เจ็ดโมงเช้า วันที่ 7 ตุลาคม
หลินเฟิงตื่นตั้งแต่เจ็ดโมง เมื่อคืนเขาถูกไล่ออกมา
ประตูห้องปิดสนิท ไม่มีใครพูดด้วย ไม่มีใครมองเขาแม้แต่หางตา แม้แต่หลิวเฉิงเฉิงก็ไม่ส่งข้อความมา
เขานอนคนเดียวบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ห่มผ้าผืนหนึ่ง พลิกตัวไปมาจนดึกกว่าจะหลับ
ไม่ใช่เพราะรู้สึกผิด แต่เพราะเขาคุยทะลึ่งกับโจวซือหนิงตั้งค่อนคืน คุยจนเกิดอารมณ์ เลยพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ คิดว่าต้องหาเวลาไปจัดการอีนี่สักที
เรื่องถูกไล่ออกจากห้อง เขาไม่ได้กังวลเลย สามสาวไม่ได้โกรธจริงหรอก แค่อยากสั่งสอนเขาเท่านั้น
แต่ถึงยังไงก็ต้องง้ออยู่ดี
นี่ไง หลินเฟิงตื่นแต่เช้า เริ่มลงมือทำอะไรแล้ว
ในครัว กระทะเทฟลอนร้อนแล้ว ทอดไข่จนเหลืองทั้งสองด้าน เบคอนทอดจนขอบเริ่มม้วนนิด ๆ มะเขือเทศหั่นเป็นแว่น
ขนมปังถูกเขาหั่นเป็นรูปหัวใจ เรียงซ้อนกันทีละชั้น ใช้ไม้จิ้มฟันเสียบไว้ นมเทใส่หม้อตั้งไฟให้ร้อนประมาณ 50 องศา
แซนด์วิชรูปหัวใจสามชิ้นวางบนจาน ข้าง ๆ มีนมร้อนวางอยู่คนละแก้ว
เขาถอยหลังไปสองก้าว มองดู ก็ใช้ได้ ดูดีใช้ได้
ประตูห้องถูกผลักออก ซ่งเยียนใส่ชุดนอนสีขาว ผมยุ่งเหยิง หรี่ตามองไปทางครัวแวบหนึ่ง แล้วก็ตัวแข็ง