นี่มันเกมโอโตเมะไม่ใช่เหรอ?

ตอนที่ 2 นี่มันไม่ใช่เกมโอโตเมะหรอกเหรอ?

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

[เป้าหมายการจีบ: ซ่งซีอวี้]

[สถานะ: หัวหน้ากองเซี่ยจื้อแห่งสำนักปวงเซียน]

[ระดับความยาก: ระดับสอง]

ฉางหนิงเริ่มสนใจตัวตนของคนนี้ขึ้นมาทันที

ความแตกต่างแบบนี้มันโคตรจะฟิน!

เธอยิ่งเริ่มคาดหวังเนื้อเรื่องของ《วาสนาเซียน》มากขึ้นเรื่อยๆ

และการที่หมากตัวหนึ่งหายไป ดูเหมือนจะทำลายอารมณ์การเล่นหมากของซ่งซีอวี้ไปแล้ว

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปล่อยแขนเสื้อเบาๆ กระดานหมากถูกพลังประหลาดยกให้ลอยขึ้น

ฉางหนิงเห็นมือที่เขาไขว้ไว้ด้านหลังกำเบาๆ

"กรอบ!"

กระดานหมากทั้งแผ่นถูกบิดเบี้ยวทันที วินาทีถัดมาก็กลายเป็นผุยผง

ถูกลมพัดปลิวกระจายใต้ต้นไม้

[ผู้เล่นต้องการเลือกจีบ ซ่งซีอวี้ หรือไม่?]

ฉางหนิงกระตุกมุมปาก รู้สึกใจไม่ดีขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ซ่งซีอวี้หน้าตาตรงตามสเปกเธอจริงๆ

แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ《วาสนาเซียน》สมจริงเกินไป หรือเพราะซ่งซีอวี้มีออร่าแรงเกินไป ทำเอาเธอกลายเป็นแบบเส้ย

ยังขอดูไปก่อนดีกว่า

"ขอต้อนรับแขกรายต่อไปด้วยครับ"

[ได้]

เสียงของระบบดังจบลง ใบมีดลมหนึ่งผ่าผ่าน อวกาศเบื้องหน้าถูกฉีกออกเป็นรอยแยกสีดำสูงเท่าคน

ฉางหนิงคิดในใจว่าตัวเองได้สัมผัสประสบการณ์"ฉีกอวกาศ"ซะแล้ว

ก้าวเท้าออกไป ฉากเบื้องหน้าถอยหลังอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแสงสีพร่ามัว

หนึ่งหายใจเข้า ออก

ฉางหนิงเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เบื้องหน้าคือความเขียวขจี

กลิ่นหอมของไม้ไผ่ลอยมาแตะปลายจมูก ทะเลไผ่ในดวงตาปลิวไหวตามสายลม

"ว้าย!"

ฉางหนิงอดไม่ได้ที่จะยกมือยันต้นไผ่ข้างตัวเพื่อต้านทานลมกรรโชกด้านหลัง

"ลมแรงชะมัด!"

เธอหันกลับไปอย่างยากลำบาก

"ฉึบ!"

แสงสะท้อนของโลหะบาดตาเธอ ใบไผ่ถูกพลังไร้รูปร่างฉีกเป็นรอยแยก พลิ้วไหวแยกออกสองข้าง

ตามมาด้วยชายเสื้อที่ปลิวสะบัดท่ามกลางลมแรง

ใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มก็เฉียดผ่านสายตาเธอไปอย่างกะทันหัน

ใต้ผมหน้าม้าที่ปลิวไสว คือดวงตาคู่หนึ่งที่สว่างสดใสจนเกือบจะดูหยิ่งยะโส ภายในนั้นบรรจุความองอาจที่ราวกับไม่ใส่ใจทั้งโลกไว้

กระแสลมที่เขาพัดผ่านมานั้นแรงยิ่งกว่าลม ใบไผ่ปลิวว่อนปะทะแก้มของฉางหนิง

เพียงชั่วขณะนั้น ราวกับหัวใจของเธอหยุดเต้น

"เคร้ง!"

เสียงอาวุธปะทะกันดังมา

ฉางหนิงหันไปมอง ชายหนุ่มได้ยกดาบขึ้นต่อสู้กับร่างที่เกิดจากกระดาษยันต์แปลงกายอยู่ที่ลานกว้างด้านหน้าแล้ว

เขาถีบร่างนั้นกระเด็นออกไปหนึ่งที

พลังมหาศาลระเบิดออกมา ดาบเงินยาวในมือของเขาฉายแสงเรืองรองเป็นภาพขนาดยักษ์

"เอา Life มา!"

ชายหนุ่มฟันดาบลงอย่างแรง

"ตู้ม!"

