เมื่อคุณพ่อเผยออกไปทำงานที่กรมทหาร เย่จื้อฟางก็ยังไม่ตื่น แม่ของเผยเช่าหนิงนั่งบนโซฟาพลางดื่มน้ำ การพูดให้คนโง่เข้าใจนั้นยาก แต่กับคนปกติยังพอจะพูดคุยกันให้รู้เรื่องได้
"สหายเย่ ท่านเผยบ้านเราเป็นคนที่ยึดมั่นในความซื่อสัตย์ที่สุด หลายปีมานี้ท่านเผยช่วยเหลือผู้คนมากมาย สหายร่วมรบในกรมทหารเข้าใจท่านเผยดีที่สุด ต่อให้พวกเขาจะย้ายออกไปประกอบอาชีพทางบ้าน ก็ยังติดต่อกับท่านเผยบ่อยครั้ง หลายปีมานี้เขาแอบส่งเงินให้พวกเขาไปมากมาย ก็คือหากใครลำบากก็ช่วยเหลือเท่าที่ช่วยได้ แต่ครอบครัวเราก็ต้องใช้ชีวิตเช่นกัน เธอกับลูกชายสามหมั้นหมายกันนั้น แม่เองก็ไม่รู้มาก่อน ไม่นานมานี้ท่านเผยถึงได้บอกฉัน หากทั้งสองคนไม่ยินยอม ก็สู้เอาหนังสือหมั้นกับกุญแจเงินปีนั้นมาให้ฉันเถอะ รอมีเวลาแล้วจะให้ท่านเผยส่งหนังสือหมั้นของครอบครัวเธอคืนไปให้ ถือว่าคลี่คลายเรื่องนี้เช่นนี้ดีหรือไม่"
ตอนนี้แม่พยายามหาทุกวิถีทางเพื่อให้สองพี่น้องจากไป การอยู่ในบ้านเผยทุกวันนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่แค่คิดถึงต้องดูแลพวกเขาสามมื้อก็อึดอัดในใจ
เย่จื้อเหิงก็เป็นคนที่ยึดมั่นในหลักการเช่นกัน ครั้งนี้พาน้องสาวมาถอนหมั้น แต่ยังไม่ได้หนังสือหมั้น ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมอบหนังสือหมั้นในมือให้อีกฝ่าย
"อาสะใภ้ เรื่องนี้ไม่ใช่จะคลี่คลายเช่นนี้ได้ ก็เหมือนซื้อของ เงินถึงมือสินค้าถึงมือ ฉันพาน้องสาวมาถอนหมั้น แต่ของของครอบครัวฉัน ฉันก็ต้องนำกลับไปด้วย ไม่งั้นฉันจะไม่ให้หนังสือหมั้นกับกุญแจเงินแก่พวกคุณ"