วันที่ห้าเดือนตุลา อำเภอฮว่าหนานฟ้าครึ้ม เมฆลอยต่ำ
หลังจากที่จางหมิ่นมาช่วยหลินเฟิงดูแลร้านเถาเป่าแล้ว นอกจากซื้อกับข้าว เธอก็แทบไม่ออกไปไหนเลย
เพื่อนเก่าที่เคยรู้จักผ่านหลี่เฉียงก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก จะออกไปบ้างก็แค่ใช้บัตรเสริมสวยที่หลินเฟิงทำให้ไปทำทรีตเมนต์เป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่แล้วเธอมักนั่งอยู่หน้าจอคอม
วันนี้ หลินเฟิงจับมือลากจางหมิ่นออกไปช้อปปิ้ง เขากลัวว่าถ้าเธอเก็บตัวอยู่บ้านทุกวันอาจเป็นโรคซึมเศร้า
ทั้งสองไปที่ห้างกัน หลินเฟิงซื้อเสื้อผ้าให้จางหมิ่นสองชุด กับสร้อยคอทองคำอีกหนึ่งเส้น
ที่หน้าห้าง พวกเขาเล่นโยนห่วง หลินเฟิงโยนถูกกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง จางหมิ่นดีใจเหมือนเด็ก ๆ
หลินเฟิงยังยิงปืนลมชนะตุ๊กตาโดนัลด์ดั๊กอีกตัว เขายกให้จางหมิ่น เธอกอดตุ๊กตาแน่น ดูมีความสุขยิ่งกว่าตอนได้เครื่องประดับซะอีก
เที่ยงนั้นหลินเฟิงพาเธอไปกินหม้อไฟ สั่งระดับเผ็ดสะท้านทรวง เผ็ดจนทั้งคู่ต้องคอยดื่มน้ำเย็น แต่ก็ยังอดใจไม่ไหวที่จะคีบเข้าปาก
วันนี้เธอมีความสุขมาก รอยยิ้มติดอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา เธอบอกว่ากับหลินเฟิงแล้ว มันทำให้รู้สึกเหมือนกลับไปเป็นสาวอายุสิบแปดอีกครั้ง
เธอยังบอกอีกว่าถ้าหลินเฟิงไม่รังเกียจ ชาตินี้เธอจะไม่แต่งงานใหม่ ยอมเป็นผู้หญิงที่อยู่เบื้องหลังเขาไปตลอดชีวิต
หลินเฟิงทำแค่ยิ้ม ไม่ได้รับปาก เรื่องในอนาคตน่ะ ใครจะรู้ล่ะ? ก็คงต้องรอดูกันต่อไป