หกโมงครึ่ง หลินเฟิงขับ GL8 ไปรับแฟน
ซ่งเยียนใส่เสื้อฮู้ดขาว กางเกงยีนส์ขาว รองเท้าผ้าใบ ปล่อยผมประบ่า ริมฝีปากมันวาว
หลิวเจียฉีมาในชุดดำล้วน เสื้อเชิ้ตดำ กางเกงดำ รองเท้ากีฬาดำ รวบหางม้าสูง
เธอยืนคู่กับซ่งเยียนเหมือนหงส์ขาวกับหงส์ดำ
หลิวเฉิงเฉิงแต่งตัวตามสบายที่สุด กางเกงวอร์มเทา เสื้อยืดสีขาว คลุมด้วยแจ็กเก็ตยีนส์อีกชั้น สะพายเป้สองข้างที่ดูตุงตัง ไม่รู้ว่ายัดอะไรมาเต็ม
ทั้งสามขึ้นรถ เบาะหลังนั่งกันแน่นขนัด
หลินเฟิงมองผ่านกระจกหลัง “เดี๋ยวผมจะเปิดบัญชีหุ้นให้พวกคุณคนละอัน ใส่เงินให้คนละแสน ฝึกซื้อขายหุ้นเองนะ ดูข่าวเศรษฐกิจทุกวัน ติดตามความเคลื่อนไหวทั่วโลกด้วย”
หลินเฟิงตั้งใจจะปลูกฝังแนวคิดการบริหารเงินให้พวกเธอ รวมถึงทัศนคติการลงทุน และนิสัยวิเคราะห์สภาพตลาด
ทั้งสามสาวอึ้งไปพร้อมกัน
หลิวเฉิงเฉิงตั้งสติได้ก่อนใคร “แสนนึงเนี่ยนะ ขาดทุนทำไง”
“ขาดทุนผมรับผิดชอบ กำไรเป็นของพวกคุณ”
ซ่งเยียนตาเป็นประกาย “งั้นฉันขอซื้อเหมาไถ”
หลินเฟิงหัวเราะ “เธอรู้จักเก็บหอมรอมริบกว่ายายเธออีก”
หลิวเจียฉีไม่ได้พูดอะไร แต่ยิ้มมุมปาก
หลิวเฉิงเฉิงเริ่มคิดคำนวณแล้ว “แสนเป็นสองแสน สองแสนเป็นสี่แสน สี่แสนเป็นแปดแสน”