ห้องทำงานของกู้หานเสวี่ยอยู่ชั้นสาม ริมหน้าต่าง บนโต๊ะมีคอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่องกับเอกสารตั้งหนึ่ง ตรงขอบหน้าต่างมีกระถางว่านหางจระเข้
แสงแดดส่องลอดหน้าต่างเข้ามา ฝุ่นละอองลอยละล่องในลำแสง เธอยืนอยู่ริมหน้าต่าง ย้อนแสง โครงร่างล้อมด้วยแสงสีทอง
หลินเฟิงยืนอยู่หน้าประตู ร้องรายงานตัว กู้หานเสวี่ยมองเขาปราดหนึ่ง แล้วเอียงตัวส่งสัญญาณให้เขาเข้ามา
"ปิดประตู"
หลินเฟิงปิดประตู ยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงาน ห่างพอประมาณ
กู้หานเสวี่ยนั่งลงบนเก้าอี้ เอนหลังพิงพนัก มือสองข้างไขว้กันวางบนตัก มองหลินเฟิง
"ชื่ออะไรนะ"
"หลินเฟิง"
"มาจากไหน"
"เฮยหลงเจียง เจียมู่ซือ"
กู้หานเสวี่ยดึงทะเบียนรายชื่อออกจากลิ้นชัก เปิดไปหน้าวิศวกรรมโยธา นิ้วมือไล่ลงมาตามรายชื่อ หยุดที่คำว่า "หลินเฟิง" แล้วเงยหน้ามองเขา
"คณิตศาสตร์เอ็นทรานซ์ 116 คะแนน คะแนนเข้าอยู่ระดับกลางของห้อง พื้นฐานไม่เลวเลย แต่ทำไมนอนในห้องเรียน"
หลินเฟิงคิดแป๊บหนึ่ง แล้วตอบตามตรง "เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับครับ"
กู้หานเสวี่ยมองเขา ไม่พูดอะไร เขาเสริมอีกประโยค "ที่บ้านมีแขกมาพัก คนเยอะ นอนดึกครับ"
สีหน้าเธอยังคงเรียบเฉย ปิดทะเบียนรายชื่อ น้ำเสียงราบเรียบ ไม่ใช่การดุด่า แต่คล้ายการบอกเล่า