ค่ำคืนราวหนึ่งทุ่ม ณ ร้านอาหาร “เหล่าตี้ฟาง” ในอำเภอฮว่าหนาน
ร้านนี้อยู่ทางตะวันตกของอำเภอ หน้าร้านไม่ใหญ่ แต่ด้านในกว้างขวาง อาหารก็หนักแน่น เป็นสถานที่ต้อนรับประจำของเสือ
วันนี้เหมาสามโต๊ะ ตอนหลินเฟิงมาถึง คนก็พร้อมแล้ว พอเอ่ยว่าจะกินเลี้ยง แต่ละคนวิ่งกันมาเร็วยิ่งกว่าใคร
เสือนั่งกลางโต๊ะหลัก มือถือขวดเบียร์ พอเห็นหลินเฟิงเดินเข้ามา เขายิ้มแล้ววางขวดเบียร์ลงบนโต๊ะเสียงดัง พลางลุกขึ้นยืน “ตัวเอกมาแล้ว! ปรบมือสิ!”
คนยี่สิบกว่าคนพากันปรบมือพร้อมกัน เสียงดังเหมือนจุดประทัดฉลองตรุษจีน
หวังเหล่ยออกแรงที่สุด มือตบจนแดง ร้องไปด้วยว่า “ท่านเจ้าของร้านดี! ท่านเจ้าของร้านเยี่ยม! คืนนี้พี่สะใภ้ร้องลั่น!”
หลินเฟิงยิ้มเดินไปนั่งที่โต๊ะหลัก กวาดตามองอาหารบนโต๊ะ
ขาหมูตุ๋นซีอิ๊ว ปลาหลีฮื้อซอสเปรี้ยวหวาน หมูทอดซอสเปรี้ยวหวาน ผัดสามสหาย ยำวุ้นเส้นใหญ่ ไก่ตุ๋นเห็ด ซี่โครงตุ๋นถั่วแขก เผือกทอดน้ำเชื่อม… เต็มโต๊ะ ตรงกลางยังมีหม้อปลาร้าใส่ไส้กรอกเลือด กะหล่ำปลีดอง หมูสามชั้น ร้อนควันกรุ่น
หลินเฟิงหยิบตะเกียบคีบหมูทอดซอสเปรี้ยวหวานชิ้นหนึ่ง กัดเข้าไป กรอบนอกนุ่มใน เปรี้ยวหวานกำลังดี รสชาติต้นตำรับจริงๆ
เขายกแก้วเหล้า ลุกขึ้น
คนทั้งโต๊ะลุกตามกัน เสียงขาเก้าอี้ขูดกระเบื้องดังเอี๊ยดอ๊าด ราวกับกำลังสีซอ
หลินเฟิงยกแก้ว กวาดสายตาไปรอบๆ “พี่น้องทุกคน ขอบคุณมาก ไม่พูดเยอะแล้ว วันนี้ทุกคนเหนื่อย ต่อไปศูนย์เกมเน็ตบันเทิงก็ฝากพวกนายด้วย”
“ได้เลย!” เสือปรบมือนำ เสียงปรบมือกึกก้องขึ้นทันใด
ทุกคนยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียว พี่น้องนิสัยใจถึงบางคนกระดกหมดขวดเลย
มีเพียงจ้าวลู่ลู่ที่ดื่มน้ำอัดลม งานนี้มีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียว สาวชานมอยู่เฝ้าร้าน ไม่ได้มาด้วย