เซินอู้เฉียวคว้าแขนเล็กๆ ของเด็กหญิงไว้แน่น ตกใจจนลืมไปเลยว่ามีระบบอยู่ด้วย ฉุดเธอแล้วจะวิ่งหนี
แต่เด็กหญิงกลับยกนิ้วขึ้นจุ๊ปากเบาๆ เป็นสัญญาณให้เธอยืนนิ่งๆ
"ชู่ว~"
เห็นได้ชัดว่าเด็กสาวที่เกิดในยุคสิ้นโลกคนนี้มีประสบการณ์เอาชีวิตรอดมากกว่าเธอ
[ตรวจพบอัตราการเต้นของหัวใจเจ้าของร่างผิดปกติ ด้านหน้ามีหนูกลายพันธุ์ระดับต่ำ การได้ยินไว การรับกลิ่นปานกลาง การมองเห็นแทบไม่ทำงาน อยู่นิ่งๆ มีโอกาส 80% ที่จะเลี่ยงอันตราย]
เซินอู้เฉียวกลั้นหายใจอย่างสุดความสามารถ กดความสั่นเทาไว้ แล้วก็เห็นหนูกลายพันธุ์หลายตัววิ่งวนอยู่ห่างออกไปสิบเมตร ก่อนจะวิ่งไปทางที่มีเสียงดังไม่ไกล
เธอถอนหายใจยาวๆ ที่สุดในที่สุด ที่นี่อยู่ไม่ได้แล้ว อีกหนึ่งชั่วโมงก็เหลือแค่แปดนาทีสุดท้าย
"ฉันต้องกลับแล้ว เธอก็รีบกลับไปเถอะ ที่นี่ไม่ปลอดภัย"
"อื้มๆ" เด็กหญิงพยักหน้า
ทั้งสองคนลาแล้ว เซินอู้เฉียวรีบวิ่งกลับทันที
รีบเร่งไป ก็ปลอดภัยดี กลับมาถึงร้านเล็กๆ ของเธอในนาทีสุดท้าย
ฉวยโอกาสที่ไม่มีคน เธอตรวจสอบของที่ได้มาที่ข้างกำแพงหลังร้าน
[ตรวจพบว่าผู้ครอบครองเก็บซองขนมเล่อปี้ได้ 6 ชิ้น ให้รางวัลเป็นเส้นใหญ่ เส้นเล็ก แผ่นเล่อปี้ 60 ถุง]
[เก็บกล่องหมาล่าต้มสำเร็จรูปได้ 3 กล่อง ให้รางวัลเป็นหมาล่าต้มสำเร็จรูปรุ่นหรู 30 กล่อง]
[เก็บขวดน้ำโซดา 3 ขวด ขวดโค้ก 6 ขวด ขวดน้ำส้ม 3 ขวด ขวดชาเขียว 4 ขวด ขวดชานมเย็น 2 ขวด ให้รางวัลเป็นเครื่องดื่มนานาชนิด 180 ขวด]
[เก็บปลอกไส้กรอก 6 ชิ้น ถุงขนมปลาหมึกเผ็ด 7 ถุง ถุงเนื้อแห้งรสเผ็ด 4 ถุง ถุงซาคุม่า 8 ถุง ถุงขนมปังนุ่มสไตล์ฝรั่งเศส 6 ถุง]
[เก็บถุงน้ำตาลทรายขาว 3 ถุง ถุงเส้นหมี่ 3 ถุง ถุงเครื่องปรุงหมาล่า 5 ถุง]
[เก็บถุงข้าวสาร 1 ถุง ให้รางวัลเป็นข้าวสารภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 5 กิโลกรัม 10 ถุง]
ดีมาก เธอมีข้าวกินแล้ว
เสียดายที่ไม่มีหม้อหุงข้าว
ดูท่าถ้าอยากได้ของดีกว่านี้ ต้องเข้าไปในเมือง
ตอนนี้เธอเป็นแค่คนไร้ความสามารถ แน่นอนว่าทำไม่ได้ ต้องรีบอัปเกรดร้านค้าและหาคนช่วย
การเก็บของในหนึ่งชั่วโมงนี้ถือว่าไม่เลว ตอนนี้ร้านมีสินค้า 56 ชนิด ห่างจาก 80 ชนิดยังอีกไกล ตั้งเป้าว่าพรุ่งนี้จะเก็บให้ครบในทีเดียว
พอเจ้าของร้านกลับมา ร้านก็ปลดล็อกสถานะล่องหนโดยอัตโนมัติ และเปิดขายใหม่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็มีคนทยอยมาถึงเกือบร้อยคน
"พระเจ้า! จริงด้วย ที่นี่มีร้านขายของจริงๆ"
"ฉันเห็นน้ำอัดลมแล้ว! นี่มันจริงเหรอ? ใครช่วยหยิกฉันที?"
พอถามราคาและรู้ว่าตัวเองซื้อไหว พวกนั้นก็แทบคลั่ง แย่งกันแลกแต้ม
"ของที่นี่ถูกกว่าที่ฐานมาก ของหายากพวกนี้สองปีมานี้ที่ฐานยังไม่เห็นเลย ให้ฉันซื้อก่อนเถอะ"
"เข้าแถวให้เรียบร้อย ใครไม่เข้าแถวไม่ขายให้นะ~" เซินอู้เฉียวตบมือเรียกให้ทุกคนเข้าแถว
"เฮ้ย~ พวกโง่พวกนี้ยอมเข้าแถวซื้อกันจริงๆ ด้วยเหรอ? ที่นี่มีแค่ผู้หญิงไร้พลังคนเดียว ปล้นเลยสิวะ?"
ชายหน้ารูปม้าคนหนึ่ง สวมแจ็คเก็ตหนังเก่าสีดำ กำลังคาบก้นบุหรี่อยู่ที่มุมปาก เดินเข้ามาที่หัวแถวอย่างทะเล้น
จู่ๆ มือที่ล้วงกระเป๋าก็หยิบปืนพกอัตโนมัติออกมา ปลายกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งตรงไปที่เซินอู้เฉียว
"เอาน้ำ เม็ด และน้ำสะอาดในร้าน มาให้ฉันทั้งหมด เร็วๆ เข้า!"
เซินอู้เฉียมองปากกระบอกปืนนั้น ลมหายใจแทบหยุด แต่บนใบหน้าไม่กล้าแสดงความกลัว: "มาหาเรื่องที่ร้านฉัน ต้องแลกด้วยราคา นายควรเก็บอาวุธไว้ดีๆ"
"ฮะ! กับแค่เธอน่ะเหรอ?" ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ นิ้วชี้เริ่มออกแรงจะลั่นไก
[ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงจากผู้ก่อกวน เริ่มกระบวนการบังคับไล่ออก ระดับสูง]
"แคร่ก—"
สายฟ้าสีน้ำเงินโค้งหนึ่ง บิดเบือนพื้นที่ตรงหน้าอกของชายถือปืน คนที่อยู่ใกล้ที่สุดถึงกับรู้สึกว่าความกดอากาศรอบตัวเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า
ปืนในมือเขาหลุดตกไปที่ขอบหน้าต่าง พร้อมเสียงดังปัง! ส่วนคนถือปืนกลับกลายเป็นละอองเลือดระเบิดออกไปไกลยี่สิบเมตร
คนที่เข้าแถวอยู่ข้างๆ ต่างกลั้นหายใจ เบิกตากว้าง คนที่อยู่ท้ายแถวหน้าถูกเลือดกระเด็นเต็มไปหมด
ในวินาทีที่ดอกไม้ไฟสีเลือดระเบิดขึ้นบนผืนดินรกร้าง เสียงกลไกของระบบก็ดังขึ้นพร้อมกันนอกเขตพื้นที่ร้าน:
[ผู้ที่ไม่แลกของตามกฎ จะถูกขึ้นบัญชีดำและไล่ออก! ผู้ที่คุกคามชีวิตเจ้าของร้าน จะต้องตาย!]
แถวที่เคยวกวน กลับเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบภายในสองวินาที
ความกดดันที่มองไม่เห็นปนเปื้อนกลิ่นคาวเลือดในอากาศเงียบสงบนั้น ทำให้หนังหัวขนลุก
การฆ่าไก่ให้ลิงดูของระบบในตอนที่คนเยอะแบบนี้ ได้ผลจริงๆ เซินอู้เฉียวที่ยังใจสั่นกลับตั้งสติได้ แล้วเริ่มขายของ
เธอเชื่อว่าเหตุการณ์วันนี้จะเป็นคำเตือนให้คนบางกลุ่มที่มีเจตนาร้าย!
