สถานที่รับประทานอาหารอยู่ที่โถงบุปผา ตรงกลางมีฉากกั้น แยกชายอยู่ซ้ายหญิงอยู่ขวา
ยืนอยู่หน้าประตูโถงบุปผา ซูหมิงลี่เอ่ยถามว่า “อีกสักครู่เจ้าจะไปสนทนากับคุณหนูอู๋หรือ”
ซู่เหยาพยักหน้า “ไปดูสักหน่อยเถิด คุณหนูอู๋เชื้อเชิญด้วยใจจริง”
ซูหมิงลี่ “เช่นนั้นข้าไปกับเจ้าด้วย รับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วคอยข้าด้วย”
ซู่เหยา “ได้”
ทั้งสองกล่าวจบ คนหนึ่งไปทางซ้าย คนหนึ่งไปทางขวา
ระหว่างนั่งโต๊ะ ซู่เหยาไม่เห็นคุณหนูอู๋ กำลังรู้สึกสงสัย สาวใช้น้อยที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างๆ เดินเข้ามาเอ่ยว่า “ท่านซู คุณหนูอู๋ขอเชิญท่านไปรับประทานอาหารที่สวนจันทน์หอมเจ้าค่ะ”
เห็นซู่เหยาแสดงความไม่เข้าใจ สาวใช้น้อยอธิบายว่า “คุณหนูอู๋เป็นหลานสาวของฮูหยินฝั่งรองของพวกเราค่ะ”
ซู่เหยาถามว่า “สวนจันทน์หอมนี่คือเรือนของฮูหยินฝั่งรองของพวกเจ้าหรือ”
สาวใช้น้อยยิ้ม “มิใช่เจ้าค่ะ ที่นั่นเป็นเรือนเล็กสำหรับลิ้มรสเครื่องหอม ปรุงเครื่องหอม และตากเครื่องหอมโดยเฉพาะ โถงดมกลิ่นหอมใช้สำหรับต้อนรับแขกจำนวนมาก ส่วนสวนจันทน์หอมใช้ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ อาหารที่สวนจันทน์หอมประณีตกว่าเล็กน้อยเจ้าค่ะ”
“ข้าทราบแล้ว” ซู่เหยานั่งลงพร้อมยกชามตะเกียบขึ้นแล้ว “ข้าจะไม่ไปแล้ว รอให้รับประทานเสร็จค่อยไป”
สาวใช้น้อย “ท่านซูรับประทานเสร็จแล้วเรียกข้าน้อยก็พอ ข้าน้อยจะรออยู่ที่หน้าประตูเจ้าค่ะ”
ซู่เหยายิ้ม เริ่มรับประทานอาหาร
เมื่อเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลชุยแล้ว ทุกสิ่งที่เข้าปากล้วนต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ยืนยันว่าไม่มีการปรุงแต่งใดๆ เป็นอย่างเดียวกับที่ทุกคนรับประทาน นางจึงจะรับประทาน
เท่าที่นางทราบ ชุยหลิงซ่วงเป็นบุตรสาวของฝั่งใหญ่ หลานสาวของฮูหยินฝั่งรองเชิญนาง เช่นนั้นดูท่าคงไม่เกี่ยวข้องอันใดกับชุยหลิงซ่วง