ทำมาหากินในวันสิ้นโลก: ฉันสร้างย่านธุรกิจด้วยระบบเก็บขยะ

ตอนที่ 12 012 ไปหาแม่กันไหม?

7 นาที· 1.7K คำ

“ข้างบนนึ่งซาลาเปา ข้างล่างต้มไข่ แล้วก็เอาข้าวกล่องอุ่นร้อนมาอีกกล่อง”

“แห้งไปหน่อย เอานมร้อนมาอีกขวด จะได้อุ่นท้องให้ญาติคนเดียวของฉัน—ประจำเดือน” เซินอู้เฉียวกำลังจัดการมื้อค่ำของตัวเอง

กินเสร็จแล้ว เธอตั้งใจจะอาบน้ำร้อนสักหน่อย แล้วนอนหลับให้เต็มอิ่ม

กลับมาถึงห้องพัก เธอก็ส่งเสื้อผ้าสี่ชุดที่พี่หลานเอาออกมาให้เข้าระบบก่อน

【ตรวจพบว่าเจ้าของร้านเก็บเสื้อผ้าผู้หญิงมือสองสภาพดีเจ็ดส่วน × 4 ชุด มอบรางวัลเสื้อผ้าผู้หญิงใหม่เอี่ยม × 80 ชุด】

【หมวดเครื่องแต่งกายจะปลดล็อกเมื่ออัปเกรดถึงระดับ L4 ปัจจุบันเจ้าของร้านใช้ได้เท่านั้น ไม่รองรับการขาย】

“ไม่ขายก็ไม่ขาย อย่างน้อยก็ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเหม็น ๆ ชุดนี้เสียที”

ห้องอาบน้ำมีขนาดเล็ก อยู่ในพื้นที่เดียวกับโถส้วม แต่ข้อดีคือมีน้ำร้อนสะอาดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แค่ข้อนี้ข้อเดียวก็เพียงพอจะทำให้คนข้างนอกคลั่งได้แล้ว

เมื่อเปิดฝักบัว น้ำร้อนอุณหภูมิคงที่ก็พุ่งออกมาจากหัวฝักบัว ชะล้างเส้นผมที่จับกันเป็นกระจุกเพราะเปรอะเปื้อนสิ่งสกปรก

เธอชโลมแชมพู ให้ฟองนุ่มละมุนห่อหุ้มเส้นผมเหม็นอับทุกเส้น

เมื่อเห็นน้ำสกปรกสีดำขุ่นพาฟองที่ถูกย้อมจนดำไหลลงท่อระบายน้ำ เซินอู้เฉียวถึงได้ตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าร่างกายของเธอสะสมสิ่งสกปรกไว้มากมายเพียงใด

ถึงอย่างนั้นเธอยังประกาศกับคนอื่นว่าตัวเองรักความสะอาด พี่หลานนี่ใจดีจริง ๆ ไม่ยอมเปิดโปงเธอเลย

สระผมเสร็จก็ขัดตัวต่อ ขัดจนมีขี้ไคลหลุดออกมาถึงครึ่งชั่ง พออาบน้ำเสร็จ ทั้งตัวก็สดชื่นขึ้นมาก

ชุดของใช้ประจำเดือนที่เชิงเชิงส่งมาให้ไม่ได้มีแค่กางเกงอนามัย แต่ยังมีผ้าอนามัยกลางคืนแบบยาวพิเศษ 420 มิลลิเมตร แบบกลางวันชนิดบางเฉียบ และแผ่นอนามัยแผ่นเล็กด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป