"ถ้าข้าบอกว่า ไป๋เฉินถูกพ่อของข้าจับมัดกลับมาเพื่อร่วมสัญญากับข้าโดยพลการล่ะ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถามพลางมองไป๋หลิงอย่างระมัดระวัง รอคอยปฏิกิริยาของนาง
ไป๋หลิงตะลึงไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจ
"หมายความว่า พ่อของข้าเห็นไป๋เฉินอยู่เพียงลำพัง คิดว่าเขาหน้าตาดี แถมยังแข็งแกร่ง ก็เลยจับเขาสลบพากลับมา และบังคับให้เขาร่วมสัญญากับข้า"
เนิ่นนานกว่าไป๋หลิงจะหัวเราะออกมาดังๆ
เจียงเนี่ยนเนี่ยนรออย่างว่านอนสอนง่ายจนกว่าไป๋หลิงจะหัวเราะเสร็จ แล้วไป๋หลิงจึงเอ่ยปาก "ข้าเดาไว้แล้วว่าไป๋เฉินไม่ได้เป็นฝ่ายริเริ่ม แต่ไม่คิดว่าความจริงจะออกมาแบบนี้"
"เจ้าไม่โกรธหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถาม
"ทำไมต้องโกรธด้วย?" ไป๋หลิงย้อนถาม "นิสัยแบบเขา ข้ายังสงสัยเลยว่าเขาจะหานายหญิงได้หรือไม่ วันนี้ไม่เพียงแต่ได้ร่วมสัญญา ยังได้ร่วมสัญญากับจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ แถมยังตั้งครรภ์ลูกสัตว์ประหลาดห้าตัว นี่เป็นเรื่องดีใหญ่หลวงไม่ใช่หรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนตกใจกับความคิดของไป๋หลิง
แต่ก็พอจะเข้าใจได้
เพราะผลลัพธ์ตอนนี้ดี
"พี่สาวคงกระหายน้ำแล้วกระมัง?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเหลือบมองถ้วยน้ำตรงหน้าไป๋หลิง เห็นว่างเปล่าแล้ว จึงลุกขึ้นแกล้งทำเป็นไปรินน้ำ แต่แท้จริงแล้วคือเอาน้ำพุวิเศษจากมิติใส่ลงในถ้วย แล้วจึงวางไว้ตรงหน้าไป๋หลิง
ไป๋หลิงยกดื่มคำหนึ่ง ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ "เนี่ยนเนี่ยน เจ้าใส่อะไรลงไปต้มกับน้ำหรือ? ทำไมถึงได้หวานเช่นนี้"