"นายหญิง ขอบคุณมาก!"
อาฉือเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงลุ้นระทึก ดวงตาของเขาคลอไปด้วยน้ำตาอันบอกไม่ถูก
เจียงเนี่ยนเนี่ยนตะลึงไปกับภาพนั้น หล่อนไม่คิดว่าไป๋เฉินจะเป็นสัตว์ที่อ่อนไหวเพียงนี้
ในขณะเดียวกัน หล่อนก็รู้สึกโล่งใจที่ได้ระบบที่เหอเจียวเจียวมอบให้ไว้ และมันทำให้ไป๋เฉินสามารถมีทายาทสืบสกุลได้ เมื่อมีโอกาส หล่อนต้องขอบคุณเหอเจียวเจียวเป็นพิเศษ
"ที่แท้..."
เมื่อไป๋เฉินเอ่ยขึ้นมา เจียงเนี่ยนเนี่ยนรู้สึกถึงความตั้งใจของเขา จึงรีบยกมือขึ้นปิดปากเขาไว้ทันที
"ไม่ต้องพูดอะไร ข้ารู้ทุกอย่าง!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูของไป๋เฉิน
ไป๋เฉินตกตะลึงไปกับท่าทีของนาง
เมื่อคิดได้ว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนเป็นหญิงสาวที่แสนดีเพียงนี้ เขาก็อดกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
"นายหญิง ขอบคุณมาก"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนยื่นมือไปดึงไป๋เฉินให้ลุกขึ้น "ข้าเป็นนายหญิงของเจ้า พวกเราเป็นครอบครัวกัน การมีทายาทให้เจ้าเป็นเรื่องที่ควรทำไม่ใช่หรือ?"
ไป๋เฉินส่ายหน้า "ไม่ใช่แบบนั้น!"
ไป๋เฉินต้องการบอกว่า แม้จะรู้ดีว่าตนมีพลังให้กำเนิดต่ำเพียงใด แต่นายหญิงยังยินดีที่จะอยู่เคียงข้างและพยายามร่วมกัน ทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งใจจริง ๆ
"พอเถอะ!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนไม่ชอบบรรยากาศเช่นนี้ จึงเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูบท้องของตนเอง "เจ้าตัวน้อย บอกพ่อของเจ้าว่าแม่ของเจ้าหิวแล้ว"
เมื่อเห็นท่าทางที่น่ารักของเจียงเนี่ยนเนี่ยน ไป๋เฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
ครอบครัวหนึ่งนั่งล้อมรอบโต๊ะหินเพื่อรับประทานอาหาร เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองไปรอบ ๆ สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่มั่วฉือ
"อาฉือ ลูกของเราจะฟักออกมาเมื่อไหร่?"
"สามวัน!" มั่วฉือมองไปที่เจียงเนี่ยนเนี่ยน "นายหญิงกำลังคิดจะพูดถึงเรื่องออกจากชายทะเลหรือไม่?"