“แย่แล้ว! คลื่นศพดิบ... คลื่นศพดิบกำลังมุ่งหน้ามาที่ฐานของเรา! มีสัตว์กลายพันธุ์ระดับกลางเยอะมาก และยังมีพวกที่มีปีกด้วย!” มีคนวิ่งหน้าตื่นเข้ามา
“อะไรนะ? ร้านบ้าพวกนั้นถูกถล่มจนราบเป็นหน้ากลองแล้วหรือยัง?” จางหูสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
“ไม่ต้องสนใจแล้ว พวกพ้อง รีบตามข้าไปสกัดคลื่นศพดิบกัน!!”
ภายนอกฐานรุ่งอรุณ ปืนใหญ่ป้องกันบนกำแพงสูงยิงใส่นกกลายพันธุ์ขนาดยักษ์ที่บินอยู่บนฟ้า ราวกับจั๊กจี้เท่านั้น
“ให้ตายสิ! ทำไมนกกลายพันธุ์ถึงมาเยอะขนาดนี้? กำลังยิงแทบจะต้านทานไม่ไหวอยู่แล้ว พวกหน่วยพิทักษ์พลังพิเศษไปอยู่ไหนกันหมด?”
ลู่ชิงเสวี่ยมาถึงพร้อมกับคนของเธอในเวลานี้ เพียงแต่เมื่อครู่เธอที่หน้าร้านของเซินอู้เฉียว ใช้พลังจิตไปเกินขีดจำกัดเป็นส่วนใหญ่ ตอนนี้จึงอยู่ในสภาพอ่อนแรง
ลูกศรน้ำแข็งของเธอสลายกลายเป็นหมอกในวินาทีที่ยิงออกไป
“นางไม่ใช่ผู้มีพลังพิเศษสายต่อสู้ที่เก่งที่สุดในตำนานหรือ? ทำไมถึงได้อ่อนแอขนาดนี้?!” ข้าง ๆ กัน ผู้มีพลังพิเศษสายไม้ระดับห้าสองคน สายตามองไปทางนางเปลี่ยนไป
“ไปให้พ้น! ข้าจะเก่งหรืออ่อนแอ มันเรื่องอะไรของพวกแก?” นางเตะไปที่หลังของชายคนหนึ่งในนั้น ซึ่งกำลังควบคุมเถาวัลย์เพื่อจับนกยักษ์อยู่ ไม่ได้ป้องกันด้านหลังเลยแม้แต่น้อย
การสะดุดกะทันหันทำให้มุมของเถาวัลย์คลาดเคลื่อน จับนกยักษ์ไม่ได้ กลับถูกมันโกรธจัด ยื่นกรงเล็บเหล็กดิ่งลงมา พัดลมแรงพร้อมกับจิกกรงเล็บลงบนไหล่ทั้งสองข้างของชายคนนั้น อุ้มเขาออกจากกำแพงเมือง
“อ๊า——” ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยอง ผู้มีพลังพิเศษสายไม้นั้น ตายใต้ฝนกระสุนของพวกเดียวกันที่อยู่ด้านล่าง