พี่หลานกับทีมของเธอกลับมา พอดีเห็นเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวแบบนี้
เธอหันไปหาลินเฟิงที่หน้าตาเย็นชา "เห็นไหม? ฉันบอกแล้วไง ถ้าวันนั้นแกกล้าลงมือ แกก็จะเป็นแบบนี้"
ลินเฟิงลูบจมูก: "ฉันแค่พูดเล่นเอง ตั้งใจจะปล้นเธอจริงๆ ซะที่ไหน"
เกอเกอที่นิสัยซนทนไม่ไหวแล้ว รีบวิ่งไปที่ร้าน: "พี่หลานมาเร็ว! เจ้าของร้านมีของใหม่ มีไส้กรอกกับหม่าล่าต้มสำเร็จรูป มีโค้กกับชานมเย็นด้วย"
"ฉันจะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับไส้กรอก ขอเป็นน้ำส้มอีกหนึ่งขวดด้วย" (หนึ่งขวด เป็นคำลักษณนามจีน แปลว่า "หนึ่งขวด")
"สิ้นเดือนแล้ว ต้องเก็บคริสตัลไว้ซื้อยากำจัดมลพิษ กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็พอแล้ว อย่างอื่นค่อยซื้อต้นเดือนเถอะ!"
พี่หลานเดินอย่างมั่นคงมาที่หน้าต่าง วางคริสตัลลง: "บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสี่ถ้วย น้ำสี่ขวด"
เซินอู้เฉียวส่งของให้: "140 แต้ม คริสตัลระดับต้น 14 เม็ด"
"พี่หลาน ยาที่ว่าแก้พิษอะไรน่ะ คืออะไรเหรอ? ทุกคนต้องกินทุกคนหรือเปล่า?"
ลินเฟิงก้าวขึ้นมาเก็บน้ำกับบะหมี่ แล้วมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ: "ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าเธอมาจากไหนกันแน่? ยากำจัดมลพิษยังไม่รู้จักอีก อย่าบอกนะว่าเธอไม่เคยกินเลย?"
เซินอู้เฉียวส่ายหน้า ไม่มีใครบอกเธอว่าต้องกินยาเป็นประจำนี่นา!
หลายคนมองเธอที่ดูเหมือนไม่รู้จริงๆ ต่างทำหน้างงเหมือนเจอผี:
"เป็นไปไม่ได้! ต่อให้เธอไม่มีพลังพิเศษ ก็สิบปีแล้ว ครั้งหนึ่งเธอไม่เคยกินยากำจัดมลพิษ แล้วเธอไม่กลายพันธุ์ได้ยังไง?"
[เจ้าของร่าง ตั้งแต่หมอกแดงมา ยีนมนุษย์ก็กลายพันธุ์เพราะแหล่งมลพิษ การกลายพันธุ์ที่ดีก็เป็นผู้มีพลังพิเศษ การกลายพันธุ์ที่ร้ายก็กลายเป็นซอมบี้ ยังมีอีกส่วนที่ไม่ได้กลายพันธุ์ แต่ไม่ว่าจะกลายพันธุ์หรือไม่ ในร่างกายก็มีสารปนเปื้อน]
[เพราะสิ่งที่พวกเขากิน ดื่ม และอากาศที่หายใจ ล้วนมีแหล่งมลพิษ เมื่อค่ามลพิษถึงจุดวิกฤต ก็จะกลายพันธุ์ร้าย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องกินยากำจัดมลพิษเป็นประจำทุกเดือน]
สมองของเซินอู้เฉียวหมุนติ้ว ถ้าอย่างนั้นเธอจะโดนปนเปื้อนหรือเปล่านะ? โดยไม่รู้ตัว?
[เจ้าของร่าง ในร่างกายคุณมีแอนติบอดีธรรมชาติเพียงหนึ่งเดียว บวกกับระบบปกป้องอยู่ จึงไม่ถูกปนเปื้อน แต่คุณควรเก็บเป็นความลับ]
เธอตบหน้าผากแล้วหัวเราะแห้งๆ อย่างเขินๆ: "ดูความจำฉันสิ ยากำจัดมลพิษฉันก็เคยกินสิ แค่ช่วงนี้ยุ่งๆ เลยจำสลับไปหน่อย"
"ฉันก็บอกแล้วไง ถ้าเธอไม่กินยานั่น เธอคงเป็นซอมบี้ไปแล้ว แต่ฉันได้ยินว่าราคายาแพงขึ้นอีกแล้ว เมื่อก่อนหลอดละ 100 คริสตัลระดับต้น ตอนนี้ต้อง 120 แล้ว" เกอเกอพูดถึงเรื่องนี้ มือที่ถือบะหมี่ก็รู้สึกไม่อร่อยไปเลย
"พวกเขารู้ดีว่าต่อให้แพงขึ้นฟ้า เราก็ต้องซื้อ เซินจิ้น ผู้มีพลังระดับแปดคนเดียวของฐานจื่อกวง ก็เพราะมลพิษในร่างกายควบคุมไม่ได้ ถูกพลังของตัวเองต่อต้าน ได้ยินว่าตอนนี้กลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว"
"ปัง—" ถุงซาคุม่าในมือของเซินอู้เฉียวร่วงหล่นลงพื้น