ฉางหนิงมองเห็นความมืดตรงหน้า
แต่จริงๆ แล้วเธอไม่ได้หลับตา
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงอันไกลโพ้นก็ดังมาเข้าหู
ภาพเบื้องหน้าก็ค่อยๆ ปรากฏแสงและเงา
จากเลือนรางกลายเป็นชัดเจน
ฉางหนิงเริ่มสำรวจรอบตัว
เธอกำลังยืนอยู่ในห้องโถงที่เคร่งขรึมมาก
ข้างกายมีหนุ่มสาวหลากหลายรูปแบบ ส่วนด้านหน้าที่นั่งมีชายหญิงหลายคนที่ดูมีกลิ่นอายเซียนล่องลอย
[ตอนนี้คุณคือศิษย์สายตรงที่เพิ่งเข้าใหม่ของสำนักไท่เสวียน กำลังผ่านการคัดเลือก เพื่อเตรียมตัวคารวะครู]
เสียงระบบดังขึ้นอย่างทันท่วงที ให้ข้อมูลพื้นฐานสั้นๆ
ฉางหนิงกวาดตามองผู้ที่นั่งอยู่ด้านบน พบว่ามีที่นั่งว่างหนึ่งที่ จึงรู้สึกแปลกใจในใจ
ตามหลักแล้ว ในโอกาสแบบนี้เจ้าสำนักแต่ละยอดเขาควรจะมา
แต่เธอกลับไม่เห็นลู่จินเฉิน
"ขอขอบพระคุณเจ้าสำนัก ท่านอาและท่านลุงทั้งหลาย ศิษย์ขอลา"
ฉางหนิงเห็นชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าเธอคำนับผู้ที่นั่งอยู่ด้านบน หญิงชราผู้มีผมขาวแต่ใบหน้าอ่อนเยาว์ตรงกลางพึงพอใจพลางลูบเครายาว ยิ้มพยักหน้า
ชายหนุ่มเดินจากไปพร้อมกับศิษย์คนหนึ่ง
หญิงชราจึงมองไปที่ฉางหนิง พูดอย่างเมตตา: "หนิงอัน การทดสอบครั้งนี้ของเจ้าแม้จะได้เพียงที่สาม แต่เจ้ามีพรสวรรค์สายฟ้าสวรรค์ หาได้ยากยิ่ง อนาคตไร้ขีดจำกัด พวกเราต่างมองว่าเจ้าดี"
《วาสนาเซียน》มีความอิสระในการเล่นสูงมาก ที่นี่ฉางหนิงจึงได้สัมผัส
ตอนนี้ไม่มีกล่องโต้ตอบใดๆ ปรากฏขึ้น นั่นหมายความว่าปฏิกิริยาของตัวละครจะขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอเองทั้งหมด
สมจริงจริงๆ
"ขอขอบพระคุณท่านเซียนทั้งหลายที่เมตตา"
ฉางหนิงเลียนแบบท่าทางของชายหนุ่มเมื่อครู่ ค้อมตัวคำนับ
เจ้าสำนักพยักหน้า พูดต่อ: "หนิงอัน เจ้าอยากคารวะใครเป็นอาจารย์?"
ตอนนี้ ฉางหนิงเห็นตัวเลือกหลายอย่างปรากฏขึ้นตรงหน้า
[1. คารวะลู่จินเฉินเป็นอาจารย์]
[2. คารวะเจ้าสำนักเป็นอาจารย์]
[3. ใครก็ได้]
[ตัวเลือกนักพนัน]
[โหมดอิสระ]
หืม?
สามอันแรกเธอเข้าใจได้ ตัวเลือกนักพนันและโหมดอิสระคืออะไรกัน?
[ตัวเลือกนักพนัน: สุ่มสร้างตามสถานการณ์ของผู้เล่น แต่ละตัวเลือกมีโอกาสสำเร็จตั้งแต่ 0 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ อาจกระตุ้นเนื้อเรื่องอย่างไม่คาดคิดเหตุการณ์ กรุณาเลือกอย่างระมัดระวัง]
[โหมดอิสระ: ปิดฟังก์ชันตัวเลือกทั้งหมด ให้ผู้เล่นอิสระอย่างสมบูรณ์ หลังจากเปิดโหมดอิสระ หากปิดอีกครั้ง จะสามารถกระตุ้นได้เพียงตัวเลือกนักพนัน]
"เล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?"