ฝุ่นคลุ้ง ฉางหนิงยกมือบัง

เมื่อมองอีกที ไผ่เล็กๆ หนึ่งกลุ่มล้มลงไปแล้ว

และร่างกระดาษนั้นก็สลายกลายเป็นแสงหายไปใต้ดาบของชายหนุ่ม

"ให้ตาย...โคตรจะดุ"

ฉางหนิงหายใจให้กลับมาสงบ

ฉากเมื่อกี้ทำให้เธอตื่นเต้นมาก

เสียงของระบบก็ดังขึ้นในเวลานี้

[เป้าหมายการจีบ: เยียนปู้ตู้]

[สถานะ: เชื้อสายสาขาหลักของตระกูลเยียนแห่งเขาจิ่งซาน]

[ระดับความยาก: ระดับสอง]

พูดตามตรง ตอนนี้ฉางหนิงลังเลอยู่

เธอชอบความองอาจแบบหนุ่มน้อยของเยียนปู้ตู้มาก

[ผู้เล่นต้องการเลือกจีบ เยียนปู้ตู้ หรือไม่?]

"เดี๋ยวก่อน ให้ฉันดูบอสเป็นใครก่อน"

ฉางหนิงจัดเยียนปู้ตู้เข้าตัวเลือกสำรองเรียบร้อยแล้ว

แต่เนื่องจากเขาเป็นเป้าหมายระดับสอง ดังนั้นพระเอกคนสุดท้ายต้องเป็นระดับหนึ่งแน่นอน

ให้เธอได้สัมผัสความน่าเกรงขามของตัวชูโรงหน่อย

[ได้]

เสียงนกกระเรียนร้องกังวานดังขึ้น

ฉางหนิงเงยหน้ามอง เห็นนกกระเรียนเซียนตัวหนึ่งบินอย่างเชื่องช้าเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ เธอ

มันเอียงคอมองฉางหนิงด้วยดวงตาสีดำนิ่งๆ

"ลูกเล่นเยอะดี"

ฉางหนิงยิ้ม

นกกระเรียนเซียนก้มหัวลง เธอรีบปีนขึ้นไปนั่งขัดสมาธิ

ก็เห็นว่าปีกของนกกระเรียนเซียนกระพือหนึ่งที ค่อยๆ บินขึ้น

ออกจากทะเลไผ่ได้ไม่นาน โลกนี้ก็ใกล้พระอาทิตย์ตกดิน แสงสว่างค่อยๆ มืดลง

เกมเร่งความเร็วของเวลา

เมื่อท้องฟ้ามืดสนิท ดวงดาวก็ถูกโปรยปรายออกมา

ฉางหนิงนอนเอนกายบนหลังนกกระเรียนเซียนอย่างมีความสุข รู้สึกเหมือนทั้งตัวถูกเทลงไปในทะเลดาว

"เล่นได้คุ้มเกินราคาแล้ว"

จนกระทั่งนกกระเรียนเซียนหยุดลงบนพื้น เธอก็ยังรู้สึกเพลิดเพลินไม่จบ

แต่พอลงจากหลังนกกระเรียน เธอก็ตกใจจนยืนนิ่งอยู่กับที่กับภาพเบื้องหน้า

แสงจันทร์ใสราวน้ำ กำแพงเมืองสูงตระหง่านยาวเหยียดเป็นพันลี้

ฉางหนิงยืนอยู่บนนั้น ตัวเล็กดั่งมด

และด้านหน้าของเธอ บนจุดสูงสุดของกำแพงเมือง

คือหัวมังกรยักษ์หนึ่งหัว

เขามังกรแตกกิ่งก้านดั่งต้นไม้แห้งชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน

มันหลับตาสนิท รอยแยกตาสองรอยลึกลงไปใต้สันคิ้ว

ลมพัดมาจากทุ่งกว้าง ปะทะเข้ากับหัวมังกร เกิดเสียงหอนต่ำๆ ดั่งเสียงคร่ำครวญ

และใต้หัวมังกร มีร่างหนึ่งยืนอยู่

ชุดนักรบสีดำรัดข้อมือเรียบกริบ กระโปรงปลิวไสวตามลมแรง

คิ้วและตาของเขางดงามยิ่งนัก เป็นความหล่อเหลาเย็นชา ที่ปราศจากเส้นสายใดๆ เหลือเพียงความสง่างาม ดวงตาที่มองไปยังหัวมังกรกลับหม่นหมองไร้ประกาย

ความยิ่งใหญ่ตระการตานั้นหลั่งไหลลงมาจากหัวมังกร ราวกับเทเข้าไปในแผ่นหลังที่ตรงตั้งของเขา

ทำให้ภาพทั้งหมดนี้เต็มไปด้วยความเศร้าโศกอันหนักหน่วง

"โฮ่ว~"

