เผยเช่าถิงฉวยโอกาสที่ไม่มีใครสังเกต เบียดตัวเข้าไปในฝูงชน ผู้เป็นพ่อไม่อยากตำหนิเขาต่อหน้า แต่ไม่ได้หมายความว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะผ่านไปเฉย ๆ
ผู้บังคับกองพันหนึ่งและผู้บังคับกองพันสองยืนตะลึงค้างอยู่กับที่ เมื่อครู่เด็กสาวคนนั้นคือลูกสาวบุญธรรมของนายพลจัตวาเผยหรือ แล้วนายพลจัตวาไปรับลูกสาวที่งดงามเช่นนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ พวกเขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด
ผู้บังคับกองพันสองหาโอกาสเข้าไปพูดพลางยิ้มว่า “นายพลจัตวาเผย เมื่อครู่ผมยังคุยกับสาวน้อยคนนี้อยู่เลย ผมกำลังคิดว่าทำไมเธอถึงได้งดงามถึงเพียงนี้ ที่แท้ก็เป็นลูกสาวบุญธรรมของท่านนี่เอง ถ้าอย่างนั้นผมขอพาเธอไปเที่ยวชมในกรมทหาร รับรองว่าจะไม่มีใครมารังแกเธอ”
เวลานี้ ผู้บังคับกองพันสองใจคิดถึงแต่เพียงเด็กสาวคนนั้น ปัดชายหนุ่มอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ทิ้งไปเสียสนิท
คุณพ่อเผยเพิ่งจะเสร็จธุระ พอได้ยินว่าเย่จื้อฟางและเย่จื้อเหิงมาถึงกรมทหารแล้ว ตอนนี้กำลังอยู่ที่ลานฝึกรถถัง ก็รู้สึกกังวลใจจึงแวะมาดูสักหน่อย
นับว่าโชคดีที่ตนแวะมาดู เจ้าเย่จื้อเหิงนี่ก็ไปตีกับลูกชายสามอีกรอบแล้ว หน้าตาแก่ ๆ ของตัวเองก็นี่แหละ ขายหน้าไปอีกแล้ว ตอนนี้เขาคิดอย่างเดียวให้ตัวเองรีบออกไปเร็ว ๆ ญาติพี่น้องของตัวเองตีกับลูกชายตัวเอง นี่มันเรื่องอะไรกัน!
“เสี่ยวเย่ มากับฉัน เสี่ยวฟาง เธอไปเที่ยวกับผู้บังคับกองพันสองของกองพันรถถังเถอะ ถึงเวลากินข้าวเราค่อยมากินด้วยกัน”
ไม่นาน คุณพ่อเผยก็พาเย่จื้อเหิงจากไป ตั้งแต่ต้นจนจบเย่จื้อเหิงก็ไม่มีโอกาสพูดอะไรกับน้องสาวเลย แต่พอคิดว่านี่คือกรมทหาร ทั้งเสี่ยวฟางก็หายเป็นปกติแล้ว ไม่น่าจะมีใครมารังแกเธอได้ ก็วางใจเดินตามคุณพ่อเผยไป