ทำมาหากินในวันสิ้นโลก: ฉันสร้างย่านธุรกิจด้วยระบบเก็บขยะ

ตอนที่ 47 047 เกราะป้องกันขยายใหญ่ขึ้น

7 นาที· 1.6K คำ

โซนเต็นท์กันหนาวของซูเปอร์มาร์เก็ตถูกแห่กันมาซื้อจนเกลี้ยงอย่างที่คาดไว้ เต็นท์ตั้งแคมป์หิมะหนึ่งร้อยหลังขายหมดภายในสองชั่วโมง

ภารกิจเสริมของเซินอู้เฉียวสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

เมื่อเต็นท์ถูกขนส่งเข้าไปในฐานที่มั่น เหลียงปินกวาดตามองผ่าน ๆ สีหน้าดูแคลนพลันแตกสลายกลายเป็นความตกตะลึงอย่างเงียบงัน

เพราะเต็นท์พวกนี้ไม่ใช่แค่ผ้ากันน้ำบาง ๆ สองผืนที่นำมาเย็บต่อกันอย่างง่าย ๆ แต่เป็นของระดับสุดยอดอย่างแท้จริง มีทั้งชั้นกันน้ำและชั้นเก็บความร้อนแบบหนาพิเศษ

“ของดีขนาดนี้ พวกไพร่ในโซน F มีสิทธิ์ใช้ด้วยหรือ?” แววตาเหลี่ยมจัดวาบขึ้นบนใบหน้าของเหลียงปิน เขาตัดสินใจทันทีว่าจะนำเต็นท์ชุดนี้ไปขายในโซน B และโซน C อีกหลายเขต

“เต็นท์ละห้าร้อยคริสตัลระดับต่ำ เพิ่มราคาสิบเท่า! ส่วนโซน F ก็ขนเต็นท์ธรรมดาที่เก็บไว้ตั้งแต่ปีก่อนออกมา ขายให้พวกเขาในราคาหลังละห้าสิบคริสตัลระดับต่ำ”

สองพี่น้องจางหลงกับจางหูยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ท่านเหลียงช่างปราดเปรื่อง เต็นท์ชุดนี้ถูกเราซื้อเหมาหมดแล้ว พวกเขาไม่ซื้อก็รอวันตายได้เลย”

ดวงตาสามขาวเจ้าเล่ห์ของเหลียงปินเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม “เรื่องนี้กลับทำให้ฉันนึกอะไรออก ในเมื่อร้านเฮงซวยนั่นไม่ยอมรวมเข้ากับฐานที่มั่น งั้นก็ซื้อสินค้าของเขาให้หมด แล้วค่อยนำไปขายต่อในราคาสูงจากทางฐานที่มั่น”

“ใช่เลย! ไม่ว่าเธอจะมีของเท่าไร เราก็ซื้อเหมาหมด แถมยังขายต่อให้ฐานที่มั่นอื่น ๆ ในพันธมิตรได้อีก แบบนี้เราก็รวยเละเลยไม่ใช่หรือ?”

“ดูตอนนี้สิ ร้านเปิดอยู่ใกล้ฐานที่มั่นของเราพอดี นี่มันโอกาสทำเงินที่สวรรค์ประทานมาให้ชัด ๆ ฮ่า ๆ ๆ……”

ยิ่งพวกเขาคุยกันก็ยิ่งตื่นเต้น ความฝันที่จะร่ำรวยมหาศาลและครองอำนาจเหนือพันธมิตรช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน

“นั่นมันอะไร?” เหลียงปินเงยหน้าขึ้นโดยบังเอิญ ก็เห็นกระแสมืดสายหนึ่งพาดผ่านเหนือศีรษะ ราวกับบนท้องฟ้าถูกกรีดเป็นรอยแยกสีดำ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป