วันขึ้นปีใหม่ของปีนั้น เย่จื้อฟางตื่นสายอีกแล้ว และเมื่อตื่นขึ้นจึงพบว่าในห้องนั่งมีลุง ๆ ที่มีอายุหลายคนนั่งอยู่ กำลังคุยเรื่องสัพเพเหระกับพ่ออยู่ เสียงพูดเบาลงเล็กน้อย คิดว่าคงมาไหว้ปีใหม่พ่อกัน
แต่ก็นะ การแสดงช่วงตรุษจีนของคืนวันส่งท้ายปีเก่า เป็นครั้งที่เย่จื้อฟางดูตั้งแต่ต้นจนจบและเป็นการดูที่ตั้งใจที่สุดครั้งหนึ่งด้วย ซึ่งนักแสดงที่มีชื่อเสียงในงานบางคนก็เสียชีวิตไปแล้วในภายหลัง ก็ได้แต่ดูการแสดงที่ยอดเยี่ยมของพวกเขาจริง ๆ ทางทีวีในตอนนี้
หลังจากงานเลิกก็ยังไม่จบดี เย่จื้อฟางยังถูกพี่ใหญ่และพี่รองลากออกไปจุดพลุข้างนอก ประทัดแขวนยาว 200 นัดก็จุดไปสองเส้น เย่จื้อฟางเอามือปิดหูดูการจุดประทัดจนจบ
ตอนที่เธอเข้านอนก็เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เย่จื้อฟางจะตื่นสายอีก
เรื่องถูกจับได้คาที่นอนในวันขึ้นปีใหม่นี่เป็นครั้งแรก เย่จื้อฟางอยากจะหาช่องหนีเข้าดินจริง ๆ โชคดีที่ตอนนั้นแม่เดินเข้ามา เห็นลูกสาวตื่นแล้วก็ดึงเธอขึ้นมาจากที่นอน
"เสี่ยวฟาง เดี๋ยวแต่งตัวเสร็จค่อยไปไหว้ปีใหม่ทุกคนนะ หลังจากไหว้ปีใหม่เสร็จแม่จะพาหนูไปกินข้าวเช้า"
เย่จื้อฟางสวมเสื้อผ้าใหม่ที่อบอุ่นภายใต้การดูแลของแม่ ผมก็ถูกแม่ถักเป็นเปียสองเปียเรียบร้อย ด้านล่างของเปียผูกด้วยริบบิ้นสีแดงสองเส้น
ก็ไม่ใช่คำเปรียบเปรย หลังจากการแต่งตัวครั้งนี้เย่จื้อฟางก็ดูงามทีเดียว หากเห็นเพียงคนเป็น ๆ ยืนอยู่ตรงหน้า ใครก็ดูไม่ออกว่าเย่จื้อฟางมีปัญหาทางสติปัญญา