เมื่อมั่วฉือออกมา เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็นำสามีสัตว์ทั้งหลายออกเดินทาง
เพราะพรุ่งนี้ก็จะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว เจียงเนี่ยนเนี่ยนคำนึงว่าฤดูหนาวหนาวเหน็บ หากเลือกสถานที่ไกลเกินไป สามีสัตว์ออกไปเก็บถ่านจะลำบาก จึงอยากเลือกตำแหน่งที่ใกล้หน่อย
เลือกแล้วเลือกอีก ในที่สุดเจียงเนี่ยนเนี่ยนก็กำหนดตำแหน่งเตาอบได้
สถานที่นี้ไม่ไกลจากบ้านหินที่พำนัก และไม่ไกลจากวังราชันสัตว์นัก ยังสามารถส่งไปให้พ่อได้ใช้ผิงไฟอีกด้วย
"นายหญิง ต้องขุดลึกแค่ไหนหรือขอรับ?"
อิ๋นชวนสองมือกลายเป็นกรงเล็บหมาป่า ถามเจียงเนี่ยนเนี่ยน
เจียงเนี่ยนเนี่ยนคิดครู่หนึ่ง ฟืนที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่ยาวประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง จึงพูดกับอิ๋นชวนว่า "ประมาณถึงบ่าข้าก็พอแล้ว"
อิ๋นชวนดูแล้ว พยักหน้า "ได้ขอรับ!"
ไป๋เฉินและอิ๋นชวนอยู่ขุดเตาอบ มั่วฉือกลับไปขนฟืนที่เตรียมไว้มา สามคนแบ่งงานกันชัดเจน ประสานงานกันได้ดีพอใช้
เมื่อมั่วฉือขนฟืนกลับมาหมดแล้ว หลุมเตาอบก็ขุดเสร็จแล้ว แต่หลุมที่เพิ่งขุดเสร็จยังชื้นอยู่เล็กน้อย
"อาฉือ เจ้าใช้พลังวิเศษไฟของเจ้าทำให้หลุมเตาอบแห้งได้หรือไม่? ชื้นเกินไปแบบนี้ จะมีผลต่อการออกถ่าน"
ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้ แต่เมื่อเจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดเช่นนี้ มั่วฉือย่อมไม่ขัด
เห็นเพียงมั่วฉือดีดนิ้ว ปลายนิ้วก็มีเปลวไฟผุดขึ้นมา เมื่อเจียงเนี่ยนเนี่ยนและคนอื่นๆ ถอยหลัง มั่วฉือโยนเปลวไฟออกไปในชั่วพริบตา ไฟก็ลุกโชนขึ้นมาทันใด ไม่นานนัก หลุมเตาอบก็ถูกทำให้แห้งสนิท