ฉางหนิงตกใจกับรูปแบบการเล่นนี้จริงๆ ถือว่าบ้าระห่ำมาก
แต่ก็ต้องยอมรับว่า ระดับการพัฒนาเกมของจิ่วเซียวสูงจริงๆ
คิดว่าเพิ่งเริ่มเล่น ยังควรเดินเส้นทางปลอดภัยไว้ก่อน ฉางหนิงจึงไม่แตะสองตัวเลือกสุดท้าย
ฉางหนิงก้าวไปข้างหน้า คำนับ
"ศิษย์รู้สึกเลื่อมใสเขาชิงเหลียนมานานแล้ว จึงอยากคารวะใต้เท้าเจ้าสำนักเขาชิงเหลียนเป็นอาจารย์"
ทันทีที่พูดจบ เธอก็สัมผัสได้ว่าบรรยากาศในห้องโถงชะงักลง
ฉางหนิงเงยหน้าขึ้น พบว่าเจ้าสำนักแต่ละยอดเขามีสีหน้าแตกต่างกัน
ศิษย์คนอื่นๆ ที่อยู่รอบข้างก็ใช้สายตาสื่อสารกันบ่อยครั้ง
เกิดอะไรขึ้น?
ลู่จินเฉินเป็นหวัด?
[เจ้าสำนักคิดว่าเจ้าจงใจก่อเรื่อง คะแนนความชื่นชอบ -5 ปัจจุบันความชื่นชอบ 30]
วอตเดอะ?
ชายชรานี่หน้าตาดูขึงขัง แต่ทำไมใจแคบขนาดนี้?
ตอนนี้ฉางหนิงเริ่มเสียใจที่ไม่ได้เซฟเกมไว้
"แฮ่กๆ..."
เจ้าสำนักไอเบาๆ ภายในห้องโถงก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
"หนิงอันเอ๋ย เขาชิงเหลียนตอนนี้ไม่รับศิษย์อีกแล้ว หากเจ้าอยากเรียนวิชาดาบ ก็ไปคารวะใต้เท้าเจ้าสำนักไป๋หงเป็นอาจารย์ได้"
เขายื่นมือชี้ไปทางหญิงงามชุดเขียวที่อยู่ข้างๆ ซึ่งพยักหน้าให้ฉางหนิงเล็กน้อย
[1. ไม่ได้ ต้องเลือกลู่จินเฉินเท่านั้น]
[2. เต็มใจไปเขาปายหง]
[ตัวเลือกนักพนัน]
[โหมดอิสระ]
ฉางหนิงใจเย็นลงแล้วคิด
ดูท่าทีของเจ้าสำนัก หากเธอยังเลือกลู่จินเฉินอีก ก็คงไม่มีประโยชน์
แต่ถ้าเลือกเขาปายหง โอกาสได้ใกล้ชิดลู่จินเฉินก็แทบไม่มี
ไม่คิดว่าเพิ่งเริ่มเกมก็เจออุปสรรคแล้ว
สมกับเป็นระดับความยากระดับเอจริงๆ
ตอนนี้ ฉางหนิงต้องหันไปมองตัวเลือกนักพนัน
หลังเซฟเกมแล้ว เธอก็กดตัวเลือกนักพนัน
กรอบตัวเลือกเปลี่ยนเป็นสีแดง สุ่มตัวเลือกใหม่สองตัว
[*1. บอกลู่จินเฉินตรงๆ บังคับให้เขาโผล่มา!]
[*2. ด่าลู่จินเฉินตรงๆ บังคับให้เขาโผล่มา!]
แม่เจ้า!
นี่คือตัวเลือกนักพนันเหรอ?
นี่มันตัวเลือกคนบ้าชัดๆ!
ตอนนี้ฉางหนิงรู้สึกโชคดีสุดๆ ที่เลือกเซฟเกมไว้
คิดว่าโอกาสสำเร็จของสองตัวเลือกนี้เทียบเท่ากับโอกาสที่อเมริกาจะเลิกดื้อได้ ดังนั้นเลือกอันไหนผลก็ไม่ต่างกัน
"ด่าไปอาจถูกตีตาย แต่การสารภาพรักสุดซึ้งไม่แน่อาจไม่"
"อย่างน้อยก็ไม่มีใครตีหน้ายิ้มๆ"
ฉางหนิงคิดพลางเลือกตัวเลือกแรก
เพิ่งกดตัวเลือก ร่างกายก็คุมไม่ไหว ต้องคุกเข่าข้างเดียว มือหนึ่งวางบนอก มือหนึ่งชูขึ้นสูง
ฉางหนิงรู้สึกได้ว่าไม่ดีแล้ว
"เจ้าสำนัก จริงๆ แล้วศิษย์เลื่อมใสใต้เท้าเจ้าสำนักลู่มานานแล้ว"
"ปีนั้นดอกเหมยโปรยปราย เขาขี่ดาบบินมา ทะลวงเข้ามาในใจข้าเช่นนั้น!"
"วินาทีนั้นข้าก็มั่นใจ ว่าชะตาของข้ากับเขา คือเส้นแดงที่สวรรค์ด้วยมือตนเองผูกไว้!"
"เจ้าสำนัก โปรดให้ข้าได้พบเขาเถิด พอเห็นข้าเขาก็จะเข้าใจ!"