เสียงอันไกลโพ้นดังก้องไปทั่วทุ่ง ราวกับสัตว์ร้ายยักษ์บางอย่างกำลังค่อยๆ เข้ามา

ฉางหนิงกระพริบตาเพียงครั้งเดียว ก็เห็นว่าทุ่งโล่งกว้างที่เคยว่างเปล่า กลับเต็มไปด้วยความมืดทะมึนเมื่อไหร่ไม่รู้

ไม่ใช่คน ก็ไม่ใช่สัตว์

เหมือนจะ...เป็นเงา

วินาทีถัดมา

ชายคนนั้นยกกระบี่ยาวในมือขึ้นเล็กน้อย

แสงกระบี่สีแดงขนาดมหึมาพวยพุ่งขึ้นในชั่วพริบตา

ปกคลุมไปทั่วฟ้า ทะยานทะลวงดั่งสายรุ้ง

ราวกับจะฟันแผ่นฟ้ากับแผ่นดินให้ขาดออกจากกัน

ไม่ว่ามันจะผ่านไปที่ใด เงามืดก็สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทิ้งไว้เพียงรอยแยกน่ากลัวบนพื้นดิน

"อันนี้ๆๆ!"

ฉางหนิงเริ่มเดินไปเดินมาอย่างตื่นเต้น

พระเอกทั้งสี่คนนี้หน้าตาแต่ละคนระดับท็อปทั้งนั้น

แต่ฉางหนิงสามารถจัดลำดับความชอบได้จริงๆ

มาถึงขั้นนี้ คงต้องว่ากันตามความชอบของแต่ละคนแล้วล่ะ

แค่ความรู้สึกที่มันต่างกันนิดหน่อย

[เป้าหมายการจีบ: ลู่จินเฉิน]

[สถานะ: เจ้าสำนักเขาชิงเหลียนแห่งสำนักไท่เสวียน]

[ระดับความยาก: ระดับหนึ่ง]

[ผู้เล่นต้องการเลือกจีบ ลู่จินเฉิน หรือไม่?]

ฉางหนิงลูบคาง คิดพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง

"เลือกเขาแหละ"

[คำเตือน: การจีบลู่จินเฉินมีความยากระดับหนึ่ง และหากคุณไม่ผ่านด่านของตัวละครนี้ คุณจะไม่สามารถเลือกเป้าหมายอื่นได้]

แบบนี้ก็ลำบากหน่อยสิ

แต่หลังจากได้เห็นลู่จินเฉินแล้ว ถ้าให้เธอกลับไปเลือกคนอื่น ใจก็คงไม่ยอมแน่นอน

ยึดหลักที่ว่าเล่นเกมต้องให้สบายใจ ฉางหนิงจึงเลือกที่จะเล่นต่อไป

[คำเตือน 2: โหมดสบายใจจะทำให้ค่าความชอบเริ่มต้นของตัวละครเป็น 50 ท่านต้องการเปิดหรือไม่?]

"โหมดสบายใจ?"

แต่พูดตามตรง ฉางหนิงไม่ค่อยชอบค่าความชอบเริ่มต้นที่สูงขนาดนั้นเท่าไหร่

เคยคิดว่าทำไมเกมโอโตเมะต้องให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายจีบผู้ชายล่ะ

ต่อมาลองหาเกมเล็กๆ ที่มีแนวคิดคล้ายๆ กันมาเล่น กลับรู้สึกหมดอารมณ์

จะพูดยังไงดีล่ะ

อาจจะเป็นเพราะของที่ได้มาง่ายๆ ไม่เคยน่าพอใจเท่าของที่ไขว่คว้า

"ไม่เปิด!"

[ได้ โปรดเลือกตัวตนสำหรับการจีบ]

[1. ศิษย์]

[2. วิญญาณอาวุธ]

[3. คนเดินผ่าน]

[ท่านมีโอกาสเลือก 3 ครั้ง หากท่านตาย ตัวตนที่เลือกจะถูกบังคับให้ออกจากเกม]

อันนี้แปลกดีนี่

"พูดเล่นน่า แน่นอนว่าฉันต้องเลือกเป็นศิษย์ แล้วไต่เต้าขึ้นไปให้สูงที่สุด แล้วค่อยลงมาอย่างน่าหลงใหล เพื่อสืบทอดทุกอย่างของเขา และเปิดศึกกับเขาในความรักต้องห้ามระหว่างอาจารย์กับศิษย์สุดสะเทือนฟ้ากันเลย!"

[ผู้เล่นเลือกเสร็จสิ้น เป้าหมายการจีบ: ลู่จินเฉิน ตัวตนผู้เล่น: ศิษย์สำนักไท่เสวียน]

[เริ่มโหลดเกม โปรดรอสักครู่]

[โหลดเสร็จสิ้น]

[เริ่มเกม]

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป