“เซียวสวิน... เซียวสวินตายแล้วเหรอ?!”
คนลงมือคือสมุนคนหนึ่งเมื่อครู่นี้ เขามองอาวุธในมือ หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น “สมกับเป็นอาวุธลับที่พี่วัวให้มา แม้แต่เซียวสวินก็...”
ฝูงชนพลันฮือฮาขึ้นมา “เร็วเข้า! ในเมื่อเซียวสวินตายแล้ว รีบดูสิว่าบนตัวเขายังมีของล้ำค่าอะไรอีก...”
แต่คนพวกนั้นดีใจเร็วเกินไป
“อ๊าก—”
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นฉับพลัน ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่อกของคนลงมือมีรูเลือดเพิ่มขึ้นมา เขาจ้องเซียวสวินที่ฟื้นคืนชีพและลุกขึ้นยืนอีกครั้งด้วยสีหน้าซีดเซียวอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนร่างจะล้มตึงลงกับพื้น
เหตุการณ์พลิกผันนี้ยิ่งทำให้คนอื่น ๆ ที่คิดไม่ซื่อไม่กล้าขยับตัว
พวกเขาถึงเพิ่งสังเกตว่าใบหน้าของจี้หมิงไต้ไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกสักเท่าไร
เห็นได้ชัดว่าเธอรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
เซียวสวินเคยบอกจี้หมิงไต้ว่า ครั้งหนึ่งเขาบังเอิญเข้าใจวิชาหนึ่งขึ้นมาได้
【ฟื้นคืนชีพด้วยการดูโฆษณา: ทำงานอัตโนมัติเมื่อตาย หลังดูโฆษณาจบหนึ่งชิ้นจะฟื้นฟูพลังชีวิตและเข้าสู่ช่วงอ่อนแอ ค่าสถานะทั่วร่างลดลงเหลือ 50% สถานะคงอยู่ 15 วันตามปฏิทิน วิชานี้มีเวลาคูลดาวน์ 30 วันตามปฏิทิน】
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าวิชานี้เพิ่งช่วยชีวิตเซียวสวินไว้
แต่เห็นได้ชัดว่าเขาเข้าสู่ช่วงอ่อนแอแล้ว ใบหน้าซีดลงเรื่อย ๆ แม้แต่บาดแผลก็ยังมีเลือดไหลไม่หยุด
คนที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่ได้โง่ เมื่อครู่พวกเขาลงมือกับเซียวสวินจนแตกหักกันไปแล้ว พอเห็นสภาพเขาตอนนี้ไม่สู้ดี ทุกคนก็เริ่มคิดลงมือขึ้นมาอีกครั้ง
เซียวสวินจะมองสถานการณ์ไม่ออกได้อย่างไร? ในวันสิ้นโลก มิตรภาพระหว่างหัวหน้ากับลูกน้องที่เคยมีนั้นไร้ค่าเมื่อเทียบกับผลประโยชน์
“ไป!”
เขาตัดสินใจฉับไว อุ้มจี้หมิงไต้แล้ววิ่งหนี
จี้หมิงไต้เองก็ไม่อิดออด รีบกอดเซียวสวินแน่นกลับทันที ไม่เปิดโอกาสให้เขาทิ้งเธอหนีไปคนเดียว
คนที่ตามหลังมาเลิกเสแสร้งแล้ว การโจมตีนับสิบสายถาโถมเข้าใส่ราวกับไม่กลัวตาย—
“เร็วเข้า! อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไป!”
“ฆ่าเซียวสวิน!”
ใครคนหนึ่งตะโกนอย่างบ้าคลั่ง “แค่ดูวิชาฟื้นคืนชีพเมื่อกี้ก็รู้แล้ว บนตัวมันต้องมีโอกาสวิเศษอะไรซ่อนอยู่อีกแน่!”
พลังพิเศษของเซียวสวินเป็นสายเสริมความแข็งแกร่ง เหมาะกับการต่อสู้ระยะประชิด แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ เขาไม่อาจใช้พลังได้เต็มที่
เขาต้องคอยระวังซอมบี้ที่อาจพุ่งออกมาจากทางไหนก็ได้ แล้วยังต้องหลบการโจมตีระยะไกลจากด้านหลังอีก
ช่วงแรกเซียวสวินยังรับมือได้อย่างคล่องแคล่วด้วยทักษะการต่อสู้
แต่เมื่อวิ่งหนีมาไกล บาดแผลของเขาก็ฉีกออกเรื่อย ๆ แม้จี้หมิงไต้จะช่วยจัดการให้อย่างง่าย ๆ แล้วก็ตาม ใบหน้าของเขาซีดขาวลงทุกที
แผ่นหลังของเซียวสวินเต็มไปด้วยบาดแผลถี่ยิบ ทว่าจี้หมิงไต้ในอ้อมแขนกลับไม่เป็นอะไรเลย แม้แต่เส้นผมสักเส้นก็ไม่หลุดร่วง
“เซียวสวิน...”