เสียงของฉางหนิงจู่ๆ ก็ทุ้มลง เต็มไปด้วยความรักจนตัวเธอเองขนลุก
"ใต้เท้าเจ้าสำนักลู่ ข้ารู้ว่านายได้ยิน นายคือเซียนที่งดงามที่สุดในโลกนี้"
"นายคือเซียนที่เก่งวิชาดาบที่สุดในโลกนี้"
"คือนาย—"
นางเงยหน้าขึ้นทันที มือที่ชูขึ้นสั่นเทาแล้ววาดวงกลมในอากาศ
"เทพของข้า!!!"
ทั้งห้องโถงเงียบกริบ
ฉางหนิงก็เหมือนถูกแช่แข็ง
[ยินดีด้วยผู้เล่น ทุกคนคิดว่าคุณบ้าแล้ว อิทธิพล +50]
[เจ้าสำนักได้รับความตกใจ คะแนนความเคารพ +5 ได้แปลงเป็นความชื่นชอบให้คุณแล้ว]
[ใต้เท้าเจ้าสำนักไป๋หง หลี่เทาเยว่ ระบุว่าได้กินแตงโม ความอยากรู้อยากเห็น +5 ได้แปลงเป็นความชื่นชอบให้คุณแล้ว]
[ชื่อเสียงของลู่จินเฉิน -50]
ครืน!
กลางวันแสกๆ ฟ้าใสๆ กลับมีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น
ฉางหนิงตัวสั่น ไม่ใช่จะโดนสวรรค์ลงโทษอะไรใช่ไหม?
เจ้าสำนักอ้าปาก ราวกับพยายามเรียกเสียงตัวเองกลับคืนมา
"แฮ่กๆ... หนิงอันเอ๋ย จิตใจแห่งเต๋าของเจ้าไม่มั่นคง ต่อไปฝึกฝนลำบาก แต่ถ้าไล่เจ้าออกจากสำนักตอนนี้ ก็เท่ากับตัดอนาคตเจ้า"
"ดีที่ยังไม่สายเกินไป ต่อจากนี้ก็อยู่กับข้า ฝึกจิตใจให้ดี"
เจ้าสำนักโบกมือ ศิษย์ที่เฝ้าอยู่ในห้องโถงคนหนึ่งเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉางหนิง
"น้องสาว เชิญ"
[ต่อจากนี้เจ้าสำนักจะเข้มงวดกับคุณ ตลอดชีวิตนี้ คุณไม่เคยเห็นลู่จินเฉินอีกเลย]
[ยินดีด้วย คุณบรรลุจุดจบที่ไม่ดี: รักข้างเดียว]
[ผู้เล่นต้องการโหลดเซฟไหม?]
ภาพรอบข้างมืดลง กล่องตัวเลือกสีขาวชัดเจนเป็นพิเศษ
ฉางหนิงเช็ดหน้า สูดหายใจลึก
พนันเล็กพนันพอดี พนันใหญ่เสียสุขภาพ
โชคดีที่เธอไม่ได้ทุ่มหมดหน้าตัก
"โหลดเซฟ"
[โหลดเซฟให้คุณแล้ว]
ภาพเบื้องหน้าค่อยๆ ชัดเจน ฉากกลับไปก่อนที่เธอจะเลือกตัวเลือกนักพนัน
ตอนนี้คือการเลือกว่าจะยืนยันไปเขาชิงเหลียน หรือย้ายไปเขาปายหง
มีเซฟแล้ว ฉางหนิงจึงไม่กลัว
ต่อให้ใช้วิธีลองผิดลองถูก เธอก็ยังเลือกคำตอบที่ถูกต้องได้
คิดได้ดังนั้น นางจึงค้อมตัวคำนับเจ้าสำนักอย่างลึกซึ้ง จริงใจเป็นพิเศษ
"ศิษย์ซาบซึ้งในความเมตตาของเจ้าสำนักและใต้เท้าเจ้าสำนักทั้งหลาย"
"แต่การฝึกฝนที่เขาชิงเหลียนคือความปรารถนาอันยาวนานของศิษย์ หากจบลงอย่างไม่มีเหตุผล คงเป็นปมในใจ ขัดขวางเส้นทางการฝึกฝน"
"ขอร้องเจ้าสำนัก ให้ศิษย์ได้พบใต้เท้าเจ้าสำนักลู่ เพื่อตัดความยึดติด"
เจ้าสำนักฟังแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองใต้เท้าเจ้าสำนักไป๋หง เห็นนางพยักหน้าเล็กน้อย ก็เหมือนตัดสินใจได้
"เอาล่ะ การฝึกฝนคือการฝืนสวรรค์ ความรอบคอบจึงเป็นสิ่งจำเป็น"
"เจ้าไปรอที่ห้องกับศิษย์พี่คนนี้ก่อน เมื่อที่นี่เสร็จแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปเขาชิงเหลียนสักครั้ง"