมดที่มีฟ้องเกมนั้นให้ถึงที่สุด เอาเงินหยาดเหงื่อของเธอคืนมาให้ได้
เวลาผ่านไปทีละวินาที แต่กลับยาวนานราวกับเป็นปี เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเป็นระยะ
มื้อกลางวันกับมื้อเย็นเธอไปกินที่ร้านชั้นล่างเหมือนเดิม แล้วเอาเงินที่เหลือไปซื้ออาหารจิปาถะมาอีกนิดหน่อย ถ้าเกมไม่ลงมาถึงโลกละก็...
เงินที่เหลือของเธอคงพอแค่นั่งรถไฟใต้ดินไปบริษัท จากนั้นก็ล้มตายอยู่ที่นั่น ทั้งที่ยังไม่ทันเลิกงาน!
เวลา 23:00 เธอเปิดเกมเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน คราวนี้หน้าจอมีการเปลี่ยนแปลงในที่สุด
โปรดเลือกเกมพกพาของคุณ รายชื่อเกมทั้งหมดที่เคยมีบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินปรากฏขึ้น เธอเลือก “เมืองในฝัน” เกมแนวทำฟาร์มเกมหนึ่ง
ในเกมมีพืชผล ร้านค้า ผลไม้ ปศุสัตว์ และสิ่งอื่น ๆ อีกมากมาย เธอกรอกรหัสผู้เล่น ข้อมูลผู้เล่นเมืองระดับสูงสุดก็โหลดสำเร็จ
วันสิ้นโลกน่ะหรือ! ไม่ก็กลายเป็นยุ้งฉาง ไม่ก็ต้องมีพลังอาวุธที่แทบจะเป็นสัจธรรมอยู่ในมือ
แต่ในช่วงแรกที่อาหารยังอุดมสมบูรณ์ จะขาดแคลนอาวุธสัจธรรมได้อย่างไร?
พอขั้นตอนนี้เสร็จ เกมก็แสดงหน้าจอใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง
โปรดเลือกฉายาที่จะนำเข้าสู่เกม “พละกำลังไร้ขีดจำกัด” “ทำร้ายคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง” “เอามาให้ฉันซะ” “ฉันลดน้ำหนักอยู่ ฉันไม่หิว” และฉายาอื่น ๆ อีกมากมาย...
แต่ละฉายามีคำอธิบายความสามารถกำกับไว้ ถึงตอนนี้ในใจเธอก็มั่นใจแล้วว่าเกมจะลงมาถึงโลกแน่นอน เธอเดิมพันถูกแล้ว!
เพราะฉายา “ฉันลดน้ำหนักอยู่ ฉันไม่หิว” เธอเคยได้ยินในชีวิตก่อนหน้า หลังสวมฉายานี้แล้วจะกินอาหารเพียงหนึ่งในสามของปริมาณปกติ ก็ยังใช้ชีวิตและรักษาสมรรถภาพร่างกายไว้ได้ตามปกติ
ฉายาเหล่านี้ล้วนได้มาหลังเอาชีวิตรอดจากโลกภารกิจแรก
นั่นหมายความว่าเธอจะมีฉายามากกว่าคนอื่นหนึ่งฉายา
นิ้วยังคงเลื่อนหน้าจอต่อไป ฉายาใหม่ปรากฏขึ้นทีละชื่อ จนกระทั่งฉายาหนึ่งปรากฏขึ้น ดวงตาของหลี่เฉิงจื่อก็เป็นประกายวาวโรจน์!