หลินเฟิงขึ้นมาที่ชั้นสาม คุยกับเด็กเฝ้าห้องฉายวิดีโออยู่สองสามประโยค ไอ้เด็กนั่นก็ยิ้มทะลึ่งล้วงแผ่นดีวีดีออกมาจากลิ้นชักยื่นให้ “เฟิงเก อันนี้ฮิตสุดเลยนะ”
หลินเฟิงมองหน้าปก เมียเหงาสุดเงี่ยน
เขาพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วเดินไปยังห้องหมายเลข 306 ห้องในสุด
ห้องไม่กว้าง มีเตียงใหญ่ขนาดสองคูณสองเมตร ปูผ้าปูเตียงสีขาว
ทีวีจอแอลซีดีใหญ่ห้าสิบกว่านิ้วแขวนอยู่บนผนัง บนโต๊ะหัวเตียงมีโคมไฟกับที่เขี่ยบุหรี่
เขาหยิบแผ่นดีวีดีใส่เข้าไปในเครื่องเล่น
เสียงญี่ปุ่นล้วน เป็นรสชาติที่คุ้นเคย เขานั่งลงบนขอบเตียง จุดบุหรี่
นางเอก ไอมิ ไทโซโกะ อายุสามสิบกว่า ๆ ใส่กระโปรงรัดรูปที่ใส่เหมือนไม่ใส่ เสื้อแขนสั้นคอต่ำสีขาว เนินอกสะพรึง ผูกผ้ากันเปื้อนสีชมพูที่เพิ่งซื้อมาใหม่
ผัวของหล่อน คาเมมิโดริ ไทซาบุโร่ หน้าโทรมเป็นหมาเลย ขมับดำคล้ำ เหมือนจะตายยังไงยังงั้น สูทที่ใส่เหมือนหยิบของเก่าพ่อมาใส่ ไม่พอดีตัวเลย
หนังเริ่มที่ ทั้งคู่นั่งกินข้าวกันแต่ใจนี่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย
คาเมมิโดริ ไทซาบุโร่พูด “ไทโซโกะ พรุ่งนี้ผมไปทำงานต่างจังหวัด ฝากบ้านด้วยนะ”
นางเอกพยักหน้า “ฮะอิ!”
ฉากตัด มาตอนกลางคืน นางเอกทำท่าทางงุ่นง่าน หน้าแบบอยากโดนมาก ๆ อยากให้ผัวจัดให้สักที
ปรากฏว่าผัวของหล่อนพลิกตัวบอกเหนื่อยเกิน เอาไว้ก่อนเถอะ
ไอมิ ไทโซโกะอกหักเลย พอผัวหลับปุ๊บ ก็เริ่มแอบช่วยตัวเอง