รุ่งเช้า
เจียงเนี่ยนเนี่ยนพาสามีสัตว์ประหลาดของนางไปเที่ยวชายหาด เพียงก้าวเท้าลงก็ได้ยินเสียงผู้คนมากมายรวมตัวกันพูดคุยกัน
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า หญิงสัตว์ประหลาดหลายคนหันกลับมา เมื่อเห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยน แววตาของพวกนางก็แปรเปลี่ยนไปอย่างประหลาด ยังไม่ทันที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนจะเดินเข้าไป พวกนางก็แยกย้ายกันไปทันที
เจียงเนี่ยนเนี่ยนงง
นางรู้สึกได้ว่าหญิงสัตว์ประหลาดเหล่านั้นจงใจหลบหนาง?
เมื่อก่อน เมื่อเห็นนางผู้เป็นจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์มาถึง พวกนางก็จะเบียดเสียดเข้ามาหานาง ด้วยเหตุผลที่ว่าอยากใกล้ชิดกับจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ บางทีอาจจะได้ตั้งครรภ์เร็วขึ้น
แต่วันนี้เป็นอะไรไป?
ไม่เพียงแต่ไม่เข้ามาห้อมล้อม กลับมีท่าทีหลบหนีไม่ทัน
“เนี่ยนเนี่ยน เจ้ามาแล้ว!”
อวิ๋นหลีเดินเข้ามา เจียงเนี่ยนเนี่ยนจ้องมองไปที่ท้องของอวิ๋นหลี “เจ้ากำลังจะคลอดอยู่แล้ว เหตุใดยังออกมาได้เล่า?” จากนั้นสายตาก็ตกไปที่เหลี่ยเฟิงซึ่งอยู่ด้านหลังอวิ๋นหลี “ดูท่า เจ้าฟื้นตัวได้ดีมาก!”
อวิ๋นหลีลูบท้องด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความรัก “ไม่เป็นไร เหลี่ยเฟิงบอกว่ายังมีอีกสองวันกว่าจะคลอด”
“เจ้าคิดเองได้ก็พอ!” เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดพลางจูงมืออวิ๋นหลีเดินไปนั่งบนโขดหินริมทะเล “เจ้าทราบหรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น? ข้ารู้สึกว่าวันนี้พวกหญิงสัตว์ประหลาดเหล่านั้นมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ”
อวิ๋นหลีมองไปรอบๆ เห็นว่าถึงแม้ทุกคนจะแสร้งทำเป็นแยกย้าย แต่ความสนใจยังคงจับจ้องอยู่ที่เจียงเนี่ยนเนี่ยน
“เนี่ยนเนี่ยน เจ้ารู้เรื่องของลั่วซินจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?”
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเลิกคิ้ว พยักหน้า
หรือว่ามันเป็นเพราะนางกับลั่วซินล้วนเป็นจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเมื่อลั่วซินเกิดเรื่อง มันจึงส่งผลถึงนาง?