อู่ชวนไม่อยากทำกับข้าว แต่สุดท้ายก็ยังลงมือทำอยู่ดี
บางทีอาจเป็นเพราะรู้สึกผิดอยู่ในใจ เขาจึงอดทนกับอวี๋ส่วงที่หน้าหนาเป็นพิเศษได้มากขึ้น
ถึงอย่างไรเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เขาก็เพิ่งปลดปล่อยความสุขในห้องน้ำไป…
ตอนนี้ทำกับข้าวให้อวี๋ส่วงสักสองอย่าง ก็ถือว่าเป็นค่าชดเชยตั๋ว «คอนเสิร์ต» แล้วกัน
ในตู้เย็นมีวัตถุดิบครบทุกอย่าง อู่ชวนเดาไม่ออกว่าอวี๋ส่วงอยากกินอะไร
อู่ชวนหันไปมองอวี๋ส่วง «เลือกเมนูมาสักอย่างสิ»
อวี๋ส่วงลุกขึ้น สวมรองเท้าแตะคีบเดินเอื่อย ๆ ไปหยุดตรงปากประตูห้องครัว ก่อนเอนตัวพิงกรอบประตูอย่างเกียจคร้าน ราวกับงูตัวนิ่มไร้กระดูก
«ทำได้ทุกเมนูเลยเหรอ?» เธอถาม
«อืม»
«อ้อ» อวี๋ส่วงอยากสั่งอาหารยาวเป็นหางว่าวอยู่เหมือนกัน แต่เธอหิวแล้ว «ฉันกินได้ทุกอย่าง เอาเมนูง่าย ๆ ก็พอ»
สิ้นเสียงท้องของอวี๋ส่วงก็ส่งเสียง «โครกคราก»
แววกระอักกระอ่วนวาบผ่านดวงตาเธอ ก่อนจะฉีกยิ้มสดใสออกมา หวังใช้รอยยิ้มกลบเกลื่อนความอับอาย
สีหน้าอู่ชวนไม่เปลี่ยน แต่ในใจแอบหัวเราะหึ ๆ
มิน่าถึงได้หน้าหนา ที่แท้ก็หิวนี่เอง
เอาละ รีบทำให้เสร็จดีกว่า
เอาเป็ดตุ๋นบ๊วยที่ทำไว้แล้วไปอุ่นในไมโครเวฟ แล้วผัดมันฝรั่งซอยกับพริกหยวก ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็เสร็จ
อู่ชวนลงมือคล่องแคล่ว ตอกไข่หั่นผักรวดเดียวจบ ไม่นานก็เริ่มตั้งกระทะและเทน้ำมัน
ช่วงหน้าร้อนที่อากาศร้อนระอุ ต่อให้เป็นกลางดึก อุณหภูมิก็ยังสูงลิ่ว
ห้องครัวไม่มีหน้าต่าง เดิมทีก็อบอ้าวอยู่แล้ว พอเปิดเตาไฟขึ้นมา ตอนนี้จึงกลายเป็นเตาอบไปโดยปริยาย
อวี๋ส่วงยืนอยู่ตรงปากประตูห้องครัว ยังรู้สึกถึงระลอกความร้อนที่แผ่เข้ามา
ส่วนอู่ชวนที่ยืนอยู่ข้างเตา มีเหงื่อซึมออกมาบาง ๆ
เขากำลังใช้ตะหลิวผัดอาหาร
ขณะที่อวี๋ส่วงเอนพิงกรอบประตูอย่างเกียจคร้าน สายตากวาดมองเขาอย่างไม่คิดปิดบัง
เพราะเหงื่อออก เสื้อยืดสีดำจึงแนบไปกับแผ่นหลัง เผยให้เห็นแนวไหล่และแผ่นหลังของอู่ชวนอย่างชัดเจน
