ตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งโหวฝูประดับโคมสีฉลอง คึกคักมีชีวิตชีวา
ซูหมิงจูมิเพียงเชิญครอบครัวที่สนิทสนมกับโหวฝูเท่านั้น แต่ยังเชิญสหายสนิทของซูหมิงเพ่ยอีกหลายคน
หว่านซื่อเปลี่ยนเป็นอาภรณ์ใหม่ ประดับเครื่องประดับเต็มศีรษะ แต่งตัวงามวิจิตรยิ่งนัก นางนั่งบนที่นั่งประธาน ใบหน้าเปี่ยมเมตตา รับคำประจบประแจงจากผู้อื่น
"ซูซื่อจื่อได้อาจารย์ต้าหยู หลี่เป็นอาจารย์ เช่นนี้ก็เท่ากับเป็นสหายร่วมสำนักกับองค์รัชทายาท อนาคตไกลเหลือคณานับ!"
"ภายภาคหน้าเมื่อซูซื่อจื่อสอบได้จิ้นซื่อ ก็จะมีตำแหน่งขุนนาง ฮูหยินช่างมีวาสนายิ่งนัก"
"คุณหนูตระกูลถังไร้วาสนา กลับกลายเป็นถอนหมั้นกับซูซื่อจื่อ ต่อไปต้องเสียใจเป็นแน่!"
ใบหน้าของหว่านซื่อยิ้มละไมดั่งบุปผา "หาไม่ เป็นเพียงโชคดีที่เข้าตาท่านอาจารย์ ได้รับการชี้แนะบ้างเล็กน้อยเท่านั้น"
"ฮูหยินอย่าได้ถ่อมตน การเข้าตาท่านอาจารย์ได้ นับว่าเป็นผู้ที่ผ่านการคัดเลือกหนึ่งในหมื่นแล้ว"
"งานเลี้ยงนี้หมิงจูเป็นผู้จัดเตรียมหรือ? จัดการได้ดีนัก"
ซูหมิงจูทุ่มเงินมหาศาลสั่งสำรับจากพันจอกเมา มิเพียงมีหูฉลาม รังนก หอยเป๋าฮื้อ แต่ยังมีอาหารเลิศรสแปดอย่าง
เมื่อได้ยินบรรดาสตรีชื่นชมนาง ซูหมิงจูจึงถ่อมตนว่า "หาไม่ ล้วนเจริญรอยตามพี่หญิง"
สตรีผู้หนึ่งเอ่ยว่า "ตอนคุณหนูใหญ่ตระกูลซูดูแลจวน ยังไม่เคยมีสำรับงามเช่นนี้"
"หมิงจูช่างเก่งกาจยิ่งนัก"
ซูหมิงจูยิ้มเขินอาย คาดว่าอีกไม่นานชื่อเสียงด้านผู้ดีมีคุณธรรมของนางคงแพร่สะพัดในหมู่ตระกูลสูงศักดิ์
สำรับจัดไว้ในโถงบุปผา กลางห้องกั้นด้วยฉากบังตา บุรุษซ้ายสตรีขวา