การที่ขอบเขตของเกราะป้องกันขยายออกทำให้ทุกคนตกตะลึง ทั้งยังทำเอาคนที่มามุงดูแตกกระเจิงไปหมด
เซินจิ้นรู้สึกเพียงว่านกอ้วนกลมตัวน้อยของบ้านเขานับวันยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปทุกที
บนลานกว้างเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดี “ดีจังเลยแม่ หลังคานี่ใหญ่ขึ้นขนาดนี้ พวกเราก็มีที่อยู่กันทุกคนแล้วใช่ไหม”
“อื้ม ๆ คุณร้านนี้ช่วยพวกเราไว้ คุณเป็นคนดีนะ จำเอาไว้ให้ดี...”
“นกอ้วนกลมตัวน้อยของบ้านเรา กลายเป็นแสงสว่างให้คนอื่นไปแล้ว” เซินจิ้นยกมือขึ้นลูบหัวเซินอู้เฉียวเบา ๆ
เซินอู้เฉียวยิ้มอย่างไม่คิดอะไร “ฉันไม่ใช่แสงสว่างสักหน่อย ฉันเป็นไฟฟ้าแรงสูงต่างหาก แค่กะพริบตาก็ปล่อยกระแสไฟฟ้าแสนโวลต์ได้แล้ว”
ลู่เซียวเลิกคิ้ว เอ่ยแซวว่า “งั้นก็กลายเป็นซูเปอร์เกิร์ล Supergirl น่ะสิ”
“ใช่แล้ว เรียกฉันว่านางฟ้าสายฟ้าได้เลย”
“แล้วนางฟ้าสายฟ้ามีแผนอะไรต่อไหม” ลู่เซียวรับคำ
“แผนคือไปตลาดสดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองของกาก พวกเราจะไปเก็บ...”
“เดี๋ยวก่อน~” สายรัดข้อมือของลู่เซียวที่เงียบมานานพลันดังขึ้น
เขาขมวดคิ้วมองหน้าจอแล้วกดรับสาย หลังเสียงสัญญาณขาด ๆ หาย ๆ ดังแทรกมา ก็มีเสียงลมพัดแรงตามมา จากนั้นจึงได้ยินเสียงแหบพร่าของชายหนุ่ม ราวกับสภาพแวดล้อมตึงเครียด เขาจึงจงใจกดเสียงให้ต่ำ
“ลู่เซียว... พวกเขากำลังทำแผนการสร้างพระเจ้า... นายกับเซินจิ้นต่างก็เป็นเป้าหมายที่ต้องกำจัด อย่ากลับมาเด็ดขาด...”
“โฮกกก...” เสียงคำรามของสัตว์ป่าขัดจังหวะเสียงคน
“ฮัลโหล... ลี่เฉิงซวิน?” ลู่เซียวขมวดคิ้วแน่น ลองเชื่อมต่ออีกหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ
“พี่เฉิงซวินเกิดเรื่องขึ้นหรือเปล่า” เซินอู้เฉียวมองลู่เซียวอย่างกระวนกระวาย
“ใจเย็นก่อน ฉันจะติดต่อคนถามดู” เซินจิ้นใช้สายรัดข้อมือติดต่อเซินซวี่ น้องชายของเขาได้สำเร็จ
“คุณอยู่ที่ไหน ฟื้นแล้วก็รีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลย เกิดเรื่องแล้ว” เสียงของเซินซวี่เร่งร้อนและเย็นชา ราวกับน้ำใสสะอาดที่แช่อยู่ในบ่อน้ำพุเย็น ทั้งเย็นเยียบและห่างเหิน