"จะตามข้าหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองกังหย่าด้วยความประหลาดใจ
ตั้งแต่รับกังหย่ากลับมา นางสัมผัสได้ว่าเขาจงใจรักษาระยะห่างจากนาง บัดนี้เขาจู่ ๆ บอกว่าจะตามนาง เจียงเนี่ยนเนี่ยนไม่อาจเดาเจตนาของเขาได้
"อืม!" กังหย่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น "หากก่อนหน้านี้ ข้าอาจเพียงเพราะอาฉือตามเจ้า ข้าจึงอยากตามเจ้าด้วย แต่ผ่านการอยู่ร่วมกันมาหลายวัน ข้ารู้สึกว่าสตรีสัตว์ผู้นี้ดีจริง ๆ... ดังนั้น ขอให้ข้าตามเจ้าได้หรือไม่?"
ครานี้เจียงเนี่ยนเนี่ยนจนปัญญา
ดังนั้นกังหย่าไม่ได้รักษาระยะห่างจากนาง แต่ถอยห่างเพื่อสังเกตนางสะดวกขึ้น!
นางมองสามีสัตว์ทั้งหลายในบ้าน หวังว่าพวกเขาจะให้ความเห็นบ้าง แต่มั่วฉือกลับยิ้มมองนางตลอด ราวกับว่านางตัดสินใจอะไร เขาก็จะสนับสนุน
แล้วใช่!
ไม่ว่านางจะเลือกอย่างไร สามีสัตว์ก็มีแต่หนุนหลัง!
"เจ้าคิดดีแล้วจริง ๆ หรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถาม
"อืม!" กังหย่าพยักหน้าอย่างแรง
"นายหญิง รับเขาไว้เถิด!" อาฉือเดินเข้ามา ท่าทางไม่ใส่ใจ "ผู้นี้แม้ไม่เทียบเท่าข้า แต่ความสามารถในการต่อสู้ก็ไม่เลวนัก"
คำเดียวทำให้บรรยากาศตึงเครียดผ่อนคลายลงมาก
ทุกคนอดยิ้มไม่ได้
มีเพียงกังหย่าที่จ้องอาฉืออย่างไม่พอใจ "เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"
"มิใช่เช่นนั้นหรือ?" อาฉือเลิกคิ้ว
กังหย่ามองตัวเอง มองสามีสัตว์ของเจียงเนี่ยนเนี่ยน ก็เหมือนเห็นความแตกต่าง