คุณพ่อเผยโกรธจนชี้นิ้วใส่สองพี่น้องหัวแข็ง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างหมดความอดทนว่า “พวกแกสองคนไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้”
เผยเช่าจวินและเผยเช่าอู่ต่างทำความเคารพคุณพ่อของตนพร้อมกัน ทั้งสองไม่มีแม้แต่ความคิดจะปลอบโยนพ่อแม้สักนิด เดินออกจากห้องทำงานของนายพลจัตวาไปทันที
เมื่อลงมาถึงด้านล่าง เผยเช่าอู่เอ่ยกับพี่ชายใหญ่ว่า “พี่ใหญ่ ถ้าสองพี่น้องนั่นยังไม่กลับไป ข้าก็ไม่กลับบ้านหรอกนะ หากไอ้คนโง่นั่นมาชอบข้าแล้วเข้ามาถูกตัวข้าล่ะก็ ข้าคงชกมันจนตายแน่”
เผยเช่าอู่ยังพลางอวดท่อนแขนที่แข็งแรงของตนไปด้วย ไม่ว่ายุคไหนการทำร้ายผู้อื่นก็ผิดกฎหมายทั้งสิ้น
เผยเช่าจวินไม่พูดอะไรสักคำ ขับรถทหารที่จอดอยู่ด้านล่างออกไปเลย แม้แต่คำเดียวก็ไม่เอ่ย
ในบรรดาพี่น้องตระกูลเผยสามคน ตอนนี้มีเพียงเผยเช่าจวินพี่ชายใหญ่เท่านั้นที่ขับรถเป็น ส่วนอีกสองคนยังไม่มีเวลาฝึกขับ
อีกด้านหนึ่ง สองพี่น้องตระกูลเย่เดินออกมาจากบ้านตระกูลเผย ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเขตที่พักครอบครัวทหาร ไม่เพียงแต่เป็นทำเลที่ดีที่สุด ยังมีพื้นที่กว้างขวางที่สุดอีกด้วย
ไม่นานทั้งสองก็กลายเป็นเป้าสายตาและเสียงซุบซิบมากมาย “เฮ้ย คนสองคนนี้ไม่ใช่คนที่มาถามทางไปบ้านนายพลจัตวาเผยเมื่อวานหรอกหรือ พวกเขาเป็นสามีภรรยากันหรือพี่น้องกันแน่ เดินจูงมือกันไปมา ดูไม่รู้จักสำรวมเอาเสียเลย”
แน่นอนว่าย่อมมีคนกล้าถามตรงๆ ว่า “สหาย พวกคุณเป็นอะไรกับนายพลจัตวาเผยหรือ ดูๆ แล้วหน้าตาคล้ายกันนะ คงเป็นพี่น้องกันใช่ไหม”
เย่จื้อเหิงเหลือบมองน้องสาวที่กำลังจับแขนตนอยู่ ก่อนจะตอบกลับอย่างสุภาพว่า “คุณป้า พวกเราเป็นญาติห่างๆ ของนายพลจัตวาเผยครับ ใช่แล้ว พวกเราเป็นพี่น้องกันครับ อ้อ คุณป้าครับ แถวนี้มีร้านขายเสื้อผ้าที่ไหนบ้างครับ”