"นายหญิง ท่านเป็นอะไรหรือ?"
มั่วฉือสัมผัสได้ว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนมีบางอย่างผิดปกติ จึงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน อวิ๋นเจวี๋ยผู้เป็นคนสัตว์บินได้ จะต้องให้อิ๋นชวนคอยช่วยเหลือเช่นนี้หรือ..."
หลายวันมานี้ เจียงเนี่ยนเนี่ยนแอบเอาน้ำพุวิเศษผสมลงในน้ำให้อวิ๋นเจวี๋ยดื่ม แต่ผ่านมาหลายวันก็ยังไม่เห็นอวิ๋นเจวี๋ยพูดถึงผลแต่อย่างใด
หากว่าน้ำพุวิเศษรักษาปีกของเขาไม่ได้จริง ๆ...
ตอนนั้นเขาจะต้องจากนางไปแน่ ๆ!
"ที่จริง..." หล่านเยว่เอ่ยขึ้นกระทันหัน "เมื่อวานข้าเห็นร่างสัตว์ของเขา ถึงแม้จะยังไม่ฟื้นเต็มที่ แต่ข้ามั่นใจได้ว่ามีขนใหม่งอกออกมาบนปีกแล้ว"
"จริงหรือ?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนตาเป็นประกาย
หากขนใหม่งอกออกมาจริง ก็พิสูจน์ว่าน้ำพุวิเศษมีผลต่อบาดแผลของอวิ๋นเจวี๋ยจริง ๆ
"อืม ถึงแม้จะมองไม่ชัดนัก แต่ก็มีขนอ่อน ๆ งอกออกมาจริง ๆ" หล่านเยว่พยักหน้า
"ดีมาก!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนดีใจจนน้ำตาไหล
ถึงแม้บาดแผลของอวิ๋นเจวี๋ยจะไม่ได้เกิดจากนาง แต่นางก็หวังให้อวิ๋นเจวี๋ยหายดีจริง ๆ ต่อให้ตอนนั้นเขายังอยากจะจากนางไป ก็ไม่เป็นไร
ทุกอย่างกำลังไปในทางที่ดี เจียงเนี่ยนเนี่ยนรู้สึกเบาสบายขึ้นมาก แม้แต่ก้าวเดินก็ดูเบาเบาลง
"นั่นอะไรน่ะ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเงยหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ถูกสิ่งของบนต้นไม้ดึงดูดความสนใจ
ไป๋เฉิน มั่วฉือ และหล่านเยว่เงยหน้าตาม เห็นผลไม้สีเหลืองเปลือกมีจุดดำ ๆ มากมายห้อยอยู่บนต้น แต่เป็นผลไม้ที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน