ช่วงนี้ในโหวฝูครึกครื้นราวกับมีงานเลี้ยง เหล่านายท่านรับประทานอาหารเลิศรส เหล่าบ่าวไพร่ก็พลอยได้ลิ้มรสหรูตามไปด้วย
ซูหมิงจูขึ้นดำรงตำแหน่งใหม่ก็เร่งทำงานทันที ควักเงินค่าจ้างเพิ่มให้หญิงผู้ดูแลเรือนอีกหนึ่งเดือนเป็นรางวัล
เหล่าหญิงผู้ดูแลเรือนพากันป่าวประกาศยกย่องซูหมิงจู พลางเหยียบย่ำซู่เหยาพร้อมเชิดชูซูหมิงจู
บรรดาคนรับใช้ก็ยิ่งดูแคลนซู่เหยาหนักขึ้น จงใจสร้างความลำบากให้เรือนอีหลานอย่างโจ่งแจ้ง
ซู่เหยาควบคุมสาวใช้ในเรือนอีหลานไว้ ปิดประตูใหญ่แน่นหนา เว้นแต่ต้องออกไปจับจ่ายซื้อของประจำวัน เวลาอื่นล้วนเก็บตัวอยู่ในเรือน
หลังจากปรับเป็นครัวเล็กได้แล้ว นางก็จ้างแม่ครัวชาวฉวนหยู่มา เปลี่ยนเมนูแสนอร่อยไม่ซ้ำทุกวัน
“คุณหนู วันนี้กินปลาเจ้าค่ะ” แม่ครัวชาวฉวนหยู่ รูปร่างเล็กเตี้ย ใบหน้ากลม ฝีมือโดดเด่นเป็นพิเศษ
“ปลาหม้อไฟน้ำแดง หมักกับฮวาเจียวและขิงแก่ดับคาว น้ำซุปใส่รากบัว เต้าหู้ หน่อไม้อ่อนสไลด์ ซดคล่องคอจนลืมชาติ”
ซู่เหยาเมื่อวานเพิ่งกินเนื้อย่าง วันนี้กินปลาหม้อไฟน้ำแดง พรุ่งนี้จะกินเนื้อวัว จัดการเรียบร้อยชัดเจน
หว่านซื่อสักการะพระพุทธรูป รับประทานแต่ของรสจืด ชาติก่อนซู่เหยาต้องคอยเอาใจหว่านซื่อ จึงรับประทานแต่ของจืดตาม
แท้จริงแล้วนางชอบกินเผ็ดมากกว่า
ชาตินี้ นางจะลิ้มลองอาหารอร่อยทั่วหล้านี้ให้หมด
ชิวซวงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “คุณหนู กินเผ็ดทุกวันจะเลี่ยนเอานะเจ้าคะ”
“เลี่ยนเมื่อไรก็จ้างแม่ครัวที่ทำอาหารอย่างอื่นเก่งอีกคนสิ ใช่ว่าจะเลี้ยงไม่ไหว” ซู่เหยาหัวเราะ “กินข้าวเสร็จแล้ว พวกเราไปตลาดดอกไม้กัน หาซื้อดอกลิลลี่แห่งหุบเขากับโบตั๋นมาปลูกในสวน”
รอปีหน้าโบตั๋นบาน นางจะทัดดอกโบตั๋นไว้ที่มวยผม
ชิวซวง “คุณหนูใหญ่ พวกเราจะค้าดอกไม้ใบหญ้าจริงๆ หรือเจ้าคะ ดอกไม้ใบหญ้านี่ทำเงินได้จริงหรือ”