คนสัตว์ประหลาดที่มุงดูได้ยินก็ตกใจกันยิ่งนัก
ต้องรู้ว่า การที่มีปุโรหิตขึ้นมานั้น ก็เพราะสัตว์ประหลาดเทพมิใช่ผู้ใดจะสื่อสารด้วยได้ตามสบาย แล้วปุโรหิตทุกคนก็ต้องได้รับการยอมรับจากสัตว์ประหลาดเทพก่อน จึงจะเป็นปุโรหิตได้
เจียงเนี่ยนเนี่ยนแม้จะเป็นจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็เป็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่ง จะไปได้รับการยอมรับจากสัตว์ประหลาดเทพได้อย่างไร?
"เช่นนั้น..." เจียงเนี่ยนเนี่ยนยกมุมปากยิ้มเย็น นึกไม่ถึงว่าลั่วซินยังคงโง่เขลาเช่นเคย อย่างนี้ก็ดี ต่อให้ไม่ต้องลงมือ นางก็ต้องพ่ายแพ้แน่นอน
"เจ้าก็คิดเช่นกันว่า ที่เจ้าตกต่ำเช่นนี้ เป็นเพราะสัตว์ประหลาดเทพลงมือ?"
ลั่วซินก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าผิดปกติ เจียงเนี่ยนเนี่ยนหมายความเช่นนี้ มิใช่จะทำให้คนเข้าใจผิดว่านางถูกสัตว์ประหลาดเทพทอดทิ้งหรือ? เช่นนั้น ต่อไปนางจะไม่กลายเป็นหนูที่ใครเห็นก็รังเกียจหรือ?
แต่พูดออกไปแล้ว ไหนๆ ก็พูดไปแล้ว นางได้แต่ฝืนทนพูดต่อไป "ต้องเป็นเจ้าแน่ๆ ที่ล่อลวงสัตว์ประหลาดเทพ"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนอดหัวเราะไม่ได้
คนสัตว์ประหลาดที่มุงดูอยู่ก็พากันเอามือปิดหน้า หัวเราะกันใหญ่
"ลั่วซินจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างนี้มาตลอดหรือ? รู้สึกโง่ๆ ยังไงไม่รู้"
"ใครจะรู้เล่า? เมื่อก่อนข้าเห็น ก็รู้สึกว่านางดีอยู่ แต่ตอนนี้ดูไป ตอนนั้นคงถูกผีเข้าหรืออย่างไร"
"ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมสามีสัตว์ประหลาดของนางถึงอยากจะเลิกสัญญากันนัก"
"นางคิดว่าสัตว์ประหลาดเทพเป็นอะไร ใครๆ ก็ล่อลวงได้ง่ายๆ งั้นหรือ?"
