เมื่อกลับมาถึงเมืองหมื่นสัตว์ และแน่ใจแล้วว่าเยว่เฟิงจะไม่หายตัวไปอย่างกะทันหันอีก เจียงเนี่ยนเนี่ยนจึงได้กลับไป
พอออกจากวังราชันสัตว์ มั่วฉือก็หยุดฝีเท้าลง
"มีอะไรหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองมั่วฉือด้วยความแปลกใจ ตั้งแต่ที่อยู่ในเผ่าที่ทรุดโทรมนั่น มั่วฉือก็มีท่าทางแปลกๆ มาตลอด เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
"นายหญิง พวกท่านกลับไปกับไป๋เฉินก่อนเถิด ข้ามีเรื่องอยากจะไปถามพ่อให้แน่ใจสักหน่อย"
มั่วฉือพูดจบ ก็ไม่รอให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนตอบ แล้วหันหลังกลับเข้าไปในวังราชันสัตว์
ภายในวังราชันสัตว์
เมื่อเผชิญหน้ากับการหวนกลับมาของมั่วฉือ เยว่เฟิงดูจะไม่แปลกใจแม้แต่น้อย
"ท่านรู้ข้าจะกลับมา?"
มั่วฉือเอ่ยถาม
เยว่เฟิงพยักหน้า แล้วส่งสัญญาณให้มั่วฉือนั่งลงคุย
มั่วฉือเม้มริมฝีปาก เดินไปนั่งลงบนม้านั่งหินที่อยู่ตรงข้ามกับเยว่เฟิง
"นายหญิงเป็นคนที่ท่านเก็บมาได้?"
พอเพิ่งนั่งลง มั่วฉือก็รีบถามอย่างอดใจไม่ไหว
แต่ก่อนเขาเพียงรู้ว่าเยว่เฟิงรักลูกสาวคนนี้มาก จึงคิดมาตลอดว่าเป็นลูกแท้ๆ
"ตอนที่เจ้าเก็บนางมาได้ นางอายุประมาณเท่าไร สวมหนังสัตว์แบบใด?"
เยว่เฟิงมองมั่วฉืออย่างสงบ ไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่กลับถามคำถามที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องเลย
"ท่านต้องการจะพิสูจน์อะไร?"
มั่วฉือชะงัก!
ใช่แล้ว!
เขาต้องการจะพิสูจน์อะไร?
ต่อให้พิสูจน์ได้ว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนคือเสี่ยวจื่อจริงๆ แล้วเขาจะทำอะไรได้?
หากพิสูจน์ว่าไม่ใช่ แล้วเขาจะไม่รักนายหญิงงั้นหรือ?
คิดถึงตรงนี้ มั่วฉือก็มุมปากยิ้มบางๆ ลุกขึ้นยืน "ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณท่าน!"