ไม่นาน ประตูห้องส่วนตัวก็เปิดออก
ผู้หญิงในชุดเดรสรัดรูปเดินเข้ามา
เธออายุสามสิบกว่า แต่งหน้าจัด ปากแดงราวกับเพิ่งกินเด็ก
กระโปรงสั้นได้แค่เอวตูด เวลาเดินสะโพกบิดพลิ้วสุดยั่วยวน รองเท้าส้นสูงเหยียบพรมไร้เสียง แต่ทุกย่างก้าวพัดพาเสน่ห์ กลิ่นน้ำหอมแบบสาวมั่น
เธอยิ้มทันทีที่เข้าประตู ยิ้มแบบหิวกระหาย ดวงตาโค้งขึ้น เผยฟันขาวเรียงเล็ก:
"โอ๊ย ฉันว่าแล้ววันนี้ทำไมตาขวากระตุกไม่หยุด ที่แท้ก็มีแขกวีไอพีมานี่เอง"
เธอเดินมาหยุดตรงหน้าหลินเฟิง ทิ้งตัวนั่งบนที่วางแขนโซฟา เอนตัวเข้ามา ทรวงอกใหญ่เบียดไหล่หลินเฟิง นุ่มนิ่ม
"น้องชาย มาครั้งแรกเหรอ? หน้าตาดูไม่คุ้นเลย"
หลินเฟิงมือเก๋าอยู่แล้ว มือก็โอบเอวเธออย่างเป็นธรรมชาติ:
"อาเฒ่าหวังแนะนำให้มาครับ บอกว่าที่นี่เล่นสนุก ผมเลยมาดูหน่อย ว่าสนุกแค่ไหน?"
มาม่าซังทำหน้างง: "อาเฒ่าหวังคนไหน?"
หลินเฟิงสีหน้าเรียบเฉย: "อาเฒ่าหวังที่ขับเบนซ์ S600 ไง มาทีไรไม่เคยขาดเงินให้คุณ นี่ลืมแล้ว?"
มาม่าซังตาเหลือก คลี่ยิ้มประจบ:
"โอ๊ยตาย! จะลืมได้ไง! ท่านคือพ่อบุญธรรมของฉันเลยนะ อาเฒ่าหวังเป็นอาเขา ก็ยิ่งกว่าพ่อฉันอีก"
หลินเฟิงพยักหน้า: "พี่น้องผมยี่สิบกว่าคน รบกวนจัดให้หน่อย สาวพอไหม?"