เซินอู้เฉียวเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาคนหนึ่ง ซื่อตรงและไร้เดียงสา เพียงลืมตาขึ้นมาก็มาอยู่ในวันสิ้นโลก กว่าจะเอาชีวิตรอดมาพบหน้าครอบครัวได้ก็ไม่ง่าย เธอกลัวจริง ๆ ว่าพวกพี่ชายจะหันมาทะเลาะกันเอง
เธอไม่เข้าใจเลยว่า คนสองคนที่แต่ก่อนมีความสัมพันธ์ดีต่อกัน ทำไมตอนนี้ถึงได้ชักดาบใส่กันอยู่บ่อย ๆ ราวกับไฟกับน้ำ
ยิ่งไม่อาจยอมรับได้ หากพวกเขายังคงเป็นศัตรูกันต่อไป
เมื่อนึกถึงที่ระบบเคยบอกว่าพี่ใหญ่น่าจะถูกควบคุม แม้เธอจะไม่รู้รายละเอียดเบื้องลึก แต่ก็ยังพูดออกมาต่อหน้าพวกเขา
“พี่ใหญ่ พี่ไม่เคยคิดบ้างเหรอว่าที่พี่ควบคุมตัวเองไม่ได้ เป็นเพราะมีคนควบคุมพี่อยู่?”
“นายพูดว่าอะไรนะ?” ชายหนุ่มทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกัน แววตาของแต่ละคนพลันปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ
ถูกควบคุม! ที่จริงพวกเขาใช่ว่าจะไม่เคยคิด แต่ในฐานะผู้มีพลังพิเศษขั้นแปด พลังจิตของพวกเขาเหนือกว่าคนธรรมดามาก จะถูกควบคุมได้ง่าย ๆ ที่ไหนกัน?
เงื่อนไขตายตัวในการควบคุมเขาก็คือ อีกฝ่ายต้องมีระดับสูงกว่าเขา
แต่เท่าที่พวกเขารู้ ในพันธมิตรไม่มีผู้มีพลังพิเศษคนไหนที่มีระดับพลังพิเศษสูงกว่าเซินจิ้นเลย
“ใครจะควบคุมเขาได้? พันธมิตรเคยอธิบายเรื่องที่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ไว้นานแล้วว่าเกิดจากพลังพิเศษธาตุมืดในร่างตีกลับอย่างต่อเนื่อง รวมกับการฝืนทะลวงระดับอย่างไม่เหมาะสม……”
ตามคำอธิบายอย่างเป็นทางการ ร่างกายของผู้มีพลังพิเศษยังไม่ผ่านการหล่อหลอมตามแต่ละขั้น ความเข้ากันได้ของยีนก็ยังไม่สมบูรณ์ หากร่างกายรับพลังงานระดับสูงที่ไหลเวียนอยู่ไม่ไหว แต่ยังฝืนทะลวงสู่ระดับสูง พลังงานอิสระที่มากเกินไปจะกระทบเซลล์ประสาทในสมองอย่างต่อเนื่อง ทำลายสมดุลการส่งสัญญาณของระบบประสาทส่วนปลาย และกระตุ้นให้เกิดความผิดปกติทางระบบประสาทเรื้อรัง