หญิงสาวทั้งสองเห็นเส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่ลำคอของเถี่ยหนิว กล้ามเนื้อบนแขนเกร็งแน่นเพราะออกแรงสุดกำลัง ราวกับผ้าจะปริขาดอยู่รอมร่อ
เซินอู้เฉียวกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว กลั้นหายใจแล้วออกแรงตามเขาไปด้วย
ในที่สุด ตอนที่เถี่ยหนิวกำลังจะหมดแรง เขาก็ปล่อยปากออก ทันใดนั้นท่อในมือก็หนักอึ้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
พี่หลานเพิ่งจะอ้าปากพูด ก็เห็นของเหลวเกือบใสที่มีสีเหลืองจาง ๆ ไหลออกมาจากท่อยาง
กลิ่นน้ำมันเบนซินกระจายไปทั่วบริเวณในพริบตา ลำคอของพี่หลานเหมือนถูกอุดไว้ พูดอะไรไม่ออกเลย
เถี่ยหนิวยิ่งตะลึงงัน มองน้ำมันเบนซินที่ไหลเจิ่งนองจากมือของตัวเอง สมองขาวโพลนไปหมด
ลินเฟิงจัดการภัยคุกคามรอบ ๆ เสร็จแล้วรีบวิ่งเข้ามา พอเห็นภาพตรงหน้า เขาก็ตะลึงไปสองวินาที ก่อนจะหันหลังวิ่งกลับไปอย่างบ้าคลั่ง
“อย่ายืนเหม่อสิ รีบหาอะไรมาปิดน้ำมันเร็ว!” เขาตะโกนโดยไม่หันกลับมา
ในที่สุดเถี่ยหนิวก็ได้สติ สัญชาตญาณทำให้เขาเตรียมยัดท่อเข้าปาก แต่พี่หลานไหวตัวทันกว่า ดึงปลายท่อยางอีกด้านออกมา
นี่มันเชื้อเพลิงนะ ทุกหยดล้วนมีค่ามหาศาล น้ำมันแค่หนึ่งลิตรก็ทำให้คนแย่งกันจนเลือดตกยางออกได้
ในที่สุดท่อก็หยุดไหลน้ำมัน พี่หลานราวกับเพิ่งคว้าชัยชนะจากศึกหนัก “ทุกคนอย่าขยับ น้ำมันเบนซินสัมผัสอากาศแล้วระเบิดได้ง่ายมาก!”
“ถังน้ำมันมาแล้ว รีบรองไว้!” ลินเฟิงหิ้วถังน้ำมันสี่ใบวิ่งเข้ามา ท่าทางเหมือนลิงที่เพิ่งหนีออกมาจากภูเขาห้านิ้ว
เถี่ยหนิวออกแรงดูดอีกครั้ง น้ำมันเบนซินก็ไหลขึ้นมา ถังน้ำมันใบใหญ่ทั้งสี่ถูกเติมจนเต็มเอ่อ
“ยังเหลืออีกเยอะ แต่ขนไปไม่ไหวแล้ว ไม่มีถังน้ำมันแล้ว” ลินเฟิงพูดอย่างเสียดาย