เมื่อได้ของที่เชิงเชิงเอามาให้ถึงที่แล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้เธอก็จะต้มโจ๊ก นึ่งซาลาเปา ทอดปาท่องโก๋ขายเป็นอาหารเช้าได้
เจ้าตัวเล็กยังยกถุงที่ใส่กล่องของขวัญผ้าอนามัยมาให้เธอด้วย เธอเองก็ไม่ควรปล่อยให้เสียเปล่าโดยไม่ตอบแทนอะไร
แต่เธอยังสงสัยอยู่บ้าง “ของพวกนี้ เธอไม่ได้เพิ่งเริ่มเก็บเมื่อไม่นานมานี้ใช่ไหม?”
เชิงเชิงพยักหน้า “หนูชอบลวดลายสวย ๆ บนนั้น ก็เลยเก็บสะสมไว้ค่ะ พี่สาวเก็บมาเพราะชอบลวดลายเหมือนกันหรือเปล่า?”
เซินอู้เฉียวลูบศีรษะเธอ แล้วโน้มเข้าไปกระซิบข้างหู “ถ้าพี่สาวให้ของกินกับน้ำ เธอเอากลับไปให้พ่อได้อย่างปลอดภัยไหม?”
“หนูมีตู้ใบเล็ก ๆ เอาไว้ซ่อนของได้ด้วยนะ~” เชิงเชิงเงยหน้าขึ้น กระซิบบอกเซินอู้เฉียว
เซินอู้เฉียวหรี่ตาลง “ตู้ใบเล็ก ๆ? อยู่ที่ไหน?”
หรือว่าเธอกำลังพูดถึงพลังพิเศษ?
เชิงเชิงชี้หัวตัวเอง “ในหัวหนูมีตู้ใบเล็ก ๆ เอาไว้ซ่อนของค่ะ เวลาเจออันตราย หนูก็เข้าไปหลบในนั้นได้ด้วย”
เซินอู้เฉียวปิดปากอย่างประหลาดใจ “พลังมิติส่วนตัว?”
มิน่าล่ะ เมื่อครู่เธอถึงเห็นเชิงเชิงหยิบของกองนี้ออกมาจากแขนเสื้อแคบ ๆ ได้
เธอย่อตัวลงให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับเชิงเชิง “เชิงเชิง การมีพลังพิเศษเป็นเรื่องดี แต่ห้ามพูดเรื่องนี้ให้คนอื่นฟังส่งเดชเด็ดขาดนะ ถ้าถูกคนไม่ดีจับตามองจะทำยังไง?”
“แต่พี่สาวไม่ใช่คนไม่ดีนี่นา!” ใบหน้ายิ้มแย้มบริสุทธิ์ของเชิงเชิงช่างไม่เข้ากับวันสิ้นโลกเอาเสียเลย
“เธอรู้ได้ยังไง?”
“เพราะวงกลมบนหัวพี่สาวเป็นสีทองไงคะ!”
“วงกลม? นั่นมันอะไรอีก?” เซินอู้เฉียวสับสนไปหมดแล้ว
เชิงเชิงลดเสียงลงอย่างลึกลับ “วงกลมสีทองคือคนดี วงกลมสีแดงคือคนดุมาก ส่วนวงกลมสีดำคือคนไม่ดีมาก ๆ ค่ะ”
เซินอู้เฉียวเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง “แปลว่าเธอมองเห็นวงกลมสีต่าง ๆ บนหัวคนอื่นได้ด้วยเหรอ?”