น้ำแข็งมังกรมีผลทำให้เวียนหัว ลู่ชิงเสวี่ยถูกพลังของตัวเองต่อต้าน จนร่วงลงจากหลังคารถโดยตรง
พอดีตอนนั้นน้ำเดือดของเซินอู้เฉียวได้ที่พอดี เธอยกกาต้มน้ำวิ่งออกไป มองลู่ชิงเสวี่ยที่ถูกห่ออยู่ในน้ำแข็งหนา แล้วเสนออย่างเอาใจใส่:
“เธอจะหายใจไม่ออกไหม? งั้นฉันรินน้ำเดือดให้ละลายน้ำแข็งละกัน? แค่คริสตัลขั้นต้นสองเม็ดก็พอ”
“แกหาตาย!!” จางหูเปิดนิสัยบ้านนอกออกมาอย่างหมดเปลือก ชูกำปั้นจะต่อยหน้าเซินอู้เฉียว
“ปัง——” ตามด้วย “แกรก——” อีกเสียง
หมัดของเขากระแทกเข้ากับเกราะป้องกันตัวของเซินอู้เฉียว แรงสะท้อนมหาศาลหักกระดูกนิ้วเขาหลายท่อนทันที กำปั้นเปลี่ยนรูปอย่างชัดเจน
“อ๊าย! ฆ่ามันให้ฉัน——” จางหูจับกำปั้นคำรามด้วยความโกรธ
ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ ต่างปลดปล่อยพลังของตัวเองออกมาทันที เตรียมรุมเซินอู้เฉียว
“หัวหน้าจาง กลางวันแสกๆ รุมรังแกเด็กผู้หญิงคนเดียว ไม่กลัวคนหัวเราะเยาะหรอกเหรอ?” พี่หลานไว้ผมสั้นสีม่วง นำหน่วยสำรวจของเธอเดินมา
“อีทอมบอยหน่วยสำรวจเจ็ด ฉันแนะนำแกอย่ายุ่ง ตั้งแต่พวกแกแอบโปรโมตร้านโง่ๆ นี่ในฐาน ล่าสุดเขตอีกับเขตเอฟเริ่มแตกแยกกันแล้ว”
“เชื่อไหมว่าพวกเราจัดการแกด้วยพร้อมกัน!”
“จางหู แกกล้าข่มขู่พวกเรา ฉันจะฆ่าแก!” เถี่ยหนิวสั่นกล้ามเนื้อมัดใหญ่ที่แข็งแรงเกร็ง ใช้วิชาชนวัวกระทบกระแทกด้วยพลังกดทับ เข้าสู่การเผชิญหน้าฉายแววจะแตกหักกับจางหู
“ยังไง? อยากตีกันเหรอ? พวกแกเป็นแค่หน่วยสำรวจจับฉ่าย จำฐานะตัวเองไม่ได้หรือไง?!” จางหลงตาเดียวพยายามใช้ตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วยรักษาเมืองกดคน