“ฮัดชิ้ว~~” เซินอู้เฉียวเดินเข้าไปในร้านชุดชั้นใน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฝุ่นหนาเกินไปหรือเปล่า จมูกถึงได้คันยุบยิบ
ชุดนอนผู้หญิงในร้านเหลือไม่มาก แต่ชุดชั้นในแทบไม่มีใครแตะต้องเลย
“รวยแล้ว รวยแล้ว...”
เซินอู้เฉียวพุ่งเข้าไปเก็บของทันที ขอแค่ระบบประเมินว่ามีคราบสกปรก ชำรุด หรือมีตำหนิอื่น ๆ ก็จะกระตุ้นรางวัลทวีคูณได้ทั้งนั้น
ของพวกนี้แขวนอยู่ตรงนี้มาสิบกว่าปีแล้ว แน่นอนว่าถูกประเมินเป็นสินค้าหมดสภาพทั้งหมด
เซินจิ้นกับลี่เฉิงซวินยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูราวกับเทพทวาร ก่อนวันสิ้นโลก หากเดินผ่านร้านชุดชั้นในผู้หญิง พวกเขาจะจงใจเบือนสายตาหนี เพื่อไม่ให้ใครเข้าใจผิดว่าเป็นโรคจิต
วันนี้ขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมก็จริง แต่ก็ยังไม่กล้ามองมากนัก
เซินอู้เฉียวเก็บทุกอย่างที่เก็บได้ ส่งให้ระบบตรวจสอบ แล้วแลกรางวัลทวีคูณทันที
ทั้งชุดชั้นใน ถุงเท้า ชุดนอน และชุดใส่อยู่บ้าน รวมของทุกอย่างที่เก็บได้เข้าไปด้วย ประเภทสินค้าก็เพิ่มขึ้นเกือบ 300 ชนิด
ร้านข้าง ๆ ขายรองเท้า มีทั้งรองเท้าผู้หญิง ผู้ชาย และเด็ก เป็นร้านรองเท้าแบรนด์ขนาดกลาง
บนชั้นวางส่วนใหญ่เป็นรองเท้าแตะรับหน้าร้อนกับรองเท้ากีฬาและรองเท้าลำลอง
แต่มีไม่น้อยที่คนเก็บขยะหยิบไปแล้ว เหลืออยู่ราวหนึ่งในสาม
รองเท้าแตะส้นหนาพื้นเสริมกันน้ำ เหลือแค่สีขาวนวลกับสีชมพูอ่อน ส่วนสีดำกับสีน้ำตาลเข้มหายเกลี้ยง
รองเท้าแตะพื้นแบนแบบโรมันมีแต่สีอ่อน สีดำกับสีน้ำเงินกรมท่าถูกกวาดไปหมดแล้ว
ดูท่าวันสิ้นโลกทุกคนคงเน้นของที่ไม่เปื้อนง่าย จนไม่เหลือแก่ใจจะใส่ใจเรื่องอื่น
รองเท้ากีฬาพื้นนุ่มน้ำหนักเบาถูกกวาดไปแทบหมด แต่โชคดีที่เธอเจอกล่องรองเท้า
เรื่องน่ายินดีเกินคาดคือ ในโกดังที่เชื่อมต่อกับชั้นบนของห้างยังมีรองเท้าฤดูหนาวอยู่อีกไม่น้อย
ลี่เฉิงซวินกับเซินจิ้นช่วยกันรวบรวมรองเท้าทั้งหมด รวมถึงบรรจุภัณฑ์มากองไว้ตรงหน้าเธอ ส่วนเธอมีหน้าที่เก็บเข้าระบบ