"นายหญิง ข้ามาแล้ว..."
พอก้าวเข้ามา อิ๋นชวนก็เห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนกำลังแก้ผมอยู่ เขาเป็นครั้งแรกที่เห็นสตรีสัตว์มีผมลื่นสลวยขนาดนี้ ผมสีดำสนิทถูกปล่อยลงมาอย่างง่ายดาย ราวกับไม่ใส่ใจ แต่กลับงดงามอย่างไม่คาดคิด
ได้ยินเสียง เจียงเนี่ยนเนี่ยนเงยหน้าขึ้น ก็เห็นอิ๋นชวนยืนมองนางอย่างเหม่อลอย ผมยังเปียกชุ่ม
"เข้ามานั่งสิ" เจียงเนี่ยนเนี่ยนตบบริเวณข้างกายนาง
อิ๋นชวนเดินมานั่งอย่างว่าง่าย เจียงเนี่ยนเนี่ยนลุกขึ้นไปหยิบหนังสัตว์สะอาดมาคลุมหัวเขา แล้วค่อยๆ เช็ดผมเปียกให้อย่างเบามือ
"ทำไมเปียกขนาดนี้?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนอดถามไม่ได้
แม้ร่างกายเพศผู้จะแข็งแรง แต่ก็ควรระวังตัว ผมเปียกขนาดนี้ หากไม่ระวังเป็นไข้จะทำอย่างไร
อิ๋นชวนย่อมไม่กล้าบอกว่านางกระตือรือร้นเกินไป อยากกลับมาร่วมสัญญา เลยไม่ทันสะบัดน้ำให้แห้ง
"ต่อไปหลังจากอาบน้ำ ต้องเช็ดผมให้แห้งให้ทัน แล้วรู้หรือไม่?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเอ่ยเตือนพลางเช็ดผมให้อิ๋นชวน
"อืม รู้แล้ว!"
อิ๋นชวนพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย
เช็ดผมจนหมาดๆ เจียงเนี่ยนเนี่ยนจึงหยุดมือ พอนางนั่งลง สบเข้ากับอิ๋นชวนที่ผมเรียบร้อยแล้ว ก็ชะงักไปทันที
หมาป่าหิมะที่ปกติเย่อหยิ่งทะนงตน วันนี้กลับว่านอนสอนง่ายเหมือนสุนัขใหญ่ที่เลี้ยงไว้ในบ้านเป็นยังไง?
"นายหญิง เราเริ่มกันเลยไหม?"
อิ๋นชวนอดรนทนไม่ไหวแล้ว
ไม่ทันให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนตั้งตัว เขาก็ตรงเข้าคว้าตัวนางล้มลงไปนอนทับไว้