จี้หมิงไต้สัมผัสได้ชัดเจนว่าฝีเท้าของเซียวสวินหนักอึ้งขึ้นทุกที เธอรู้ดีว่าหากเขาทิ้งเธอไว้ตอนนี้ อย่างน้อยเขาอาจยังมีทางรอด
เธอกลอกตาไปมา ในเมื่อคนพวกนั้นมุ่งเป้าไปที่เซียวสวินกันหมด ถ้าอย่างนั้น...
เธอทิ้งเซียวสวินแล้วหนีไปก่อนดีไหม?
เสียงฝีเท้าด้านหลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
“เร็วเข้า ออกแรงอีกหน่อย!”
เสียงคนพูดเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “เซียวสวินหมดแรงแล้ว!”
เซียวสวินกัดฟัน เขารู้ดีว่าถ้ายังยื้อกันต่อไป ทั้งสองคนคงหนีไม่รอด
เขารู้ว่าจี้หมิงไต้จะมีชะตากรรมอย่างไรหากตกไปอยู่ในมือคนพวกนั้น จึงไม่ลังเลอีกต่อไป—
เซียวสวินวางจี้หมิงไต้ลง ยัดบางอย่างใส่มือเธอ แล้วผลักเธออย่างแรง “รีบหนีไป!”
เขาไม่เลือกหนีไปพร้อมจี้หมิงไต้อีก แต่เปิดใช้พลังพิเศษแล้วพุ่งเข้าใส่ฝูงชนอย่างเด็ดเดี่ยว!
จี้หมิงไต้ชะงักไป เธอไม่เคยคิดเลยว่าเซียวสวินจะเลือกถ่วงเวลาให้เธอหนี
เธอเม้มปาก เก็บของที่เซียวสวินให้ไว้ แล้วเร่งฝีเท้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เซียวสวินยังหันกลับไปมองทีหนึ่ง เดิมทีเขาคิดว่าคุณหนูคงจะอาลัยอาวรณ์เขาอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นเธอวิ่งจนแทบลับตา เขากลับไม่ได้รู้สึกผิดหวัง ซ้ำยังยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ก็ดีแล้ว
ในวันสิ้นโลก มีแต่คนใจแข็งเท่านั้นถึงจะมีชีวิตรอด
เขาไม่ต้องกังวลอะไรอีก ลงมือสู้แทบไม่ต่างจากฆ่าตัวตาย หมัดหนึ่งซัดลงไปอย่างหนักหน่วงเพื่อซื้อเวลาให้จี้หมิงไต้
จี้หมิงไต้ไม่รู้ว่าควรไปที่ไหน
เมืองในเขตชั้นล่างถูกแบ่งแยกโดยกลุ่มอำนาจต่าง ๆ แค่เธอก้าวเข้าไปก็ไม่ต่างจากเดินเข้าปากเสือ
เป็นความผิดของเซียวสวินทั้งนั้น!
ยิ่งคิดจี้หมิงไต้ก็ยิ่งน้อยใจ ถ้าเขาไม่มัวแต่หลงใหลในความงามจนเผลอใจ ก็คงไม่เปิดช่องให้คนอื่นลอบโจมตี
ฮือ ๆ เธอก็คงไม่ต้องวิ่งจนเหนื่อยขนาดนี้ด้วย
ไม่รู้ว่าเซียวสวินเป็นอะไรหรือเปล่า... จะยังมีชีวิตอยู่ไหม
จี้หมิงไต้ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองวิ่งออกนอกเส้นทางไปเรื่อย ๆ
เธอเริ่มวิ่งต่อไม่ไหวแล้ว
จี้หมิงไต้พิงกำแพง คิดจะพักสักครู่
“ฮือ... ฮือ...”
เสียงร้องของสิ่งมีชีวิตบางอย่างดังชัดเจนเป็นพิเศษในตรอกแคบอันเงียบสงัดแห่งนี้
จี้หมิงไต้ขนลุกซู่ทันที เธอมองไปทางต้นเสียง แล้วพบว่ามีซอมบี้สิบกว่าตัวล้อมเธอไว้ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ โดยไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาเลย
มือเท้าของเธอเริ่มอ่อนแรงโดยไม่รู้ตัว แต่สมองกลับแจ่มชัดอย่างผิดปกติ
จี้หมิงไต้คลำหาลูกระเบิดแกนคริสตัลที่เซียวสวินให้ไว้เป็นชิ้นสุดท้าย รอจนซอมบี้ค่อย ๆ เข้ามาใกล้ แล้วขว้างออกไปสุดแรง!
คลื่นกระแทกระเบิดซอมบี้จนร่างแหลกกระจายเป็นชิ้น ๆ ในพริบตา!
จี้หมิงไต้ฉวยช่องว่างแล้ววิ่งหนีออกไป
เสียงระเบิดเมื่อครู่ดังสนั่นขนาดนั้น ต้องดึงดูดคนไม่น้อยให้เข้ามาตรวจดูแน่ เธอต้องรีบไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!
แต่เหนื่อยเหลือเกิน...
จี้หมิงไต้ไม่เคยวิ่งนานขนาดนี้มาก่อน เธออยากกลับไปใช้ชีวิตเมื่อไม่กี่วันก่อนเหลือเกิน วันที่ไม่ต้องทำอะไร แค่นั่งรอให้เซียวสวินปรนนิบัติตอนกินข้าวก็พอ
เธอสะดุดศพที่ขวางอยู่บนทาง หัวเข่ากระแทกพื้นอย่างแรงจนถลอกทันที
“เจ็บจัง...”
จี้หมิงไต้กุมแผล เธอวิ่งต่อไม่ไหวจริง ๆ จึงเริ่มกวาดตามองไปรอบ ๆ
ในเมื่อที่นี่มีศพอยู่ตั้งมากมาย เธอลงไปนอนรวมกับพวกมันดีไหม?
จี้หมิงไต้คิดว่าอย่างน้อยตอนนี้เธอก็มีอะไรอย่างหนึ่งเหมือนศพพวกนั้น
นอนแผ่
ถึงจะสกปรกและเหม็นมากก็เถอะ...
ช่างเถอะ พอเซียวสวินตามหาเธอเจอ เธอจะให้เขาหาเจลอาบน้ำที่หอมที่สุดมาให้
เธอกินเนื้อกระป๋องไปนิดหน่อย แล้วซุกตัวลงไปในกองศพ
จี้หมิงไต้ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม
“...ไอ้เวรเอ๊ย คนหนีไปไหนกันวะ?”
เสียงฝีเท้าดังสับสน น่าจะมีอยู่ราวสิบกว่าคน
“คนพวกนั้นไม่ได้บอกเหรอว่าเซียวสวินยกลูกระเบิดแกนคริสตัลทั้งหมดที่มีให้ผู้หญิงคนนั้นแล้ว? แถมแถวนี้ยังมีร่องรอยหลังใช้ลูกระเบิดแกนคริสตัลอีก ทำไมถึงหาไม่เจอสักที?”
“หรือโดนซอมบี้กินไปแล้ว ไม่ก็มีคนอื่นฉกตัวไปก่อนวะ? เวรเอ๊ย ขาดทุนชะมัด ไล่ตามมาตลอดทาง แถมเกือบโดนคนจากแก๊งอื่นเล่นงานอีก”
คนพวกนั้นที่ตามล่าเธอกับเซียวสวินก่อนหน้านี้เหรอ?
ไม่สิ ดูเหมือนจะไม่ใช่
จี้หมิงไต้รู้สึกได้อย่างรวดเร็วว่ามีบางอย่างต่างออกไป เสียงของคนพวกนี้เธอเหมือนไม่เคยได้ยินมาก่อน...
“ถ้าไม่เจออะไร ก็กลับกันเถอะ”
คนหนึ่งในกลุ่มเริ่มหมดความอดทน “อีกอย่าง แถวนี้มีกลุ่มอำนาจจับตาพวกเราอยู่แล้ว อย่ารอจนหาใครไม่เจอ แล้วต้องเอาชีวิตมาทิ้งเปล่า ๆ ที่นี่”
เห็นไหมล่ะ คนฉลาดก็ต้องแบบนี้สิ
จี้หมิงไต้แทบอยากชูนิ้วโป้งให้เขา รีบไปเลย ๆ อย่ามารบกวนคุณหนูนอน
“ก็จริง”
ไม่นานก็มีคนเออออตาม ทำท่าจะเดินจากไป “แค่ผู้หญิงคนนั้นตาย ก็ถือว่าแก้แค้นให้พี่ใหญ่แล้ว”
“เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน ตรงนี้มีกองศา—”
หัวใจของจี้หมิงไต้พลันกระตุกวูบ!
มะ...ไม่จริงใช่ไหม?