ถึงหน้าประตูร้าน ฮั่วซานซานลังเลครู่หนึ่งก่อนลงจากรถ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยอยากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่พูด
หลินเฟิงเอื้อมมือไปขยี้หัวเธอ "ไปเถอะ เจอกันพรุ่งนี้"
ฮั่วซานซานรับคำ "อืม" แล้วเปิดประตูลงจากรถ
หลินเฟิงนั่งในรถ จุดบุหรี่สูบไปสองสามคำ สตาร์ทรถมุ่งหน้าไปสวนจิ้นซิ่ว
จางหมิ่นซื้อห้องเสร็จแล้ว อยู่ในจิ่นซิ่วเจียหยวนเหมือนกัน เป็นห้องใหญ่สามห้องนอนกว่าร้อยสามสิบตารางเมตร
เธออยากให้ใส่ชื่อหลินเฟิง เพราะเงินก็เป็นของหลินเฟิงที่ให้เธอ ที่คบกับหลินเฟิงก็ไม่ได้หวังในทรัพย์สิน
แต่หลินเฟิงยืนยันให้เธอใส่ชื่อตัวเอง หลินเฟิงบอกว่า นี่คือหลักประกันที่เขาให้เธอ
กลับถึงบ้าน ไขกุญแจเปิดประตู จางหมิ่นกำลังนั่งยองเก็บข้าวของให้เขาอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น
กระเป๋าเดินทางหนึ่งใบเปิดอ้าอยู่ จัดของไปแล้วครึ่งหนึ่ง
เสื้อผ้าพับเรียบร้อย จัดเป็นหมวดหมู่ เสื้อยืดปึกหนึ่ง กางเกงปึกหนึ่ง ชุดชั้นในใส่ถุงเก็บแยกต่างหาก ถุงเท้าม้วนเป็นลูกอัดซอกตามช่องว่าง ของใช้ในห้องน้ำห่อด้วยถุงพลาสติก กล่องยา ที่ชาร์จแบต จัดใส่ถุงแยกหมดทุกอย่าง
จางหมิ่นได้ยินเสียงประตู เห็นเขากลับมาแล้ว ไม่ถามว่าเมื่อคืนไปไหน แต่ถามว่า "กินอาหารเช้ายัง"
หลินเฟิงตอบ "ยังเลย"
"ในหม้อมีข้าวต้มอุ่นไว้ให้ ข้าวฟ่าง ยังร้อนๆ อยู่"
หลินเฟิงเปลี่ยนรองเท้า เดินไปครัว เปิดฝาหม้อ ข้าวฟ่างต้มข้นลอยด้วยน้ำมันข้าวชั้นหนึ่ง
ในจานข้างๆ วางไข่ต้มสองฟองกับผักดองจิ้มจอกเล็ก