ไหล่และแผ่นหลังของเขากว้างแข็งแรง แนวสันหลังเหยียดตรง
แม้จะมองไม่เห็นเอว แต่อวี๋ส่วงก็เดาได้ว่าอู่ชวนต้องมีกล้ามท้องเป็นลอนแน่ ๆ
ผู้ชายที่มีกล้ามท้องเป็นลอน… มักมีลีลาบนเตียงไม่ธรรมดา
นี่คือประสบการณ์ที่อวี๋ส่วงสรุปได้หลังดูหนังผู้ใหญ่หลายปี
ไข่ผัดพริกหยวกเสร็จแล้ว
อู่ชวนโยนกระทะกับตะหลิวที่ใช้แล้วลงในอ่างล้างจาน ก่อนหันไปเดินที่ตู้เย็น
เปิดตู้เย็นแล้วหยิบโคล่าเย็นจัดออกมาหนึ่งกระป๋อง
นิ้วชี้ยาวเรียวเกี่ยวห่วงกระป๋อง งัดดัง «แป๊ก» แล้วเสียง «ฟู่—» ของฟองอากาศก็ลอยออกมา
อู่ชวนเงยหน้ากระดกโคล่าเย็นจัดไปหลายอึก จึงค่อยดับไอร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนลงได้
จากนั้นเขาถึงรู้สึกว่ามีสายตาร้อนแรงคู่หนึ่งกำลังจ้องมือของเขาอยู่
อู่ชวนเงยหน้ามองไป
ทันเห็นอวี๋ส่วงชักสายตากลับพอดี
อู่ชวนมองมือตัวเอง แล้วมองอวี๋ส่วง
«เธอชอบมือผู้ชายเหรอ?»
«ก็ธรรมดานะ ฉันแค่อยากกินโคล่า» เสียงของอวี๋ส่วงฟังดูตึงขึ้นเล็กน้อย
อู่ชวนกระตุกมุมปาก แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ เขาหยิบโคล่ากระป๋องใหม่มาเปิดแล้วยื่นให้อวี๋ส่วง
อวี๋ส่วงยกมือไปรับ มือมุ่งไปทางกระป๋องโคล่าก็จริง แต่…
แต่เธอกลั้นใจไม่ไหว ตอนรับกระป๋องเย็นเฉียบ ปลายนิ้วก้อยจึงไล้หลังมืออู่ชวนไปด้วยอย่างแนบเนียน
นิ้วของอู่ชวนทั้งยาวเรียวและแข็งแรง หลังมือยังเห็นเส้นเลือดนูนเด่น
อวี๋ส่วงแตะเพียงเบา ๆ ก็รู้สึกชาปลายนิ้วราวกับถูกไฟช็อต ขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง ขาอ่อนยวบตามไปด้วย
ทว่าสีหน้าของอวี๋ส่วงยังคงไม่เปลี่ยน เธอถือโคล่าอย่างสงบนิ่ง หมุนตัวกลับไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว
แววตาอู่ชวนหม่นลงขณะปิดประตูตู้เย็น ผิวตรงหลังมือที่ถูกปลายนิ้วของอวี๋ส่วงไล้เมื่อครู่ยังคงคันซ่านจนแทบทนไม่ไหว
อู่ชวนมั่นใจได้เลยว่าอวี๋ส่วงตั้งใจแน่ ๆ
หึ…
ยังจะบอกว่าอยากกินโคล่าอีกเหรอ?
