ข่าวราคาธัญพืชพุ่งขึ้น แคว้นหว่านซื่อก็ได้รับข่าวเช่นกัน
ความสัมพันธ์แม่ลูกระหว่างซูหมิงจูและหว่านซื่อก็ดีขึ้นตามไปด้วย
“ท่านแม่ ตอนนี้ซื้อน้ำแข็งไม่ทันการแล้ว ฉวยโอกาสที่ราคาโอสถยังไม่ขึ้น ซื้อโอสถมาตุนไว้เถิด โดยเฉพาะโอสถรักษาโรคระบาด ถึงเวลาย่อมได้กำไรแน่”
หว่านซื่อ “เจ้ารู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร”
ซูหมิงจู “ท่านแม่ ลูกอ่านราชกิจจานุเบกษาทุกวัน ทางใต้ประสบอุทกภัยร้อยปีไม่เคยพบ บวกกับอากาศร้อนเช่นนี้ โรคระบาดย่อมเกิดขึ้นเป็นแน่”
หว่านซื่อประหลาดใจยิ่ง “เจ้าถึงขั้นรู้เรื่องพวกนี้”
ซูหมิงจูกล่าวถ่อมตนว่า “ที่จริงง่ายมาก อ่านมากเข้าไว้ก็พอ การใส่ใจความเคลื่อนไหวของราชสำนักเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อตระกูลอย่างเรา”
นางลดเสียงต่ำลง “ท่านแม่ ลูกอ่านราชกิจจานุเบกษามาหลายวัน ลูกคะเนว่า ระยะนี้ราชสำนักอาจมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่”
หว่านซื่อมองนาง “การเคลื่อนไหวอะไร”
ซูหมิงจู “ขุนนางกรมคลังอาจถูกเปลี่ยนยกชุด ตำแหน่งซื่อหลางคลังขวาคงไม่รอด”
เรื่องราวในชาติก่อน ซูหมิงจูจำได้ไม่ชัดนัก แต่เรื่องที่ซื่อหลางคลังขวาถูกยึดทรัพย์นั้นเล่าลือกันอื้ออึง
ผู้ยึดทรัพย์คือองค์ชายเก้า ได้ยินว่าองค์ชายเก้าลงโทษก่อนแล้วค่อยกราบทูล หลังยึดทรัพย์จึงทูลให้ฝ่าบาททรงทราบ
ซื่อหลางคลังขวาฉ้อโกงแร่เงินไปมากจริง แต่วิธีลงโทษก่อนแล้วค่อยกราบทูลเช่นนี้ ทำให้ทั้งราชสำนักหวาดผวา
ฎีกาของเหล่าขุนนางที่ถวายฎีกาฟ้องร้ององค์ชายเก้าปลิวไปทั่ว ฮ่องเต้ทรงระงับไว้หมด
ตอนนั้นยังมีข่าวลือว่า องค์ชายเก้าทรงได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้อย่างลึกซึ้ง มีความเป็นไปได้ในการสืบราชสมบัติ