เซินจิ้น ลี่เฉิงซวิน พี่หลาน และคนอื่น ๆ ปรากฏตัวในทางเดินที่มุ่งลงไปยังชั้นใต้ดินลบหนึ่ง
พวกเขาตรงไปยังประตูนิรภัย ลี่เฉิงซวินก้าวเข้าไปตรวจสอบกลไกล็อก ปลายนิ้วไล้ผ่านแผ่นเหล็กเย็นเฉียบ คิ้วขมวดมุ่น
“ถ้าไม่มีรหัสกุญแจเฉพาะก็ฝืนงัดไม่ได้ ผนังเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ระเบิดก็ทำอะไรไม่ได้ แถมมีแต่จะปลุกทั้งรังแมงมุมให้ตื่น”
เซินจิ้นเงยหน้ากวาดตามองผนังรอบด้าน “ฉันลองดูว่าจะเข้าไปได้ไหม”
รอยแยกมิติแห่งความมืดของเขาสามารถทะลุสิ่งกีดขวางทางกายภาพ และตัดผ่านพื้นที่บางส่วนได้
แต่ในจังหวะที่เขายกมือขึ้น เสียงระเบิดทึบหนักก็ดังสนั่น!
“ตูม!”
แรงระเบิดเจาะจงกระแทกประตูนิรภัยจนสั่นสะเทือนก้องกังวาน เศษหินและฝุ่นบนผนังฟุ้งกระจายไปทั่ว
เสียงคำรามกึกก้องแผ่ไปตามช่องว่างระหว่างท่อ ก่อนสะท้อนไปทั่วทุกซอกมุมของชั้นใต้ดิน
“แม่งเอ๊ย มีคนซุ่มเล่นงานเราอยู่แถวนี้” ลู่เซียวระแวดระวังรอบตัว อยากด่ากราดออกมาเต็มที
ดวงตาสีเลือดหม่นของเซินจิ้นตวัดไปทางบันได “งั้นก็ให้พวกมันรู้ซะ ว่าการเล่นกับไฟเป็นยังไง”
เขาสะบัดมือไปในอากาศ ห้องเก็บของใต้บันไดก็ถูกสัตว์ประหลาดสองตัวที่แผ่ไอสีดำกระแทกพังอย่างรุนแรง
กลุ่มคนที่ซ่อนตัวอยู่ในนั้น คิดจะดูเรื่องสนุกแล้วฉวยโอกาสเก็บผลประโยชน์ ถูกเปิดโปงออกมาต่อหน้าต่อตาโดยไม่ทันตั้งตัว
ลู่ชิงเสวี่ยคิดว่าใช้ผู้มีพลังพิเศษชนิดพิเศษปกปิดกลิ่นอายและร่องรอยแล้วจะไม่มีใครจับได้ แต่เห็นได้ชัดว่าเธอประเมินฝีมือขั้นแปดระดับหกของเซินจิ้นต่ำเกินไป
ทันทีที่สบตากับเซินจิ้น เธอก็รู้สึกราวกับวิญญาณถูกกระชากเอาไว้
เธอรู้อยู่ก่อนแล้วว่าในช่องว่างระหว่างชั้นของอาคารสถาบันวิจัยและในท่อระบายอากาศ มีแมงมุมกลายพันธุ์นับพันตัวจำศีลอยู่
ตอนนี้พวกมันกำลังหลับสนิท เพียงมีเสียงดังความถี่สูงแค่เล็กน้อย ก็ปลุกทั้งรังให้ตื่นขึ้นมาได้ในพริบตา
เมื่อครู่นี้เธอบังเอิญได้ยินว่าลี่เฉิงซวินกับพวกจะไปเก็บอุปกรณ์ทดลองที่ชั้นใต้ดินลบหนึ่ง จึงสั่งให้คนฝังอุปกรณ์ตั้งเวลาจุดระเบิดไว้ในจุดลับใกล้ประตูนิรภัยล่วงหน้า