เลือดในกายเธอพลุ่งขึ้นสู่หัวสมองในชั่ววินาที ทุกเซลล์สั่นเทาด้วยความตื่นเต้น "เมื่อกี้เธอพูดว่าใคร เซินจิ้นเหรอ!?"
เกอเกอตื่นเต้นรีบตอบ แววตามีทั้งชื่นชมและเสียดาย "ใช่! เขาคือผู้มีพลังพิเศษระดับแปดเพียงคนเดียวในบรรดาฐานทัพภาคเหนือของเรา น่าเสียดายที่ฟ้าอิจฉาคนเก่ง! ได้ยินว่าเขาหน้าตาหล่อเหลามาก หล่อจนคนตายได้"
ลินเฟิงเกลียดชังความชั่วดังศัตรู "ผู้หญิงก็ไม่ได้ใช้สมอง เซินจิ้นก็แค่หมาป่าของตระกูลเซิน เขาช่วยตระกูลเซินทำชั่วไว้เท่าไหร่ ต้องให้ฉันเตือนเธอไหม? ที่เขาถูกพลังของตัวเองต่อต้าน สมน้ำหน้า!"
"เอ่อ ที่พวกคุณพูดถึงตระกูลเซิน ใช่กลุ่มบริษัทเซินที่ทำธุรกิจเทคโนโลยีก่อนวันสิ้นโลกหรือเปล่า?" เซินอู้เฉียวเสียงสั่น
เกอเกอขมวดคิ้วบ่น "ใช่แล้ว นี่มันไม่ใช่ความลับอะไร ตระกูลเซินในปีที่สามของวันสิ้นโลกก็ผูกขาดยาต้านมลพิษ เป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ พวกนายทุนชั่วช้า"
พี่หลานจิบน้ำ แล้วนึก calmly "เซินจิ้นยังมีน้องชายคนหนึ่ง ปีที่แล้วตอนคลื่นสัตว์ร้ายใหญ่ ฉันเห็นเขาครั้งหนึ่งแต่ไกล ก็มีพรสวรรค์เหมือนกัน แต่ได้ยินว่าเป็นพวกโรคจิตหน้าคนใจสัตว์ ชอบซ่องเกี่ยวกับศพ"
เซินอู้เฉียวพิงขอบหน้าต่าง หัวใจเต้นแรง ลมหายใจร้อนและสั้น น้ำตาร้อนๆ พร่าเลือนสายตา
ไม่รู้ความจริงเป็นยังไง แต่อย่างน้อยพี่ชายทั้งสองคนก็ยังมีชีวิตอยู่
"เจ้าของร้าน ทำไมร้องไห้ล่ะ? เออ ยังไม่รู้ว่าพี่แซ่อะไรเลย!" เกอเกอถามอย่างอยากรู้
เซินอู้เฉียวรีบหยิบทิชชู่เช็ดน้ำตา แล้วสูดจมูก "ฉันแซ่เซิน...แซ่ลู่"