ลมคลั่งคำราม คลื่นยักษ์กรีดเสียงแหลม ฝนกระหน่ำลงบนดาดฟ้าจนเกิดเสียงเปรี๊ยะ ๆ
การปรากฏตัวของแมงกะพรุนกลายพันธุ์ระดับเจ้าอาณาเขต ทำให้คืนพายุฝนกลางทะเลยิ่งอันตรายขึ้นไปอีก
“เปรี๊ยะ—” หนวดที่พลิ้วไหวราวริบบิ้นของราชินีแมงกะพรุนสะบัดลงมา กระแสไฟฟ้าแรงสูงสีขาวซีดฟาดใส่จากกลางอากาศ ก่อนถูกเกราะป้องกันที่ล้อมรอบเรือรับไว้
“มีแค่ตัวเดียว เกราะน่าจะต้านไหว” เซินอู้เฉียวใจหวิว จ้องสัตว์ประหลาดยักษ์ที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าได้อย่างตะลึงงัน
ลี่เฉิงซวินใช้นิ้วมือซีดเย็นดันแว่นขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง “เจ้าตัวนี้ปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ต่อเนื่อง แรงดันอาจสูงเกินหนึ่งแสนโวลต์ ยังไงก็ประมาทไม่ได้”
เซินอู้เฉียวจินตนาการไปไกล “งั้นมันก็เหมือน...พิกาจูเลยสิ?”
ลี่เฉิงซวินขยับตัวมาบังเธอไว้ด้านหลังเล็กน้อย “ไม่ตลก ที่นี่ไม่ปลอดภัย ลงไปก่อน ไปที่ร้านค้าชั้นหนึ่ง...”
เซินจิ้น ลู่เซียว ฉินชวน และคนอื่น ๆ ต่างขึ้นมาบนดาดฟ้าทันที เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ที่แผ่แรงกดดันมหาศาล ทุกคนเห็นมันสะบัดหนวดอย่างบ้าคลั่ง โจมตีเกราะป้องกันตรงจุดเดิมด้วยกระแสไฟฟ้า แต่ไม่มีใครแปลกใจ
สติปัญญาของสัตว์กลายพันธุ์ระดับเจ้าอาณาเขตเทียบเท่าผู้ใหญ่
“เกราะนี่ขวางการโจมตีจากข้างในไหม?” ลู่เหย่รวบรวมโลหะเหลวที่มีสภาพคล้ายปรอทไว้บนฝ่ามือ
เขาเป็นผู้มีพลังพิเศษธาตุทองระดับสูง นอกจากควบคุมโลหะพื้นฐานได้อย่างเชี่ยวชาญ ยังชำนาญเครื่องมือทุกชนิด ทั้งยังบงการโลหะเหลวให้แปรเปลี่ยนได้สารพัด แทรกซึมเข้าไปในเกราะของศัตรูอย่างไร้ช่องโหว่ ค้นหาจุดที่เปราะบางที่สุด แล้วทำให้แข็งตัวเพื่อตัดทำลายได้ในพริบตา