เห็น ๆ อยู่ว่าเมามายด้วยเจตนาอื่น ไม่ได้มุ่งดื่มสุรา
อู่ชวนยกเป็ดตุ๋นบ๊วยกับไข่ผัดพริกหยวกออกไป
ทั้งสองนั่งหันหน้าเข้าหากันที่โต๊ะกินข้าว
คนละฝั่ง ไม่รบกวนกัน
ดูเหมือนอวี๋ส่วงจะหิวมากจริง ๆ เธอกินมูมมามอย่างกับหมาป่า
ส่วนอู่ชวนมองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่แช่จนอืดตรงหน้าแล้วก็หมดความอยากอาหาร
อู่ชวนลุกขึ้น «กินอิ่มแล้วก็เอาชามกับตะเกียบไปวางไว้ในอ่างล้างจานก็พอ»
พูดจบก็หันหลังเดินขึ้นชั้นบน
ห้องนอนชั้นสองที่หันไปทางทิศเหนือ
อู่ชวนอาบน้ำเย็นแบบลวก ๆ แล้วขึ้นเตียงนอน
ก่อนปิดไฟ เขาเสียบสายชาร์จโทรศัพท์ พอเสียบสายเข้าก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาจากวีแชต
อวี๋ส่วงไม่ส่วง: «ขอบใจ»
อวี๋ส่วงไม่ส่วง: «โอนเงิน 58.88 หยวน»
อวี๋ส่วงไม่เกรงใจกันขนาดนี้แล้ว อู่ชวนก็คร้านจะเกรงใจเช่นกัน
เขาแตะหน้าจอรับเงิน แล้วปิดหน้าจอ ปิดไฟ ก่อนเอนตัวลงนอน
เหนื่อยมาทั้งวัน ปกติน่าจะแตะเตียงปุ๊บหลับปั๊บ
แต่พอหลับตา สมองกลับเหมือนโทรทัศน์ที่เปิดขึ้นเอง เริ่มฉายภาพต่าง ๆ
ในตรอกมืดสลัว อวี๋ส่วงรูปร่างสูงเพรียวเย้ายวนกำลังเดินเข้ามาหาเขา…
บนโซฟาในห้องนั่งเล่น อวี๋ส่วงเอนตัวไปด้านหลัง เผยเนินอกงามให้เห็น พร้อมปลายผมที่แกว่งไกว…
ชิ!
นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายปกติจะทนไหวเลย
ยิ่งไปกว่านั้น อู่ชวนเป็นชายบริสุทธิ์วัยกลางคนที่เคยคลุกคลีกับแต่ผู้ชายกับคนตาย
เมื่อครึ่งเดือนก่อน อู่ชวนไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนมีความต้องการทางเพศสูง
ผู้ชายโสดทั่วไปอาจจัดการความต้องการของตัวเองสักครั้งทุกสิบวันครึ่งเดือน แต่อู่ชวนแทบไม่ทำเลย ทั้งปีนับนิ้วมือข้างเดียวก็ยังพอ
สมัยอยู่ในหน่วย เพื่อนร่วมทีมคุยเรื่องลามกกันบ้างเป็นครั้งคราว อู่ชวนก็ไม่คิดจะร่วมวงด้วย
จนกระทั่งอวี๋ส่วง เจ้าของบ้านที่เช่าของเขา ย้ายกลับมาอยู่…
ทุกคืนเสียงที่ดังมาจากอีกฝั่งของผนังทำให้อู่ชวนอึดอัดจนแทบระเบิด
เปิดเครื่องปรับอากาศไว้ที่ 16 องศา แต่อู่ชวนก็ยังรู้สึกร้อนตั้งแต่กระดูก ลามไปถึงเลือด แล้วแผ่ซ่านขึ้นมาบนผิวหนัง
ไฟราคะไม่ยอมมอด เขาไม่มีทางหลับลงได้
อู่ชวนหงุดหงิดจนดึงโทรศัพท์ที่กำลังชาร์จออกมา หรี่เสียงลง แล้วเปิดเบราว์เซอร์
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็กดออกด้วยความรังเกียจ
น่าเบื่อ
ไถดูอยู่นาน อู่ชวนก็ไม่อยากแม้แต่จะกดเข้าไป
ราวกับถูกบางอย่างดลใจ อู่ชวนเปิดวีแชตแล้วกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของอวี๋ส่วง
รูปโปรไฟล์ของอวี๋ส่วงเป็นลูกแมวดำ ดวงตาสองข้างคนละสี และใบหูแหว่งไปมุมหนึ่ง
แมวตัวนี้ทำไมถึงเหมือนเสี่ยวเฮยที่เลี้ยงไว้ในฌาปนสถานขนาดนี้นะ?
อู่ชวนกดเข้าไปดูหน้าฟีดของอวี๋ส่วง ซึ่งไม่ได้ล็อกไว้ ใคร ๆ ก็มองเห็นเนื้อหาทั้งหมด
แต่หน้าฟีดของอวี๋ส่วงมีโพสต์อยู่แค่ 3 โพสต์เท่านั้น
โพสต์หนึ่งลงวันที่ 10 มกราคม 2022
-【ต่อจากนี้บนโลกนี้ก็ไม่มีใครรักฉันอีกแล้ว】-
อีกโพสต์ลงวันที่ 20 พฤษภาคม 2024
-【วันนี้คุณหมอกู้มาอยู่เป็นเพื่อนฉันฉลองวันเกิด】-
โพสต์นี้มีรูปประกอบ ในภาพ อวี๋ส่วงยืนเคียงข้างผู้ชายคนหนึ่งที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ทั้งคู่เงยหน้ามองดอกไม้ไฟด้วยกัน
20 พฤษภาคม? สรุปว่าคุณหมอมาอยู่เป็นเพื่อนฉลองวันเกิด หรือแฟนหนุ่มมาอยู่เป็นเพื่อนในวันวาเลนไทน์จีนกันแน่?
โพสต์สุดท้ายลงเมื่อครึ่งเดือนก่อน
9 กันยายน 2026
-【เมืองกว่านเฉิงยังร้อนเหมือนเดิม ร้อนจนเหงื่อไหลออกจากตา】-
เหงื่อไหลออกจากตา? ร้องไห้หรือเปล่า?
ในตอนนั้นเอง
เสียงฝีเท้าดังมาจากทางเดินด้านนอก
มืออู่ชวนสั่น จิ้มกดถูกใจโพสต์ของอวี๋ส่วงเข้าให้
เขากำลังจะกดยกเลิกถูกใจ ข้อความสองข้อความจากอวี๋ส่วงก็เด้งขึ้นมา
อวี๋ส่วงไม่ส่วง: «แอบส่องหน้าฟีดฉันเหรอ? สนใจฉันหรือไง?»
อวี๋ส่วงไม่ส่วง: «จู่ ๆ ก็สนใจคนต่างเพศขึ้นมา นี่คือจุดเริ่มต้นของการหวั่นไหวเลยนะ»
อู่ชวนหน้าดำ กดตอบกลับไปสองประโยค
ดับเบิลยู: «เธอกำลังหยอดฉันอยู่เหรอ?»
ดับเบิลยู: «แฟนหมอของเธอรู้หรือเปล่า?»
อวี๋ส่วงไม่ได้ตอบกลับมาอีก
อู่ชวนคิดว่าอวี๋ส่วงไม่ตอบเพราะเขาพูดถูกเรื่องที่เธอมีแฟน เลยรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี
ช่างเถอะ นอนดีกว่า
อู่ชวนเสียบสายชาร์จโทรศัพท์อีกครั้ง หลับตาเอนตัวลงนอน
ผ่านไปสิบนาทีเศษ เขาก็ปวดฉี่จนต้องลุกไปเข้าห้องน้ำ
ขณะกำลังปล่อยปัสสาวะ เสียง «ไม่ค่อยเหมาะสม» ที่คุ้นเคยก็ดังทะลุผนังมาถึงหูอู่ชวน
เสียงปัสสาวะหยุดกึก ราวกับมีคนปิดวาล์ว
อู่ชวนกัดฟันกรอด ทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงทุบผนังสองทีแล้วตะโกนว่า «เบาเสียงหน่อยได้ไหม!»
ห้องข้าง ๆ เงียบลงทันที
อู่ชวนสูดหายใจลึก ๆ แล้วปล่อยปัสสาวะที่ค้างอยู่ให้เสร็จ
วินาทีถัดมา เสียงของอวี๋ส่วงก็ดังมาจากอีกฟากของผนังอีกครั้ง แถมยังดังยิ่งกว่าเดิม…